<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<posts>
  <post>
    <IP type="integer">189.70.74.233</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto" align=center&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://3.bp.blogspot.com/_A6q1rtllylY/SwPJMuuDkcI/AAAAAAAAExs/aQL3mnjP6e0/s1600/FA-+Lula_filho_do_brasil.jpg"&gt;Urariano &lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto" align=center&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;Urariano Mota*&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;He asistido la pel&#237;cula "Lula, el hijo del Brasil" con algunas ideas previas. En la prensa, antes del estreno, la pel&#237;cula aparec&#237;a como propaganda electoral. Despu&#233;s, la pel&#237;cula cambi&#243; para la categor&#237;a de obra mediocre, indigna de ser vista. Por eso, desconfiado, &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;fui&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; y vi. &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Ya en el comienzo, he recibido un choque en el pecho, mientras he visto brasile&#241;os partiendo de [pau-de-arara/transporte clandestino] &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;rumbo&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; a una tentativa de vida mejor. En seguida viene el mayor choque, &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;el&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; de saber que uno de esos brasile&#241;os ha &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;salido&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; de la carencia de todo para &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;transformarse&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; el presidente m&#225;s popular del mundo. Es como &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;si&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; fuera una f&#225;bula verdadera. Mejor: es una f&#225;bula verdadera, es un Andersen con final feliz, el patito feo &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;transform&#225;ndose&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; en mucho m&#225;s que un cisne.&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Entonces &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;uno&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; carraspea, espanta la emoci&#243;n, y cae en otras &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;im&#225;genes&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;conmovedoras&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;. Como las ideas de &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;los&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; pobres en la creencia del valor del trabajo. En &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;un&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; tiempo de &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;tantas&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; cabronadas, &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;c&#243;mo&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; esas ideas son bienvenidas! Hay una linda imagen, cuando Lula adolescente &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;se ensucia&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; con aceite el &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;overol&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; limpio, para exhibirse a la vecindad y a la madre. Madre, soy un trabajador. Ahora soy gente. Ella &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;sonr&#237;e&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;. Y viene &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;creciendo&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; con &#233;l, hasta ser ultrapasada por la vida del reto&#241;o, la persona de esa madre. Ella, all&#237; como ac&#225;, all&#237; como en todo lugar, es una fundadora de personalidad.&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 11.2pt 10pt 0cm; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Mientras tanto&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;, todav&#237;a no existe apelaci&#243;n, sentimentalismo en "Lula, el hijo del Brasil". Los ojos m&#225;s cr&#237;ticos ya hicieron la justa observaci&#243;n de que la pel&#237;cula es desprovist&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;a&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; de ritmo o tensi&#243;n dram&#225;tica. O sea, en ella no hay un conflicto b&#225;sico, o conflictos cruciales desarrollados a la emoci&#243;n ligera o con paciencia multiplicados. Ni mismo lo que &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;ser&#237;a&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; pura propaganda, pero dentro de la "gloriosa' tradici&#243;n de Hollywood, el h&#233;roe solitario estando en contra el resto del mundo. Es inolvidable la escena del discurso en el estadio, cuando un altavoz colectivo es elaborado por la multitud de sindicalistas, que gritan en ondas sucesivas un discurso.&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 11.2pt 10pt 0cm; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 11.2pt 10pt 0cm; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;En la pel&#237;cula tampoco &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;existe&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; el chico de moral incorruptible. Por el contrario, en m&#225;s de un momento, vemos la astuta sobrevivencia a favor del humano. As&#237;, un hijo &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;miente&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; para el padre analfabeto, y escribe &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;lo&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; contrario de la voluntad del padre, cuando escribe a la madre que venga para &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;San Pablo. &lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;("Venga para no morirse", sabemos) &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 11.2pt 10pt 0cm; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 11.2pt 10pt 0cm; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Fueron omitidas las cosas m&#225;s duras. Por ejemplo, cuando Lula ni&#241;o &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;agarr&#243;&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; de la boca de un amigo el chicle mascado. O la intensidad del dolor de ver a la mujer fallecer de parto dif&#237;cil, como varios &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;j&#243;venes&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; de Brasil &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;ven&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;, y jam&#225;s &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;han&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;expresado&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; su dolor. Lula, el personaje, todos sabemos, es mayor que el PT (Partido de los Trabajadores), es mayor que el sindicalismo, porque &#233;l viene con la fuerza de la historia, como la encarnaci&#243;n de la fuerza que hay en el pueblo. De los muchos Severinos, Juanitos, Marias y Lindus.&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 11.2pt 10pt 0cm; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 11.2pt 10pt 0cm; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;En el &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;final&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;, en la imagen inm&#243;vil de la toma presidencial, o&#237;mos &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;a&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; Luiz Gonzaga. Entonces &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;nos&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;levantamos&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;, mucho a disgusto, con una &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;certeza&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;: toda la lucha, la lucha toda &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;vali&#243;&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;la&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt; pena. "S&#243;lo tra&#237;a el coraje y la cara, viajando en un [pau-de-arara/transporte clandestino]", o&#237;mos. Y llegamos a la verdad, en silencio: "yo &lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;sufr&#237;&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;/B&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;, pero ac&#225; llegu&#233;".&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-margin-top-alt: auto; mso-margin-bottom-alt: auto"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;*Escritor brasile&#241;o, autor de &#8220;Soledad no Recife&#8221;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; LINE-HEIGHT: 115%"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">2</comments-count>
    <created-at type="datetime">2010-02-02T15:08:38Z</created-at>
    <date type="datetime">2010-02-02T15:02:00Z</date>
    <id type="integer">436084</id>
    <last-comment-date type="datetime">2010-02-09T13:53:54Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>lula-hijo-del-brasil</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2010-02-02T15:08:38Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LULA, HIJO DEL BRASIL</title>
    <updated-at type="datetime">2010-02-09T13:53:55Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">187.78.144.144</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;A href="http://desagravioaartistas.files.wordpress.com/2008/11/mercedes-sosa2.jpg"&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://desagravioaartistas.files.wordpress.com/2008/11/mercedes-sosa2.jpg"&gt;&lt;/A&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Urariano Mota&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;No domingo, ao saber da not&#237;cia do falecimento de Mercedes Sosa, a minha filha disse &#224; mesa: &#8220;e eu perdi... eu sabia que nunca mais ia ter outra oportunidade &#8221;. Ela se referia a uma apresenta&#231;&#227;o da artista no Recife este ano, a que ela n&#227;o p&#244;de ir. Esse &#8220;eu perdi&#8221;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;ficou. Mas era domingo, dia de tr&#233;gua, e joguei ou perdi a m&#225; not&#237;cia a um canto, pensando que a esqueceria. Na segunda-feira, em meu blog, o leitor Joca Ramiro reclamou:&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&#8220;&lt;/SPAN&gt;acho que deverias escrever um texto sobre algu&#233;m a quem aprendemos a gostar e respeitar, mas que nesse domingo 04/10 nos deixou, nada mais nada menos que a divina Mercedes Sosa&#8221;.&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;E para evitar a emo&#231;&#227;o, como um capoeira malandro, evitei o golpe, fiz um c&#237;rculo e &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;me furtei. Mas se furtar &#224; luta n&#227;o &#233; o mesmo que resolv&#234;-la, porque o chamamento &#224; roda nos clama, persegue e agarra: para onde vais, fuj&#227;o? &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;Agarrado ent&#227;o imagino que deve haver um modo de falar sem ir ao fundo, com um modo objetivo e esquivo. Algo como pesquisar, copiar e colar como se fosse um colador de figurinhas.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Na figurinha n&#250;mero 1 assim fala a primeira informa&#231;&#227;o: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT"&gt;&#8220;Mercedes Sosa&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT"&gt; (&lt;A title="San Miguel de Tucum&#225;n" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/San_Miguel_de_Tucum%C3%A1n"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;San Miguel de Tucum&#225;n&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;, &lt;A title="9 de julho" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/9_de_julho"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;9 de julho&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; de &lt;A title=1935 href="http://pt.wikipedia.org/wiki/1935"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;1935&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; &#8212; &lt;A title="Buenos Aires" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Buenos_Aires"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;Buenos Aires&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;, &lt;A title="4 de outubro" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/4_de_outubro"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;4 de outubro&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; de &lt;A title=2009 href="http://pt.wikipedia.org/wiki/2009"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;2009&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;) foi uma &lt;A title=Cantora href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Cantora"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;cantora&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; &lt;A title=Argentina href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Argentina"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;argentina&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; de grande apelo popular na &lt;A title="Am&#233;rica Latina" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Am%C3%A9rica_Latina"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;Am&#233;rica Latina&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;. Com ra&#237;zes na m&#250;sica folcl&#243;rica argentina, ela se tornou uma das expoentes do movimento conhecido como &lt;A title="Nueva canci&#243;n" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Nueva_canci%C3%B3n"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;Nueva canci&#243;n&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;. Apelidada de &lt;I&gt;La Negra&lt;/I&gt; pelos f&#227;s devido &#224; ascend&#234;ncia amer&#237;ndia (no exterior acreditava-se erroneamente que era devido a seus longos cabelos negros), ficou conhecida como a voz dos &#8216;sem voz&#8217;".&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;La Negra, porque descendente de &#237;ndio na Argentina, &#233; um pouco forte, n&#227;o? Adiante. E j&#225; que falamos da negra, nos jornais vi a seguinte figurinha: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;"Ainda sob o impacto da not&#237;cia da morte da cantora, no domingo, Braceli, que prepara um volume atualizado com hist&#243;rias da vida de Sosa, falou &#224; Folha sobre as mem&#243;rias com 'La Negra', como era chamada.
Uma delas viveu com Milton Nascimento dentro do carro da cantora, que adorava dirigir em alta velocidade. "&#205;amos sete pessoas no autom&#243;vel - Mercedes, Milton e eu na frente. Perto do Aeroparque [aeroporto para voos dom&#233;sticos em Buenos Aires], o carro parou em plena linha de trem. Ao longe, vinha uma locomotiva e, naturalmente, vivemos segundos de inquieta&#231;&#227;o. Milton, n&#227;o. Ele aumentou o volume do toca-fitas. Depois do susto, perguntei porque fez aquilo e ele disse: "Porque, se aquele era o final, seria o final mais feliz da minha vida". Escut&#225;vamos a Negra cantando uma m&#250;sica dele&#8221;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Esses artistas, essa Negra Mercedes, esse Negro Milton... &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;eles pegam e chamam a gente para valores fundamentais. Pois que prazer e felicidade s&#227;o esses que os levam a fechar os olhos a ouvir acordes enquanto um trem avan&#231;a sobre seus corpos?&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;Como se pode morrer feliz aos peda&#231;os da pr&#243;pria carne? &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT"&gt;&#8220;Volver a los diecisiete despu&#233;s de vivir un siglo
Es como descifrar signos sin ser sabio competente,
Volver a ser de repente tan fr&#225;gil como un segundo
Volver a sentir profundo como un ni&#241;o frente a dios&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Este colador profissional ouve agora a voz de Mercedes Sosa. E cola aqui o que lhe vem dentro: coisa boa &#233; a mec&#226;nica, a tecnologia a servi&#231;o da arte. Gra&#231;as a essa coisa fria, a essa mec&#226;nica, eletr&#244;nica, podemos ouvir agora uma vez mais La Negra. Aquela voz absoluta e total, quente como um leite de m&#227;e gorda, que toma conta da gente em um grito:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&#8220;El tiempo pasa nos vamos poniendo viejos
Yo el amor no lo reflejo como ayer
En cada conversaci&#243;n cada beso cada abrazo
Se impone siempre un pedazo de raz&#243;n&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Pero todo cambia, tudo muda, amiga: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&#8220;Cambia el clima con los a&#241;os
Cambia el pastor su reba&#241;o
Y as&#237; como todo cambia
Que yo cambie no es extra&#241;o&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Essa mudan&#231;a, em lugar de nos trazer uma desesperan&#231;a, uma ang&#250;stia, quando olhamos os estragos que o tempo fez nos lugares e pessoas amadas, &#233; tamb&#233;m uma esperan&#231;a para as coisas que construiremos, que agora s&#227;o poss&#237;veis, porque, amiga Negra, tudo muda. Tudo muda, at&#233; mesmo ter um &#237;ndio no governo da Bol&#237;via. Tudo muda, at&#233; mesmo ver o Brasil como um personagem da hist&#243;ria do mundo. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Um jornal argentino, de modo tacanho, anunciou h&#225; pouco, e esta &#233; minha &#250;ltima figurinha: &#8220;El alma de Mercedes Sosa vivir&#225; em Tucum&#225;n, Buenos Aires y Mendoza&#8221;, porque &#8220;p&lt;SPAN style="mso-bidi-font-weight: bold"&gt;arte de las cenizas de la cantora, fallecida el domingo a los 74 a&#241;os, ser&#225;n esparcidas en la ciudad mendocina de Guaymall&#233;n el domingo 18. La ceremonia se repetir&#225; en la provincia de Buenos Aires y Tucum&#225;n, tres sitios fundamentales de la carrera de la querida &#8216;Negra&#8217;". &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;SPAN style="mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;SPAN style="mso-bidi-font-weight: bold"&gt;Que modo mesquinho e objetivo e burro de ver a realidade.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;As cinzas, que s&#227;o mat&#233;ria, e porque mat&#233;ria, perec&#237;veis, estar&#227;o de fato em Tucum&#225;n, Buenos Aires e Mendoza. Pero tu alma, Mercedes, es universal. Ela estar&#225; em todos os lugares onde cantemos e cantaremos gracias a la vida, que nos deu tanto, tanto, at&#233; mesmo uma cantante como&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;tu.&lt;/SPAN&gt; &lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt;&lt;/FONT&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-10-09T01:37:38Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-10-09T01:33:00Z</date>
    <id type="integer">389094</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-10-20T10:49:12Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>gracias-mercedes</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-10-09T01:37:38Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Gracias a Mercedes</title>
    <updated-at type="datetime">2009-10-20T10:49:12Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none" align=center&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none" align=center&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Urariano Mota&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none" align=center&gt;&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;(Mientras &#8220;Soledad no Recife&#8221; no llega) &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;

