14 Ago 2009

EL VETERANO PERIODISTA PEDRO DE FRUTOS PRESENTA HOY EN MONFORTE DE LEMOS UNA NUEVA EDICIÓN DE SU LIBRO "LEYENDAS GALLEGAS"

Escrito por: evita-perona el 14 Ago 2009 - URL Permanente

Monforte de Lemos, 14/07/2009
PRESENTACIÓN DO LIBRO LEYENDAS GALLEGAS DE PEDRO DE FRUTOS NO SALÓN DE ACTOS DA CASA DA CULTURA (VENRES 14 DE AGOSTO ÁS 20:30 H)
O venres 14 de agosto a partir das 20:30 h terá lugar no Salón de Actos da Casa da Cultura a presentación do libro Leyendas gallegas do escritor e xornalista monfortino Pedro de Frutos García.
Esta obra é froito da recollida por parte do autor de relatos boca a boca ao longo da xeografía galega, bastantes deles en Monforte de Lemos e na súa comarca.
Trala presentación terá lugar un coloquio cos asistentes. Oficiará de mestre de cerimonias o tamén xornalista e comunicador da TVG Carlos Macía Rodríguez.

El veterano periodista gallego, Pedro de Frutos, presenta hoy en su tierra natal, Monforte de Lemos, una nueva edición de su libro "Leyendas Gallegas", publicada por Éride Ediciones, una selección de las más representativas leyendas de Galicia que, hasta ahora, se han transmitido de padres a hijos. Con la finalidad de que no queden en el olvido, Pedro de Frutos recorrió, durante dos veranos y junto a su padre, muchos de los pueblos gallegos para recopilar el máximo número posible de historias tradicionales y sumarlas a las que él mismo conocía gracias a su familia y amigos.

Pedro de Frutos ya firmó los primeros ejemplares en la pasada Feria del Libro de Madrid, el pasado mes de junio.

Hoy, viernes 14 de agosto de 2009 y a las 20,30h, en el Salón de Actos de la Casa de la Cultura de Monforte de Lemos y dentro del marco de las fiestas de su patrona, la Virgen de Montserrat, tendrá lugar la presentación.

La entrada es libre hasta completar aforo, para escuchar en primer lugar las palabras del también periodista Carlos Macía, conocido por su labor en la televisión gallega, quien, junto al autor, Pedro de Frutos y al editor, Ángel Jiménez, presentarán esta interesante recopilación de leyendas, que bien podría estar entre los libros recomendados de lectura obligatoria para los jóvenes estudiantes de la ESO en Galicia.

Con el aplauso para el autor, deseamos que este libro forme parte de toda biblioteca gallega, así como de la de todos los "hijos de Galicia" en España y en el mundo.

Evita, 2009

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

05 Ago 2009

Skinner

Escrito por: evita-perona el 05 Ago 2009 - URL Permanente

"Ninguna teoría cambia aquello a lo que la teoría se refiere; el hombre permanece siendo lo que siempre ha sido...

Un punto de vista científico sobre el hombre ofrece fascinantes posibilidades.

Todavía está por ver qué es lo que el hombre puede hacer del hombre"

B.F. Skinner
http://es.wikipedia.org/wiki/Burrhus_Frederic_Skinner



Skinner fue, probablemente, el más influyente de los psicólogos americanos del siglo XX y la figura contemporánea más polémica en el campo de la ciencia de la conducta humana.

Evita, 2009

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

03 Ago 2009

Lo que importa es el interior... sobre todo, después de los CiNCUENTA... cuando se tiene casi todo re suelto...

Escrito por: evita-perona el 03 Ago 2009 - URL Permanente




.

EL TIEMPO PASA...

Alegría chicas... Los hombres también envejecen!









En verdad que después de los 50 uno tiene la vida RE...SUELTA,........ re...suelta la panza, re....sueltas las nalgas, resueltas las piernas, etc, etc. Y no respeta ni a los hombres!!! así que no hablen, que vean a los guapos como están!!!




