hipertextualidades, vomitonas visuales y otros vicios culturales

e ten dous olliños xordos cando anda a facer que é manca

[chosca é dicir a súa boca de usted ou seña os pelotaris de donosti

xogan á birisca en nova orleans a dama que fala toca

a zanfona microfónica no concorde pilotado por un jicho de barreiro

sobrevoando ceuta e melilla esqueces o teu tránsito de coser

para afuera a propietaria chuleada dunha próspera peluquería

a dama que fala vive lonxe da cidade e o campo

da sagra idea da linguaxe a xeito de artefacto cousa que fala

gomitando señales marítimas bulevares plásticos da galicia

ou da bretaña desbordando o miño que nace a xeito de río profiláctico

pai miño chulo macarra que lle andas a pór peluquería a todas as jichas

o miño que nace com ocarril sólo bus do éufrates o tigris e máis

o missouri que se perde

que se perde

como perden as cocodrilas os tomajauks rupestres ao baixaren dos taxis

en nairobi]