&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt; &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://musicodobrasil.com.br/loronixcontent/capasloronix/E/Chico+Buarque+-+Meus+Caros+Amigos+(1976)-image002.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Cuando o&#237; por primera vez &#8220;Mi Querido Amigo&#8221;, estaba angustiado y jodido en S&#227;o Paulo, sofocado en un cuarto del tama&#241;o de una cama, un tocadiscos y una banqueta.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;Mi querido amigo, perd&#243;name, por favor&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Si no te visito &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Pero como ahora aparece un portador&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;te mando noticias en esta cinta&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Aqu&#237; en la tierra estamos jugando al f&#250;tbol&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Tengo mucho samba, mucho choro y rock&#8217;n&#8217;roll&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Unos d&#237;as llueve, otros d&#237;as hace sol&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Pero lo que te quiero decir es que la cosa aqu&#237; est&#225; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;negra&#8230;&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Escuchar a Chico en aquellos a&#241;os no era bueno. Era necesario, vital, urgente. Nosotros busc&#225;bamos la m&#250;sica de Chico como un adicto que busca su salvaci&#243;n ahora, por ayer. Esto, se aliviaba, dejaba en su propio alivio la herida m&#225;s abierta. Hasta donde la memoria alcanza, recuerdo que en los momentos en los que escuch&#225;bamos la alegr&#237;a no ten&#237;a lugar. Y divid&#237;a conmigo la duda, no s&#233; si eso ven&#237;a de la propia naturaleza de su composici&#243;n o de las circunstancias, del tiempo miserable de la dictadura militar en que viv&#237;amos. Pues &#233;l era la expresi&#243;n musical de nuestra asfixia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;No piensen que reaccionamos como los perros amaestrados de Pavlov. Esto es, como mucho a Chico en la dictadura militar, ten&#237;amos siempre asociado el cardenillo de la bayoneta a su m&#250;sica. Oigan, por ejemplo, al Chico sin mensaje, sin panfleto antidictadura:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;Mi amor &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;tiene un gesto manso que yo soy suya&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;y que me vuelve loca &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;cuando me besa en la boca&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Mi piel entera se estremece&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Y me besa con calma y hondura&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;As&#237; mi alma se siente besada, ay&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Mi amor&lt;SPAN style="mso-tab-count: 1"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;tiene un gesto manso que yo soy suya&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;que roba mis sentidos&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;viola mis o&#237;dos&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;con tantos secretos lindos e indecentes&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Despu&#233;s juega conmigo&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;R&#237;e en mi ombligo&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;y me clava los dientes, ay &#8230;&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Es una celebraci&#243;n de amor, es cierto. Un porque me lleno del placer y el cari&#241;o que mi amor me extrae y me da. Un canto del alma femenina, seg&#250;n la tradici&#243;n cr&#237;tica, la cual podr&#237;amos aumentar: un canto de hombre que hace cantar a la mujer el placer que recibe. Hay mucha belleza, y verdad en esa letra, que percibimos. Pero reparen, es una celebraci&#243;n de Dionisos. En ella no est&#225;n los amantes cogidos de la mano a la puesta del sol o relajados despu&#233;s del &#233;xtasis. Por el contrario, es un c&#225;ntico a los juegos amorosos que anuncian la tempestad. La flecha rumbo a las nubes cargadas, pre&#241;adas de rayos y tormentas. Queremos decir: es del estilo, es del g&#233;nero, es del alma del compositor y la inquietud, la ansiedad, un malestar en el mundo. El amor como un simple contentamiento descontento. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Esa ausencia de amor apol&#237;neo, esa ausencia de cantar madurado de la felicidad de la que parti&#243;, como en un Cartola, en fin, esa falta de serenidad, lejos est&#225; de ser una falta de belleza, una restricci&#243;n de arte plena. Desde Kafka aprendemos que de una sola manera se hace arte: de todas las maneras.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;De todas las maneras&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;que hay de amar&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;nosotros ya nos amamos&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;con todas las palabras hechas para sangrar&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;ya nos cortamos&#8230;&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Es una gran barbaridad hablar de m&#250;sica sin la m&#250;sica misma. En esa b&#250;squeda de la m&#250;sica popular, cantada, es una violencia est&#250;pida el hacer mezquina la canci&#243;n con su letra, que por una vez se transforma en objeto aut&#243;nomo, elevado a poema. Esta es una operaci&#243;n que no engrandece primero a aquellos a qui&#233;nes se supone beneficiar, los compositores de m&#250;sica, y en segundo lugar, mucho menos, a los poetas. Los compositores, reyes y soberanos, indispensables para todos nosotros, no necesitan de esa invasi&#243;n de dominio. Los poetas, a su vez, se sienten con toda justicia expoliados. Y acompa&#241;ando a esa doble violencia e injusticia: cuando alguien destaca la letra de la m&#250;sica siempre se hace con el recuerdo la melod&#237;a; cuando alguien destaca un poema, &#191;qu&#233; destaca? Destaca la propia fuerza de su ritmo, imagen, verdad, expresi&#243;n y s&#237;ntesis. Los poetas, soberanos absolutos en el reino del poema, s&#243;lo tienen las palabras, el compositor popular las palabras y la melod&#237;a. Y que decir delante de:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;El&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;pedazo de m&#237;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;La mitad&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;arrancada de m&#237; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Lleva tu forma&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Que la tristeza es lo contrario de un parto&#8230;&#8221;?&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Me voy furtivamente. Hasta ma&#241;ana, si Dios quiere, pero si no quiere&#8230;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;EM&gt;Traducci&#243;n: Sueside&lt;/EM&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">7</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-07-11T14:59:34Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-07-11T14:47:00Z</date>
    <id type="integer">348663</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-10-20T11:18:47Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>chico-buarque-querido-amigo</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-07-11T14:59:34Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>CHICO BUARQUE, QUERIDO AMIGO</title>
    <updated-at type="datetime">2009-10-20T11:18:48Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;DIV align=center&gt; &lt;TABLE class=MsoNormalTable style="WIDTH: 100%; mso-cellspacing: 0cm; mso-yfti-tbllook: 1184; mso-padding-alt: 0cm 0cm 0cm 0cm" cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0&gt; &lt;TBODY&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 0; mso-yfti-firstrow: yes"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-themecolor: text1"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://4.bp.blogspot.com/_Beg_RyQVv6c/RwJGhVfmFqI/AAAAAAAAAS0/nl3b-uLHHIY/S240/yo%2B007.jpg"&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 22.5pt; COLOR: #cc0000; FONT-FAMILY: 'Georgia','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: #fff3db; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: 15.6pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;Andr&#233;s Colm&#225;n Guti&#233;rrez *&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 1"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="HEIGHT: 12.75pt; mso-yfti-irow: 2"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; HEIGHT: 12.75pt; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 3"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="HEIGHT: 7.5pt; mso-yfti-irow: 4"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; HEIGHT: 7.5pt; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 5; mso-yfti-lastrow: yes"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt; &lt;DIV align=center&gt; &lt;TABLE class=MsoNormalTable style="mso-cellspacing: 0cm; mso-yfti-tbllook: 1184; mso-padding-alt: 0cm 0cm 0cm 0cm" cellSpacing=0 cellPadding=0 border=0&gt; &lt;TBODY&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 0; mso-yfti-firstrow: yes; mso-yfti-lastrow: yes"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent" vAlign=top&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;Era tan dulce y hermosa que hubiera llegado a ser "Miss Paraguay, car&#225;tula, almanaque", dice el poeta Mario Benedetti. Pero la sangre de su abuelo, el gran periodista, escritor y luchador anarquista Rafael Barrett, la tironeaba desde las ra&#237;ces, conduci&#233;ndola a un destino de entrega a la lucha social y pol&#237;tica, que forj&#243; su corta, heroica y tr&#225;gica historia.