Nota: Me lo han enviado por email y no sé quién es el autor, para citarlo.

Aunque dé un poco de pena, está simpático, real como la vida misma!!
Evita, 2009



Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

31 Jul 2009

Esfuerzo

Escrito por: evita-perona el 31 Jul 2009 - URL Permanente

Cada día despierto
y soy esfuerzo
en movimiento.

Cada día despierto
y soy esfuerzo
en pensamiento.

Cada día despierto
y soy esfuerzo
en rendimiento.

Cada día despierto
y no me esfuerzo
soy todo sentimiento.

Cada día nazco y muero
me esfuerzo, me esfuerzo
arrastro mi alma y mi cuerpo
y lo que tengo, lo entrego.

Cada día nazco y muero
me esfuerzo, me esfuerzo
riego mi pensamiento
y con el fresco, comienzo.

Cada día nazco y muero
me esfuerzo, me esfuerzo
sonrío a la luz y a los gorriones
me pliego con la tarde aunque no duermo.

Cada día nazco y muero
me esfuerzo, me esfuerzo
de la energía al llanto tengo un paso
y si no me pisan, aguanto

Cada día despierto y no me esfuerzo
Cada día nazco y muero, no me esfuerzo
soy todo sentimiento.

Evita, 2009.

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

28 Jul 2009

Viernes, 29 Julio 1994, Madrid, 11,00h, Dr. Chamali

Escrito por: evita-perona el 28 Jul 2009 - URL Permanente

Muchas anécdotas se pueden contar de un nacimiento, pero con la mano derecha "chula" que tengo -por suerte para vosotros- solo diré que con cuatro kilos de niño y el beneplácito del doctor Jorge Chamali, a quien hoy recuerdo con especial emoción, nos dispusimos a salir al mundo a criarlo...

!Menuda aventura! Ni la subida al Kilimanjaro...

Quince años después... parece que criarse, se ha criado... pero le queda mucho por comer y mucho por aprender... mucho por celebrar y mucho por llorar... en definitiva, que aún le queda mucho por hacer y vivir... mucho por todo... o al menos, eso esperamos y deseamos todos los que le queremos y conocemos...

Aunque a veces el tiempo se detenga... mirando a los hijos -de quien sean, que también sirven los de los vecinos- comprendes que el tiempo pasa volando...

Nos felicitamos, te felicitamos, te queremos, eres el sol de cada día, eres la energía positiva, eres la magia en nuestra vida... y la pesadilla que más dura... ja,ja,ja (que no todo iba a ser bueno, chaval)

Desde aquel maravilloso 29 de julio, puedo recordar cada aniversario, cada dia 29 de julio de estos breves quince años que hoy cumples, hijo mío...

Hoy, por primera vez, les echaremos de menos... aún sabiendo que "vigilan" nuestros pasos, que están en nosotros y con nosotros... que su alma sigue a tu lado para celebrar, un año más, tu super-cumpleañossssssssssssss...

¿La familia? Bien menguada, graciasssssssssssssssssss

Quisiera celebrar tantos cumples tuyos como pelos tengo en la cabeza... y serían unos mejores que otros -que no hay dos pelos iguales- ... pero siempre serán maravillosos porque tú seas el protagonista, porque estés dando cariño y guerra, porque estés, sencillamente, vivo y de tus padres, cerca...

!!!!!!!!!!!!!Muchísimasssssss Felicidadesssssssssssssssss!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

!Quinceañeroooooooooooooooo, ahora te van a llamar, ja,ja,jaaaaaaaaa!!!!!!!

Desde ahora vigila muy bien las tartas de cumpleaños...

Por lo que pueda salir, digo pasar...

!!!!!Y que cumplas muchos, muchos, muchossssssssss mássssssssssssss!!!!!

Gracias por existir, hijo

gracias por ser como eres

gracias por venir, hijo

Buena vida y buena suerte, para siempre y para tí!

Que en "los quince" y a pesar de todos los pesares, seas muy felizzzzzzzzzzz!!!!