Poco se sabe de Soledad Barrett Viedma, nacida el 6 de enero de 1945, hija de Alejandro Rafael Barrett L&#243;pez, &#250;nico hijo del recordado autor de El dolor paraguayo. En S&#226;o Paulo hay una escuela y en R&#237;o de Janeiro una calle que llevan su nombre, pero en el Paraguay su historia es a&#250;n desconocida, apenas fragmentos filtrados a trav&#233;s del cl&#225;sico poema de Benedetti y la canci&#243;n de su compatriota uruguayo Daniel Viglietti.

Ahora, Soledad Barrett es rescatada por el novelista brasile&#241;o Urariano Mota, quien la conoci&#243; personalmente en su Recife natal, y vivi&#243; de cerca su tr&#225;gico fin, cuando, luego de haber militado en organizaciones de la izquierda uruguaya, lleg&#243; hasta el Nordeste del Brasil, en 1971, para unirse a filas de la Vanguardia Popular Revolucionaria (VPR), la legendaria guerrilla brasile&#241;a, liderada por el capit&#225;n Carlos Lamarca, en la lucha por derrocar a la dictadura militar del vecino pa&#237;s.

Soledad en Recife es el t&#237;tulo del libro que publicar&#225; la Editorial Boitempo, en julio. Se trata de una novela de no-ficci&#243;n o reportaje novelado, que recrea la valiente entrega de la joven paraguaya a la lucha revolucionaria, y c&#243;mo acab&#243; entregada a los represores por su propio amante, el supuesto guerrillero Daniel, quien en realidad era "el cabo Anselmo", un doble agente de la dictadura.

Urariano Mota, nacido en Recife y residente en Olinda, es autor de la consagrada novela Os cora&#231;&#244;es futuristas, que retrata los sombr&#237;os a&#241;os de la dictadura M&#233;dici en el Nordeste brasile&#241;o, en los a&#241;os 70. 

"Soledad Barrett marc&#243; profundamente mi juventud, cuando la vi en mi ciudad, en 1973. Despu&#233;s de su muerte, tom&#233; conocimiento de tres grandes cr&#237;menes: a) su propia y vil ejecuci&#243;n; b) la traici&#243;n del cabo Anselmo, su propio esposo; c) la muerte de un amigo m&#237;o entre los seis ?terroristas' que fueron exterminados con ella", relata el escritor al Correo Semanal.

"Yo tengo por Soledad Barrett amor y admiraci&#243;n, como el libro lo narra en voz m&#225;s alta que esta declaraci&#243;n", afirma Urariano Mota, acerca de su nueva obra.

"Esta admiraci&#243;n se extiende a su abuelo, el gran Rafael Barrett, escritor olvidado fuera del Paraguay. As&#237; como lo menciono en el libro, Rafael Barrett transmiti&#243; a Soledad no solamente la sangre, la herencia de caracteres, sino que &#233;l fue su inspiraci&#243;n y su influencia hasta la tr&#225;gica muerte", declara el novelista. 

Eran a&#241;os de dictadura y terror. Tambi&#233;n de lucha revolucionaria y amor. Soledad ten&#237;a 25 a&#241;os de edad cuando perdi&#243; a su esposo, el brasile&#241;o Jos&#233; Mar&#237;a Ferreira de Ara&#250;jo, capturado y asesinado por los militares, en 1970.

En el fragor de la lucha se reencontr&#243; con Daniel, antiguo compa&#241;ero de Jos&#233; Mar&#237;a, a quien hab&#237;a conocido en Cuba. Era un militar que lider&#243; la "revuelta de los marineros", en 1964, contra el Gobierno de Jo&#227;o Goulart, y se hab&#237;a convertido en h&#233;roe para los guerrilleros. Pero la dictadura lo hab&#237;a captado como agente y ten&#237;a la misi&#243;n de delatar a sus compa&#241;eros.