Mi niño bonito...

(que tu papa está en el campo, bonito... trabajando.... que tu mama está en el campo, bonito, trabajando... )

Evita, 2009

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

27 Jul 2009

Sólo el silencio me consuela

Escrito por: evita-perona el 27 Jul 2009 - URL Permanente

Tengo que mirar hacia delante,
como siempre,
pero ahora ya me cuesta
demasiado tiempo tirando
de la pesada carreta
Igual es que ya no quiero
!es tanto el lastre
que llevo!

Sólo el silencio me consuela

Cada vez que con cariño
me ponen en pie,
llega de nuevo el niño
y con su rabieta, terca, se lleva el "diez"
Con su trato hosco y cruel
querrá que me vuelva majareta !pardiez!

Sólo el silencio me consuela

Tengo que ser aún más valiente,
me dice el viento.
Y yo le respondo, serena, con mi lamento:
¿Para qué? Si en el pasado por serlo
y no salir huyendo de la quema
el presente me regala sólo pena

Solo el silencio me consuela

Los cobardes me rodean
ganadores de batallas
con sus mentiras y engaños
son rebaño
pasto fresco de cualquier guerra

Sólo el silencio me consuela

Las excusas van cayendo
todas por su propio peso
que si de algo me precio
con orgullo, discreto,
es de ir a rostro descubierto

Sólo el silencio, me consuela

Por el momento no puede
no puede querer
por el momento no cede
sino a costa de
por el momento, quién lo sabe
que me quiera conocer
y eso no tiene nada que ver
con la carne de mi ser
a quien sí puede o debe, querer

Sólo el silencio, me consuela

Tengo que subir al monte
y gritar a pleno pulmón
lo que me daña, con saña
y con suerte alguna alimaña
se alimente en el bosque, hoy

Sólo el silencio me consuela

Dejaré allí el pesado equipaje
y al camión de la mudanza pagaré
que si te fuiste con lo puesto,
toneladas de peso primero
con la elegancia de un torero
arrojaste sobre mi alma y cuerpo
y me dejaste en un puro dolor

Sólo la pena nos entiende
porque nadie la compra ni la vende
y si me apuras, tampoco la quiere
con lo bien que se está de juerga lerele
que venga otro, dice, y me consuele

Sólo, el silencio, me consuela

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

24 Jul 2009

Sin fin

Escrito por: evita-perona el 24 Jul 2009 - URL Permanente

No se acaba,

este dolor.

No se acaba,

nunca.

Este dolor,

no tiene fin.

Al menos,

para mí,

que todo perdí.

Todo empieza,

se transforma

y acaba.

Menos el dolor,

que se instala,

en el cuerpo

y en el alma.

Y no se acaba,

no,

no tiene fin.

Este dolor,

que no tiene color

ni sabor.


Este dolor,

que no tiene nombre.


Este dolor,

que no tiene voz.

No se acaba,

no tiene fin,

este profundo

y constante dolor.

Mi llanto,

no tiene fin.


Evita,2009

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

19 Jul 2009

Quiero...

Escrito por: evita-perona el 19 Jul 2009 - URL Permanente

Quiero ser yo y disfrutar

quiero poder hablar

y reir

sin que me puedan herir

Quiero a mi son vivir

y sentirme, feliz.

Tu mirada ausente

indiferente

tus palabras incongruentes

impertinentes, impacientes

Tu risa estruendosa

en mi ausencia

tu sonrisa seductora

ante cualquier otra persona

Tus detalles oportunos

para que los vea la gente

Quiero sonreir

a carcajadas reir

quiero disfrutar

por el campo trotar

Quiero olvidar

las penas y soñar

Tu silencio hiriente

tus miradas furtivas,

acusadoras, irreverentes

Tu sarcasmo, tus palabras

crueles y encendido rencor

Quiero amar

tanto bueno

que la vida me da

Quiero entregar

mi vida, de nuevo,

a quien la quiera aceptar

Quiero volar

con mi alma y navegar

por el fondo,

manso y bello,

del mar

Cúantos regalos gratuitos

cuanto veneno

en tu alma y en tu mente

al parecer, provoco

Que ahora te alejas de mí,

cuando lo tienes todo

sin darme la mano, que te pedí

al caerme en el pozo

y olvidas cuando cobijo te dí,

al encontrarte, hundido y sólo

Cuánto dolor en tí, provoco

sin saber por qué y decido,

que nunca fuiste mi amigo

y lo siento tanto y me digo,

volvería a darle mi abrigo.

Quiero ser yo, sonreir

a carcajadas reir

sin que me puedan herir.

Y si decidiste que así,

sin explicarte y desapareciendo

de golpe, como hoja que mece

a su capricho, el viento

ignorando los años y lamentos

que compartimos

y los que felices vivimos

y del fruto que concebimos

olvidar que ejemplo has de dar,

cobarde, te tengo que nombrar

si no sabes en tu vida aunar

responsabilidad y felicidad.

Huyendo no me vas a borrar

es más fácil de lo que piensas

compartir tu dicha conmigo, con ella

y con tus hijos, cal y arena

Que todos juntos seamos

ejemplo de paz y no de guerra

Quiero poder hablar y reir

sin que me puedan herir

Quiero ser yo, sonreir

Quiero vivir, ser también feliz

Poder admirar vuestro amor

la belleza de la vida

el milagro que cura cualquier herida

celebrar la alegría de estar viva

atar el pasado sin fardo ni piedras

que me ahoguen ni amordacen

sin miedos ni cuerdas

que sea pasado sin más,

con bellos recuerdos que me puedan alzar

Ser yo y no dudar, jamás

que mi juventud perdí por y para tí

y me lo reproches ahora, además

sin guardar en tu alma un hueco para mí,

de alegría, de amistad

para pasar esta madurez que ha llegado

a mi vida, de un modo tan estudiado

Quiero vivir, la vida sentir

comprobar que ese gran pasado

su fruto, dulce y amargo

sin lastre, podamos compartir

Quiero, sí, que seas feliz

pero sin huir

Quiero, si, ser feliz

pero sin en mi alma sentir

ese vacío y hondo penar

que me aturde, me hiere y me confunde

si para ser del todo feliz

has de alejarte, de este modo cruel, de mí.

Quiero sonreir

para mí, para ella, para ellos, para tí

y poder ser, del todo, feliz

Quiero vivir

quiero ser yo, poder hablar

y reir, sin que me puedan herir

Poder admirar la belleza al natural

el amor, ese cariño sin fin

que sabes dar y recibir

Quiero que seas feliz, si,

pero sin alejarte, de este modo, de mí

Quiero lo triste olvidar

las penas y llantos, borrar

Quiero soñar y volar

con mente y alma alcanzar

esa soñada tranquilidad

esa vida sin par y entregar

mi corazón a quien lo sepa, valorar.

Quiero que seamos amigos,

lo voy a necesitar

sin amor y con rencor,

lo sabes, yo no vivo

Sólo soy sombra de mi yo

Y quiero ser yo, lo necesito

para avanzar, para caminar

segura y tranquila, sin trabas

ni cuerdas en las esquinas,

quiero sonreir a la vida

a ti, a ella, a la alegría

de saber que por fin

no lloras ni penas

y no me necesitas.

Quiero sonreir, ser feliz

y brindar contigo pues al fin

tu camino has de seguir

y ambos podemos ser

por separado, recorrer

esa senda luminosa

maravillosa,

que nos esperaba, paciente

que, ante nuestra postura, reticente

aguardaba, bajo el sol naciente.

Quiero que seas feliz, si,

porque sin ser ya tu mujer

como amigo, yo te quiero

y con humildad te pido, sí

que no borremos ni con cal tapemos

lo que tantos años ha fraguado

y lo bueno que la vida nos ha dado

Quiero que seamos amigos,

lo necesito

para caminar tranquila y orgullosa

de todo lo que he, hemos, vivido

Que todo lo que juntos, hemos aprendido

no desagüe en el camino

que nos sirva para al menos,

ser uno del otro, amigos.