Soledad hall&#243; en &#233;l a un nuevo compa&#241;ero, sin desconfiar que lo iba a traicionar. La paraguaya estaba embarazada de 5 meses, cuando el padre de su beb&#233; la entreg&#243; a los militares, junto con otros cinco miembros de la VPR, el 8 de enero de 1973. Fueron secuestrados y salvajemente torturados hasta la muerte, en una granja de las afueras de Recife, en el caso conocido como "A masacre da ch&#225;cara de S&#227;o Bento".

A pocos d&#237;as de haber cumplido 28 a&#241;os de edad, la revolucionaria nieta del gran Rafael Barrett acab&#243; su vida de manera violenta, para ser recordada por los versos de Mario Benedetti: "Soledad, no moriste en soledad, por eso tu muerte no se llora, simplemente la izamos en el aire...".

Treinta y seis a&#241;os despu&#233;s, la guerrillera paraguaya Soledad Barrett vuelve a vivir, gracias a la pluma de un apasionado escritor brasile&#241;o.

El escritor brasile&#241;o Urariano Mota publica en julio su libro Soledad en Recife, que rescata la heroica y tr&#225;gica historia de la luchadora y guerrillera paraguaya, nieta del gran Rafael Barrett.
&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #222222; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="TEXT-TRANSFORM: uppercase; COLOR: #211104; FONT-FAMILY: 'Trebuchet MS','sans-serif'; LETTER-SPACING: 1.2pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: #fff3db; MARGIN: 0cm 0cm 3pt 36pt; LINE-HEIGHT: 15.6pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #000033; FONT-FAMILY: 'Trebuchet MS','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'"&gt;* Andr&#233;s Colm&#225;n Guti&#233;rrez es p&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;eriodista, escritor, guionista. Public&#243; las novelas "El &#250;ltimo vuelo del p&#225;jaro campana" (1995, Premio de Narrativa El Lector, reeditada en 2007), "El pa&#237;s en una plaza" (2004), el album de c&#243;mic "Mediod&#237;a en la tierra de nadie (El asesinato del periodista Santiago Leguizam&#243;n)" (2006) y el libro de cuentos "El Principito en la Plaza Uruguaya". Recibi&#243; el Premio Vladimir Herzog (Brasil, 1985) y el Premio Nacional de Periodismo Santiago Leguizam&#243;n (Paraguay, 2000). Es periodista del diario Ultima Hora. Director de Libertad de Expresi&#243;n del Foro de Periodistas Paraguayos (Fopep). &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #222222; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;
&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-themecolor: text1"&gt;(Publicado en el suplemento cultural Correo Semanal, de &#218;ltima Hora, Paraguay.)&lt;/SPAN&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt;&lt;/TBODY&gt;&lt;/TABLE&gt;&lt;/DIV&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt;&lt;/TBODY&gt;&lt;/TABLE&gt;&lt;/DIV&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">11</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-06-21T18:01:38Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-06-21T17:40:00Z</date>
    <id type="integer">339810</id>
    <last-comment-date type="datetime">2010-01-30T21:59:54Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>el-regreso-soledad-barret</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-06-21T18:01:38Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>EL REGRESO DE SOLEDAD BARRET</title>
    <updated-at type="datetime">2010-01-30T21:59:55Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;IMG id=img_0 src="http://sp9.fotolog.com/photo/57/44/19/bandida_urbana/1227514177739_f.jpg"&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 5pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Amigos, aquello que hace muchos, muchos a&#241;os sent&#237;a en todos los poros y sentidos, aquello que mi olfato present&#237;a, que la hora de Soledad Barret Viedma se acercaba, ahora lleg&#243;. En julio, la editorial Boitempo publica mi, nuestro libro, "Soledad en Recife." 



Para aquellos que no saben, Soledad Barret Viedma fue torturada y asesinada en Recife en 1973, embarazada y traicionada, despu&#233;s de ser entregada a Fleury por su marido, el Cabo Anselmo. 
&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 5pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Uno de los lectores de Soledad en Recife se expres&#243; as&#237;: 



"El libro alcanza y hiere a varios tipos de lectores, de los que ya conocen la historia de la &#8216;masacre de la granja San Benito&#8217;, hasta a los que se desconoc&#237;an totalmente. 



Es un relato candente, conmovido y conmovedor, construido a partir de un original punto de vista, es decir, a una voz narrativa pertenece a aquellos que han conocido los dos protagonistas de la tram a hist&#243;rica, Daniel, de hecho, Cabo Anselmo (&#191;o es al rev&#233;s?) y Soledad, la joven idealista asesinada, con los dem&#225;s compa&#241;eros. El relato recupera un clima de &#233;poca a trav&#233;s de las letras de la m&#250;sica con gran habilidad. 



Se trata de un relato testimonial, en el sentido b&#237;blico de la palabra, y al mismo tiempo confesional. Es testimonial porque da testimonio, contar una verdad, sacar a la luz un hecho que revela y aclara. " 



As&#237; que, amigos, no &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'"&gt;fue en vano&lt;/SPAN&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt; &lt;/FONT&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;esperar tanto tiempo. 



"Siete a&#241;os de pastor Jacob serv&#237;a 

Labai, padre de Rachel, serrana bella; 

pero no serv&#237;a al padre, la serv&#237;a a ella, 

Y ella s&#243;lo por premio pretend&#237;a .... 



... Diciendo: - M&#225;s servir&#237;a, si no fuera 

Para tan largo amor tan corta la vida. " 



La hermosa y valiente Soledad Barret Viedma vuelve a la vida en julio. En todas las librer&#237;as.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'"&gt;(Traducci&#243;n: Sueside)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">10</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-06-04T19:42:51Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-06-04T19:34:00Z</date>
    <id type="integer">332507</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-06-22T02:43:35Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-hora-soledad-barret-viedma</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-06-04T19:42:51Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA HORA DE SOLEDAD BARRET VIEDMA</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-22T02:43:35Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;FONT size=4&gt;&lt;IMG id=img_1 src="http://almenaradepinto.files.wordpress.com/2009/02/goya.jpg"&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;El hombre delante de m&#237; no es un corrupto. Aunque no haya contradicci&#243;n entre ser un cient&#237;fico y un se&#241;or corrupto, el hombre delante de m&#237; es un maestro, un profesor, un cient&#237;fico. Para situarlo mejor, dir&#233; que &#233;l est&#225; en Brasil, y m&#225;s exactamente que es un bi&#243;logo, un estudioso de las ciencias de la vida. &#201;l me habla de lo que le ocurri&#243; en una universidad del sur de Brasil. Sin embargo, su persona podr&#225; ser vista en el pa&#237;s donde ahora el lector vive, en la ciudad m&#225;s distante, a miles de kil&#243;metros del lugar desde donde escribo. En raz&#243;n de la universalidad de los casos que narra, antes de ser un cient&#237;fico, &#233;l es un hombre ubicuo. Con la palabra, el profesor K:

- La cosa est&#225; peor de lo que la imaginaci&#243;n puede alcanzar. &#191;El se&#241;or se cree un escritor, un tipo dotado de grandes sue&#241;os y fantas&#237;as? Entonces siga lo que le voy a contar, porque su imaginaci&#243;n aprender&#225; mucho. 

Bueno. Yo fui nombrado relator de una disertaci&#243;n de mag&#237;ster. Nada muy importante, eso es parte de mi trabajo. Anote. Por experiencia yo s&#233; que no debo esperar tesis que revolucionen el mundo de la ciencia. &#191;Revoluci&#243;n? Menos, bien menos, &#191;para qu&#233; exagerar? La realidad ya es una exageraci&#243;n. Para decir la verdad, yo no debo esperar la m&#237;nima contribuci&#243;n para cualquier cosa, por m&#237;nima que sea. Como yo soy un hombre honesto, yo le digo que si este fuera el criterio, yo mismo no estar&#237;a en el lugar que estoy. Pero no tener esperanza es diferente a la m&#225;s completa y absoluta desesperanza. Veamos.

Cuando ya hab&#237;a corregido cerca de 2/3 de la tesis, unas 60 p&#225;ginas, yo ya hab&#237;a computado cerca de 150 errores de portugu&#233;s. Ponga atenci&#243;n. Yo no soy un especialista en mi lengua, yo no soy exactamente un cultor del portugu&#233;s, mi especialidad es otra. Pero hab&#237;a errores crasos, clamorosos, escandalosos hasta para un individuo como yo. Ahora, mire como las cosas andan en armon&#237;a, en la mayor concordancia org&#225;nica. Lo que el trabajo no sab&#237;a de portugu&#233;s, mejor a&#250;n no sab&#237;a de ciencia biol&#243;gica. Que maravillosa coherencia, &#191;no es cierto? Hab&#237;a antagonismos, hoyos, lagunas, la mierda. &#191;Qu&#233; hace entonces este doctor que le habla? Llam&#233; al alumno a mi presencia, le cont&#233; el estado deplorable de su tesis.

El alumno, un joven astuto, muy vivo, contest&#243; entonces en mi cara, pues con que tipo &#233;l habr&#237;a de hablar, &#191;o no?... delante de m&#237; me dijo que no tendr&#237;a tiempo de hacer las correcciones antes de la presentaci&#243;n de su trabajo, que ya estaba definida para el 13 de abril, para la cual otro profesor vendr&#237;a de Brasilia a formar parte de la banca examinadora, etc., etc., etc. Entonces yo le dije: "Escuche, usted me hizo perder mucho tiempo en esta correcci&#243;n. Pero, si la fecha de la defensa ya est&#225; marcada y su orientador cree que su trabajo est&#225; presentable, yo no voy a crear problemas. Ahora, hay algo: Retire mi nombre en la calidad de relator, &#191;est&#225; bien as&#237;?"

No s&#233; por qu&#233; el joven investigador crey&#243; que la comisi&#243;n examinadora podr&#237;a crear problemas, si &#233;l no recibiera "el apto a ser juzgado" del relator, en el caso, yo. Por culpa de esa duda, apareci&#243; en mi casa, acompa&#241;ado de los siguientes fundamentos te&#243;ricos y experimentos de laboratorio: su poderoso e importante padre, con muestras de riqueza en la ropa, en los zapatos, a mencionar de paso el auto importado, citando nombres de pol&#237;ticos y de personas influyentes de la sociedad. Claro, como la visita era de amistad, como era una pol&#237;tica de buena vecindad, ellos vinieron a t&#237;tulo de presentaci&#243;n con una botella de whiskey envejecido, cuyo precio es mi sueldo.... Est&#225; m&#225;s que claro, yo no s&#243;lo dispens&#233; el "regalo", volv&#237; a explicar todo de nuevo: "El problema es suyo y de su orientador. Lo que ustedes decidan, para m&#237; estar&#225; &#243;ptimo. Ahora, no ponga mi nombre en ese cuento. S&#243;lo eso".

Bien, el cient&#237;fico defendi&#243; lo indefendible, no hizo las modificaciones sugeridas ni por m&#237; ni por la banca examinadora, y cuando imprimi&#243; los seis vol&#250;menes finales de la disertaci&#243;n puso mi nombre como relator. Yo me qued&#233; furioso. Entonces, hice un reclamo por escrito al coordinador de Postgrado y le dije que ya era la segunda vez que me hac&#237;an tonto. En una actitud radical, logr&#233; borrar mi nombre en cuatro de los seis vol&#250;menes impresos, con corrector. El padre del alumno, cuando supo de mi actitud, &#191;qu&#233; hizo? Imagine, el padre del farsante me amenaz&#243; con procesarme. &#161;Yo era el delincuente! Menos mal que para mi felicidad, y para que el padre indignado no llevara adelante el proceso, no hab&#237;a prueba de que yo era el ejecutor de haber borrado mi nombre. Y como mayor prueba de mi buena voluntad, a&#250;n hab&#237;a dos ejemplares con el nombre legible del relator.

Ahora, viene la mejor parte: contando esto a mis compa&#241;eros profesores en una reuni&#243;n del Departamento de Biolog&#237;a, en vez de recibir apoyo integral por mi actitud, fui acusado de tener exceso de "preciosismo" en mis correcciones. Los profesores m&#225;s corruptos dijeron que yo hab&#237;a sido un imb&#233;cil, idiota, metido a Robespierre en no haber aceptado el litro de whiskey. En nombre hasta de la presente marcha de valores, yo nada contest&#233; a quien me llam&#243; como Robespierre barato. Mi cabeza podr&#237;a ir hacia la guillotina. 

&lt;B&gt;Otro caso&lt;/B&gt;

Un compa&#241;ero se fue a Portugal para hacer un Post-doctorado. Cuando lleg&#243; me pregunt&#243; por un trabajo que ser&#237;a publicado con el nombre del orientando, del orientador (yo, una vez m&#225;s) y en su nombre, pues &#233;l... Mira, uno no puede tener exceso de escr&#250;pulos. Entienda. El rollo compresor, la ola, el oc&#233;ano, la atm&#243;sfera biol&#243;gica, social, la mierda, es de tal forma que nadie escapa ileso, &#191;entiende? En peque&#241;as cosas concedemos. Caso contrario, caeremos en el pecado del suicidio. &#191;Entiendes? Concedemos un mil&#233;simo, un millon&#233;simo, o seremos obligados a mendigar auxilio a qui&#233;n ya concedi&#243; el culo, alma y complementos. Pues bien. El compa&#241;ero hab&#237;a tomado por pr&#233;stamo... as&#237;, a fondo perdido, $1.800,00 reales, que hab&#237;a quitado de otro proyecto que ten&#237;a dinero en exceso. Quita de lo que tiene mucho para lo que no tiene nada. Hasta ah&#237;, creas, nada de m&#225;s. Yo me compromet&#237; a que el trabajo ser&#237;a publicado en nombre de los tres: orientando, orientador y en el de &#233;l. &#201;l me dijo que estaba apurado en la publicaci&#243;n, pues "Habr&#225; un congreso de Bioqu&#237;mica en Lisboa, y yo quiero volver a Portugal para esa ocasi&#243;n. Quien va a presentar el trabajo soy yo, pues yo consigo el dinero de los gastos para ese viaje con facilidad". Yo le dije entonces que el trabajo ya hab&#237;a sido enviado para una revista especializada en bioqu&#237;mica y que uno de los revisores hab&#237;a notado que los an&#225;lisis qu&#237;micos no eran confiables. 

Bueno, &#233;l entonces me contest&#243; que "esos tipos (los revisores) son muy ma&#241;osos y tienen mucha envidia de quien publica trabajos de calidad" (su trabajo - mejor dicho, "nuestro")... Yo le contest&#233; que &#233;ste no era el caso, pues la argumentaci&#243;n del revisor estaba correcta y que deber&#237;amos rehacer los an&#225;lisis qu&#237;micos para despu&#233;s intentar publicar el trabajo en la revista o en los anales de un congreso, como lo que estaba previsto para Lisboa. &#201;l dijo entonces: "Env&#237;alo al Congreso de Portugal del modo que est&#225;, pues no tenemos tiempo para las pruebas de laboratorios antes del Congreso en Portugal". Yo le contest&#233; "No", porque las advertencias del revisor estaban correctas, y aunque los revisores del Congreso de Lisboa no notaran los errores de an&#225;lisis qu&#237;mico, yo estar&#237;a siendo deshonesto, pues yo ya hab&#237;a sido informado sobre eso antes. El tipo me dijo que yo actuaba como un necio, un tonto, y por eso nunca m&#225;s recibir&#237;a dinero para futuras investigaciones... 

Aqu&#237; terminan las palabras del profesor K. Si bien entend&#237;, ignorante que soy del mundo de las academias y de los congresos de ciencia biol&#243;gica, si bien entend&#237;, puedo concluir que la tradicional divisi&#243;n del mundo de afuera, de todos los d&#237;as, tambi&#233;n invadi&#243; el austero y riguroso mundo de la ciencia. En el mundo acad&#233;mico, cient&#237;fico, los hombres tambi&#233;n se dividen en astutos y tontos. O como decimos en Brasil, en vivarachos y necios. Claro, el adelanto de la humanidad depende de los necios. Pero la buena vida es de los vivos y despiertos. Escribir sobre eso es la &#250;nica venganza de los tontos. 