Quiero sonreir, a carcajadas reir

quiero disfrutar, por el campo trotar

quiero olvidar, las penas y soñar

Quiero amar, tanto bueno que la vida me da

Quiero ser tu amiga y no enemiga

pues no lo puedo tolerar

que veinte años es media vida mia

y te empeñaste, amigo, en no desertar

así que ahora no lo quieras olvidar

Empezamos ambos nueva etapa en la vida

queramos o no, por el fruto común

tendremos que estar juntos y al loro de su propia vida

es nuestro tesoro y responsabilidad

seamos mayores y tengamos

buena onda por él y por todo lo demás

Seamos felices, todos, sin dañar

ya más, su inocente caminar

Seamos amigos y al fin tendremos

nuestra propia felicidad

Quiero sonreir y verte feliz

que no te escondas de mí,

que presumas de alegría y esposa

de tu buen hacer, de tu dicha, tu nuevo hogar

tu felicidad preciosa,

que juntos y a carcajadas, podamos reir

sin que nos podamos, herir

Que seamos amigos ahora que al fin

tras mucho penar nos conseguimos separar

que seamos amigos por ti y por mi

nos lo merecemos, no lo puedes negar

Quiero ser yo

quiero vivir y ser feliz

Quiero ser tu amiga

que amigo seas y mi felicidad

también veas

Quiero soñar y respirar

en paz y en libertad

Quiero poder hablar y reir

sin que me puedan herir

lejos del dolor y del rencor

que me atan, con su tensa cuerda

y me ahogan con rabia y con fuerza

por esa huida cobarde y cierta

sin merecerlo, mi puerta y ventanas

están siempre abiertas.

Quiero ser yo y vivir

sonreir y ser feliz

Evita, 2009

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

16 Jul 2009

Para tí,

Escrito por: evita-perona el 16 Jul 2009 - URL Permanente

Recordando y caminando...

Tú lo sabes... aunque no pases por aquí,

"El amor propio es más hábil que el más hábil hombre del mundo" (4) de las reflexiones morales de Monsieur de la Rochefoucaulz, siglo diecisiete,

Evita, 2009

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

11 Jul 2009

Sweney

Escrito por: evita-perona el 11 Jul 2009 - URL Permanente

http://www.flickr.com/photos/joseangel-sweney/sets/72157621098980778/show/

http://www.flickr.com/photos/joseangel-sweney/sets/72157621098980778/show/

una visita fotográfica de varios lugares de Polonia; Auschwitz, Cracovia, Czestochowa, Pozna, Torun, Varsovia y Wroclaw.
Es Pepe, el autor...

El risueño "inglés"...

p://www.flickr.com/photos/joseangel-sweney/sets/72157621098980778/show/

llhttp://www.flickr.com/photos/joseangel-sweney/sets/72157621098980778/show

Para visualizarlo os recomiendo ponerlo en pausa y avanzar con las flechas del teclado y por supuesto en el modo de pantalla completa.

Espero que os guste; http://www.flickr.com/photos/joseangel-sweney/sets/72157621098980778/show/

Un saludo.

Compartir

  • Eskup
  • Compartir en Facebook
  • Tuenti
  • Meneame
  • Bitacoras
  • iGoogle
  • My Yahoo
  • My Live

Sobre este blog

Avatar de evita-perona

mi amiga es un crack

... ¿Y quién soy yo?..... Es posible que la respuesta más objetiva, sea, algún dia, la de aquellos que, a través de lo leído y visto en este blog, se animen a responder la preguntita de marras...
Es muy difícil hablar de uno mismo, así que, cada cual puede sacar sus conclusiones...
!!!!BIENVENIDOS!!!!!!!!! Hablo de TODO y de NADA... en realidad, de lo que me viene en gana...

ver perfil »

Suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):