&lt;IMG id=img_0 src="http://almenaradepinto.files.wordpress.com/2009/02/goya.jpg"&gt;

(Traducci&#243;n: Mirada Global.com) 



&lt;/FONT&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">7</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-31T14:45:07Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-31T14:22:00Z</date>
    <id type="integer">330425</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-07-04T18:41:22Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>dos-casos-corrupcion-academica</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-31T14:45:07Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Dos casos de corrupci&#243;n acad&#233;mica</title>
    <updated-at type="datetime">2009-07-04T18:41:23Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;DIV style="TEXT-ALIGN: center"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/DIV&gt;&lt;/FONT&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://fcom.us.es/blogs/vazquezmedel/files/2009/02/mario_benedetti.jpg"&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Na imprensa brasileira, as not&#237;cias sobre a morte de Mario Benedetti s&#227;o lac&#244;nicas, med&#237;ocres e omissas. Peguem o google not&#237;cias em Espa&#241;a e ter&#227;o um perfil digno de um grande escritor. J&#225; no Brasil... Uma nota do Estad&#227;o nada diz sobre o papel pol&#237;tico da sua obra. &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;Na Folha de S&#227;o Paulo, em linhas brev&#237;ssimas, passa-se como um gato sobre brasas, na men&#231;&#227;o &#224;s id&#233;ias de fraternidade do escritor: "Devido &#224;s suas posi&#231;&#245;es pol&#237;ticas, Benedetti exilou-se do Uruguai por doze anos, quando o pa&#237;s sofreu um golpe militar, em 1973. Morou na Argentina, Cuba e Espanha e voltou ao Uruguai em 1985. Benedetti foi ainda um grande cr&#237;tico da pol&#237;tica externa dos EUA".&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Pior, no G1, o espa&#231;o para a morte de Benedetti &#233; ocupado por uma imensa foto e a informa&#231;&#227;o lac&#244;nica: &lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;"O escritor uruguaio Mario Benedetti morreu hoje em Montevid&#233;u aos 88 anos. Considerado um dos principais autores uruguaios, ele iniciou a carreira liter&#225;ria em 1949 e ficou famoso em 1956, ao publicar &#8216;Poemas de oficina&#8217;, uma de suas obras mais conhecidas. O autor tinha um estado de sa&#250;de bastante delicado e estava em sua casa, na capital uruguaia, quando morreu". Isso &#233; mais que rid&#237;culo, &#233; criminoso. &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;Para sair desse quadro, passem o olho no El Pa&#237;s, e leiam "El poeta del compromiso". Um banho de informa&#231;&#227;o. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Como a grande imprensa n&#227;o vai lembrar, por ignor&#226;ncia ou omiss&#227;o, divulgo um lindo poema de Mario Benedetti, que se refere ao Brasil, a Pernambuco. Perdoem a livre tradu&#231;&#227;o de Muerte de Soledad Barret. O poema &#233; um sens&#237;vel registro, em Montevid&#233;u, da dor que lhe causou a not&#237;cia da morte da bela e brava Soledad Barret Viedma. Soledad foi torturada e morta no Recife em 1973, entregue a Fleury pela marido, o cabo anselmo. Estava gr&#225;vida (embarazada), com cinco meses. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;MUERTE DE SOLEDAD BARRET&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;MARIO BENEDETTI&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

Viviste aqu&#237; por meses o por a&#241;os
trazaste aqu&#237; una recta de melancol&#237;a 
que atraves&#243; las vidas y las calles

hace diez a&#241;os tu adolescencia fue noticia
te tajearon los muslos porque no quisiste
gritar viva Hitler ni abajo Fidel

eran otros tiempos y otros escuadrones 
pero aquellos tatuajes llenaron de asombro 
a cierto Uruguay que viv&#237;a en la luna

y claro entonces no pod&#237;amos saber
que de alg&#250;n modo eras 
la prehistoria de Ibero

ahora acribillaron en Recife
tus veintisiete a&#241;os 
de amor templado y pena clandestina


quiz&#225; nunca se sepa c&#243;mo ni por que


los cables dicen que te resististe 
y no habr&#225; m&#225;s remedio que creerlo
porque lo cierto es que te resist&#237;as
con s&#243;lo coloc&#225;rteles en frente 
s&#243;lo mirarlos


s&#243;lo sonre&#237;r 
s&#243;lo cantar cielitos cara al cielo


con tu imagen segura
con tu pinta muchacha
pudiste ser modelo 
actriz
miss Paraguay 
car&#225;tula 
almanaque
quien sabe cuantas cosas


pero el abuelo Rafael el viejo anarco 
te tironeaba fuertemente la sangre
y vos sent&#237;as callada esos .tirones


Soledad no viviste en soledad 
por eso tu vida no se borra
simplemente se colma de se&#241;ales


Soledad no moriste en soledad
por eso tu muerte no se llora 
simplemente la izamos en el aire

desde ahora la nostalgia ser&#225;
un viento fiel que har&#225; flamear tu muerte 
para que as&#237; aparezcan ejemplares y n&#237;tidas
las franjas de tu vida


ignoro si estar&#237;as
de minifalda o quiz&#225; de vaqueros 
cuando la r&#225;faga de Pernambuco
acab&#243; con tus sue&#241;os completos

por lo menos no habr&#225; sido f&#225;cil
cerrar tus grandes ojos claros
tus ojos donde la mejor violencia 
se permit&#237;a razonables treguas
para volverse incre&#237;ble bondad

y aunque por fin los hayan clausurado
es probable que a&#250;n sigas mirando
Soledad compatriota de tres o cuatro pueblos
el limpio futuro por el que viv&#237;as
y por el que nunca te negaste a morir.






</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">12</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-18T17:13:02Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-18T17:07:00Z</date>
    <id type="integer">324308</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-07-21T15:22:46Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>mario-benedetti-e-o-recife</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-18T17:13:02Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Mario Benedetti e o Recife</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T12:42:39Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;IMG id=img_0 src="http://1.bp.blogspot.com/_XhC7QeNw7nw/R_o2wPWIfDI/AAAAAAAAAeU/HiSsadYFemE/s400/simonal.JPG"&gt;





&lt;SUP&gt;&lt;/SUP&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: small; FONT-FAMILY: Times New Roman"&gt;&lt;BIG&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: small"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: Times New Roman"&gt;&lt;FONT size=4&gt;Com o filme "Simonal - Ningu&#233;m sabe o duro que dei", come&#231;ou a reabilita&#231;&#227;o de Wilson Simonal. N&#227;o se conclui outra coisa, quando se l&#234;em os artigos publicados em todo o Brasil. Em todos os jornais, os cr&#237;ticos mais parecem uma orquestra afinada para uma s&#243; composi&#231;&#227;o, para um s&#243; samba de uma nota s&#243;. Em toda a m&#237;dia se repetem as sauda&#231;&#245;es ao document&#225;rio, &#224; sua imparcialidade, etc. etc. 

Na Folha de S&#227;o Paulo, no texto com o t&#237;tulo &#233;pico "Simonal refaz saga do cantor", entre outras coisas se escreve:

"Aconteceu no final de 1971. Por suspeitar que estivesse sendo roubado, o cantor teria mandado bater no contador de sua empresa. S&#243; que o homem vai parar no Dops (Departamento de Ordem Pol&#237;tica e Social, hoje extinto), onde &#233; torturado. N&#227;o demora at&#233; que os jornais liguem as pontas -n&#227;o necessariamente cobertos de verdade- e publiquem a manchete: &#8216;O cantor Wilson Simonal &#233; informante dos &#243;rg&#227;os de seguran&#231;a do Estado&#8217;...

Mais que biografar a ascens&#227;o e queda mete&#243;ricas de um &#237;dolo - e isso &#233; feito de maneira empolgante-, o document&#225;rio reescreve a saga de Simonal para que, conhecendo finalmente sua hist&#243;ria, o Brasil possa absolv&#234;-lo de coisas que talvez ele nem sequer tenha feito".


Observem que: 

1. O cantor "teria mandado bater no contador". Teria, em lugar de Mandou. 

2. "...o homem vai parar no Dops (Departamento de Ordem Pol&#237;tica e Social, hoje extinto), onde &#233; torturado". Por acidente, ele foi parar no Dops. 
3. "...o document&#225;rio reescreve a saga de Simonal para que, conhecendo finalmente sua hist&#243;ria, o Brasil possa absolv&#234;-lo de coisas que talvez ele nem sequer tenha feito." Absolv&#234;-lo... N&#227;o demora, a fam&#237;lia entrar&#225; com processo na Anistia. 

Por falar em Anistia, artigo no Jornal do Commercio, do Recife, &#233; mais expl&#237;cito: 

"A chance de anistia de Simonal &lt;B&gt;- &lt;/B&gt;Filme conta hist&#243;ria de cantor que morreu com fama de dedo-duro, mas foi mesmo uma v&#237;tima da intransig&#234;ncia ". 

No UAI, de Minas, a reabilita&#231;&#227;o continua:


"Nos dias de hoje, a maioria das pessoas que conhecem o assunto acredita na tese de que Wilson Simonal foi derrubado por uma rede de boatos, somada a preconceitos raciais e sociais que levavam, em muitos grupos, a um estado de desconforto frente ao sucesso do cantor. Simonal pende nitidamente para este lado."


No JB, do Rio, o mesmo samba: 


"Com um design e produ&#231;&#227;o impec&#225;veis, o trio de diretores Cl&#225;udio Manuel, Micael Langer e Calvito Leal tenta tamb&#233;m trazer &#224; tona a persegui&#231;&#227;o que o cantor sofreu, ap&#243;s a suspeita de que ele estava a servi&#231;o do Dops, na &#233;poca da ditadura. Recheado de entrevistas, o filme tem o m&#233;rito de ser, em grande parte, imparcial. Mas faltam depoimentos e nomes de artistas que efetivamente promoveram o boicote...
Numa montagem esperta, o papel de bicho-pap&#227;o ficou s&#243; com os jornalistas do Pasquim que participam do filme: S&#233;rgio Cabral, Ziraldo e Jaguar. Este &#250;ltimo, em destaque, &#233; colocado pela edi&#231;&#227;o nos momentos antag&#244;nicos, em contraponto a considera&#231;&#245;es positivas sobre o cantor. Seria alguma forma de revanche? O p&#250;blico &#233; quem decide. "


Em O Globo, entre outras louva&#231;&#245;es, transcrevem-se as palavras de Nelson Motta, "Simonal virou um tabu, um leproso, um p&#225;ria..." Mas o modo mais parcial vem do Guia da Semana, de S&#227;o Paulo, em editorial(!): 

"No in&#237;cio da d&#233;cada de 70, Simonal percebeu que estava sendo roubado por seu contador. De pavio curto, o cantor contratou um grupo para dar uma surra no traidor. Por&#233;m, o epis&#243;dio envolveu agentes do Dops, e o obscuro fato fez com que se espalhasse a not&#237;cia de que o m&#250;sico era informante do regime militar. Sem provas contra ou a favor do artista, Simonal foi condenado ao ostracismo, morrendo como um desconhecido em 2000."

Parece ter desaparecido no espa&#231;o o texto de M&#225;rio Magalh&#227;es, quando era ombudsman na Folha de S&#227;o Paulo, em 30 de mar&#231;o de 2008:

"A verdade: em 1974, Simonal foi condenado por surra dada em um contador. No processo, levou como testemunha sua um detetive do Departamento de Ordem Pol&#237;tica e Social do Estado da Guanabara. Ele assegurou que o cantor era informante do Dops.

Outra testemunha de defesa, um oficial do Primeiro Ex&#233;rcito, jurou que o r&#233;u colaborava com a unidade. O juiz sentenciou: Simonal era &#8216;colaborador das For&#231;as Armadas e informante do Dops&#8217;. Em 1976, ac&#243;rd&#227;o do Tribunal de Justi&#231;a do RJ reafirmou a condi&#231;&#227;o de &#8216;colaborador do Dops&#8217;.

N&#227;o foram inimigos que inventaram a parceria com o regime, exposta sem reservas pelos amigos de Simonal, que se dizia amea&#231;ado por gente ligada &#8216;a a&#231;&#245;es subversivas&#8217; ".


Pelo andar da carruagem, n&#227;o demora, v&#227;o fazer um document&#225;rio que absolva o cabo anselmo. Com a repercuss&#227;o em uma s&#243; nota de toda a imprensa. Como agora, no filme desta semana: Simonal, a reabilita&#231;&#227;o. 

&lt;/FONT&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;/BIG&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;!-- fim do corpo da mensagem --&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;




http://www.youtube.com/watch?v=rxnNvWLE9pI
</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-16T12:53:52Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-16T12:42:00Z</date>
    <id type="integer">323352</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-31T02:44:40Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>simonal-reabilitas-o</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-16T12:53:52Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>SIMONAL, A REABILITA&#199;&#195;O</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-10T18:19:10Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P style="TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://uqevents.files.wordpress.com/2009/03/augusto-boal.jpg"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Os necrol&#243;gios envergonhados dos jornais se abrem hoje com o registro "Morreu na madrugada deste s&#225;bado, aos 78 anos, o diretor de teatro, dramaturgo e ensa&#237;sta Augusto Boal", para depois, num acr&#233;scimo, dizerem coisas como "em 1971, foi preso pelo regime militar, pelas liga&#231;&#245;es com o Partido Comunista do Brasil. Tr&#234;s meses depois, ao ser solto, foi para os EUA e, em seguida, para Argentina e Portugal". E as folhas mais mostram quanto mais escondem, pois fica patente o constrangimento do registro do falecimento de um homem como tu, ao mesmo tempo que mencionam, de longe, a raz&#227;o do teu viver. Para os mais jovens, que leem um necrol&#243;gio de tal natureza, os teus tr&#234;s meses de pris&#227;o podem at&#233; parecer que foram algo como uma repress&#227;o passageira, leve, pelo crime de uma ideologia clandest ina. Historinha dos mais velhos. Isso porque, nesses registros, o pano de fundo do Brasil da ditadura, o teatrinho dos tiros trocados entre terroristas e patriotas, a tortura, os a ssassinatos, a inf&#226;mia do Brasil de quando foste preso, "j&#225; passou, n&#227;o &#233;?, a dorzinha foi embora". &#201; a isso que chamam edi&#231;&#227;o, a nova edi&#231;&#227;o: omitir em primeiro lugar, para depois torcer, distorcer, insinuar coisas que s&#227;o veneno. Quem te mandou ser ligado a partido ilegal?&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Se sa&#237;mos dos jornais, e vamos para as grandes redes na web, dos provedores, recebemos a tua pen&#250;ltima not&#237;cia como "Na d&#233;cada de 70, por estar exilado do pa&#237;s pela ditadura militar, difundiu seu m&#233;todo pela Europa. O seu trabalho pelo Teatro do Oprimido rendeu uma indica&#231;&#227;o ao Pr&#234;mio Nobel da Paz em 2008", e a tua foto, sem a subst&#226;ncia do que eras, apenas o rosto de um coroa meio maluco, cabeleira grisalha, assanhado, camisa florida, d&#243;i na retina. A tua mais recente not&#237;cia se insere no menu de "famosidades". Est&#225;s em um menu onde Amy Winehouse desmaia no Caribe, Ivete vai homenagear a m&#227;e em tributo ao Rei, cunhado de Britney sai do hospital. A m&#225;quina da mediocridade, do falso, do business, contra a qual tanto lutaste, tenta nivelar a tua pessoa a divertimento. Isso quando apareces, porque em outros portais nem te deram o desprezo de a gripes e porcos te misturarem.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Para te dizer adeus, como a lembrar a composi&#231;&#227;o que Chico Buarque te dedicou em Meu Caro Amigo, nada melhor que um trecho da Carta do MST endere&#231;ada a ti, que a web livre divulgou h&#225; pouco: "Generoso, exp&#244;s sempre por meio dos relatos de suas hist&#243;rias, seu m&#233;todo de aprendizado: aprender com os obst&#225;culos, criar na dificuldade, sem jamais parar a luta". Leio a frase e me ponho a pensar, a ruminar, em como teria sido bom se tivesses cruzado o caminho de um adolescente magro e faminto do sub&#250;rbio de &#193;gua Fria, zona norte do Recife. Sem pai, sem m&#227;e, de patrim&#244;nio s&#243; o desejo, um dia aquele menino em 1965 quis ser ator. Sim, que mais queria, o que s&#243; queria? Ser ator de teatro, por que n&#227;o? Ent&#227;o ele se dirigiu e procurou est&#237;mulo com um endinheirado empres&#225;rio, que se dedicava ao teatro nas horas vagas.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Seu Costa, assim, sabe?... ser&#225; que o senhor, que conhece tanta gente, ser&#225; que n&#227;o podia me indicar para trabalhar no teatro?&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Seu Costa em 1965 divertia-se no Teatro de Amadores de Pernambuco, lugar de classe m&#233;dia muito sens&#237;vel naquele tempo. O novo burgu&#234;s ent&#227;o olhou o rapazinho de cima a baixo, mediu o jovenzinho que de gente era s&#243; olhos:&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Voc&#234;?! Voc&#234; entrar para o teatro?! &#201; o mesmo que entrar em mato sem cachorro.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;E o adolescente de 14 anos desistiu do teatro,de amadores e profissionais para sempre. Penso agora em como teria sido bom que ele em 1965 soubesse que no teu teatro havia uma sa&#237;da.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Ao ler a carta do MST h&#225; pouco, sinto que n&#227;o poderia dizer "N&#243;s, trabalhadoras e trabalhadores rurais sem terra de todo o Brasil, como parte dos seres humanos oprimidos pelo sistema que voc&#234; e n&#243;s tanto combatemos, lhes rendemos homenagem, e refor&#231;amos o compromisso de seguir combatendo em todas as trincheiras". Eu n&#227;o lavro o campo, nada sei plantar, n&#227;o crio galinha, nem mesmo tenho a coragem da luta pela terra desse movimento. Mas bem posso lembrar outros oprimidos.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Lembro um artista no bar Marola, em Olinda, que pedia dinheiro como pagamento para escrever nomes de clientes em gr&#227;os de arroz. Como s&#227;o eloq&#252;entes os artistas! Como sabem simbolizar com a precis&#227;o da flecha que atinge o olho da mosca. Para comer, esse artista no Marola escrevia min&#250;sculo em gr&#227;ozinho de arroz. Era um jovem, p&#225;lido, e &#233; interessante como o vejo vestido em t&#250;nica grega a desenhar a mediocridade de toda a gente em gr&#227;os miudinhos. Melhor que a sua arte era o orgulho da sua arte. Enquanto percorria as mesas ele era insultado. Dele zombavam os miser&#225;veis com dinheiro na carteira:&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Se eu fosse viver disso...&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Planta arroz, d&#225; mais futuro ...&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Enquanto ouvia isto, ele e seu orgulho, albatroz ferido cantava baixinho: "Ponta de areia, ponto final, da Bahia a Minas, estrada natural. Que ligava Minas ao porto, ao mar, caminho de ferro, andar, andar".&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Por isso escrevo ao fim. Em lugar da vis&#227;o do teu corpo a queimar, o corpo, s&#243; o corpo, aquilo e aquele que n&#227;o mais &#233; Boal, em lugar de qualquer vis&#227;o m&#243;rbida, melhor lembrar-te ressurgido, a continuar tua vida no corpo e alma desses artistas que se erguem, e no meio da humilha&#231;&#227;o continuam, apesar de tudo, a andar, andar.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">22</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-03T21:06:56Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-03T20:58:00Z</date>
    <id type="integer">317393</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-16T00:33:53Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>augusto-boal</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-03T21:06:56Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Augusto Boal</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T12:39:57Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://farm3.static.flickr.com/2129/2046290863_268aa144f1.jpg?v=0"&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;As coisas t&#234;m um pre&#231;o. Se nem sempre como mercadoria, com um valor que se troca no mercado, ainda assim as coisas t&#234;m um pre&#231;o. Vejam a fama, por exemplo. Mais precisamente, a fama de um escritor, para o escritor. N&#243;s, os an&#244;nimos do limbo, acreditamos sempre que a fama para um escritor &#233; o para&#237;so. Assim acreditamos porque imaginamos que da fama o escritor &#233; o possuidor. E com isto imaginamos tamb&#233;m algo melhor que o para&#237;so, que nos perdoem a ingenuidade imaginativa: imerso num prazer inconceb&#237;vel, vislumbramos o escritor como Ele, o Supremo, porque o vemos como o dono do para&#237;so. Que nos perdoem os loucos, porque s&#227;o mais sensatos. Com sua l&#243;gica desconcertante, eles sabem que da fama o escritor &#233; o possu&#237;do. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Todo o par&#225;grafo acima foi escrito pensando em Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez. Mais precisamente em Mem&#243;ria de mis putas tristes, que tenho diante de mim. J&#225; na capa o destaque &#233; o autor, n&#227;o a obra. O seu nome, &#8220;ele&#8221;, este ser entre aspas que para os editores &#233; ouro de garantida liquidez, anuncia-se em letras maiores, de cor laranja, no alto. Abaixo, em letras menores, vem o que na capa &#233; um subt&#237;tulo, Mem&#243;ria de mis putas tristes. Depois, a imagem de um senhor curvado, encanecido, a caminhar de pijama, de costas para o leitor. Insinua-se como um segundo ele, semelhante ao nome em destaque no alto, como um autor que escreve suas mem&#243;rias no outono da sua vida. A armadilha est&#225; aberta, a cilada para os p&#225;ssaros se encontra a ponto de disparar. Os incautos, os que v&#227;o procurar a mem&#243;ria das putas de Garc&#237;a M&#225;rquez, entram. E caem. Pero nosotros, no. Jamais cair&#237;amos em armadilha t&#227;o prim&#225;ria. N&#243;s, os cultos, os que admiramos o g&#234;nio de M&#225;rquez, n&#227;o. Sabemos que o autor n&#227;o tem culpa da enganadora capa do livro, sabemos e compreendemos que n&#227;o se culpa um artista pelo com&#233;rcio que a casa editora faz da sua arte. E por nos guiar a esperan&#231;a, a mem&#243;ria que temos do autor, tamb&#233;m entramos. E ca&#237;mos, tamb&#233;m. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Assim como em um reencontro, em que primeiro vemos com os olhos da recorda&#231;&#227;o, lemos a primeira frase de Memoria de mis putas tristes, &#8220;El a&#241;o de mis noventa a&#241;os quise regalarme una noche de amor loco con una adolescente virgen&#8221;, com os olhos da lembran&#231;a dos outros M&#225;rquez. E assim tamb&#233;m como num reencontro, a realidade f&#237;sica e imediata acaba por se meter entre as realidades guardadas, at&#233; que se mostre sobre a face da recorda&#231;&#227;o. E esta nova camada, a do Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez de Memoria de mis putas tristes, n&#227;o &#233; boa. Vejamos-lhe sem medo as linhas desse rosto. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Este livro n&#227;o se realiza como narra&#231;&#227;o, e isto, este ato frustrado, n&#227;o se faz por incapacidade t&#233;cnica do autor, por supuesto. A sombra da sua hist&#243;ria, as suas realiza&#231;&#245;es anteriores fazem-no um homem realizado como criador. O seu fracasso neste livro &#233; a vit&#243;ria de uma impossibilidade mais &#237;ntima. Uma leitura de superf&#237;cie anotaria que h&#225; no relato &#8220;quebradizos&#8221; do g&#234;nero liter&#225;rio romance, que em lugar de o fortificarem mais aumentam a sua fraqueza, pela descontinuidade, pela frouxid&#227;o que trazem ao relato. Para ser um refletido e aprofundado, digamos, um largo conto, falta a Mem&#243;ria uma concentra&#231;&#227;o obsessiva, uma sele&#231;&#227;o rigorosa do mundo e da a&#231;&#227;o do seu personagem, como um rigoroso close de um indiv&#237;duo na multid&#227;o, mas um close que integrasse o ambiente em volta, do que d&#225; cara e mais que tr&#234;s dimens&#245;es ao homem em foco. Essa aus&#234;ncia de organiza&#231;&#227;o inteira, com a for&#231;a de um olhar que abarca todo o essencial, seria anotado por um leitor de passagem, mas que n&#227;o &#233; um leitor ligeiro, porque vem de um aprendizado com A Morte de Ivan Ilitch, ou at&#233; mesmo de um relato menos fecundo que o russo, como O Velho e o Mar. Vendo menos ligeiro, percebe-se que a explica&#231;&#227;o da fragilidade de Memoria de mis putas tristes se d&#225; por uma g&#234;nese anterior &#224; forma, antes mesmo da pura e simples t&#233;cnica: h&#225; um esvaziamento do objeto narrado &#8211; nada resta, nada consegue firmar-se em p&#233; do Velho periodista e do seu Mar de putas. E n&#227;o por acaso, o &#8220;narrador&#8221;, o personagem central, o personagem sobre o qual tudo gira, apesar de periodista famoso, sequer tem nome. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;O vazio do nome, com dois ou tr&#234;s apodos, mencionados de passagem numa s&#243; linha, sem qualquer conseq&#252;&#234;ncia, esse vazio de subst&#226;ncia do personagem mais se ressalta quanto mais ele fala de si. Assim como uma mentira vazia que mais se mostra oca quanto mais se adorna de caracter&#237;sticas gratuitas, o personagem, para se mostrar um velho, nos diz:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Em la quinta d&#233;cada hab&#237;a empezado a imaginarme lo que era la vejez cuando not&#233; los primeros huecos de la mem&#243;ria. ... Um dia desayun&#233; dos veces porque olvid&#233; la primera... Para entonces tenia en la mem&#243;ria una lista de rostros conocidos y otra con los nombres de cada uno, pero en el momento de saludar no conseguia que coincidieran las caras con los nombres.&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Ora, um homem que escreve todas as semanas, que durante d&#233;cadas foi um &#8220;inflador de cables&#8221;, n&#227;o chega &#224; decrepitude dessa maneira. Isto &#233; o que nos dizem a experi&#234;ncia observada e a pesquisa cient&#237;fica. Intelectuais ativos envelhecem nas faculdades mentais mais lento que os indiv&#237;duos cultivadores da pura sa&#250;de f&#237;sica. No caso particular do personagem, &#233; de se notar que ele &#233;, ou pelo que diz ser, um homem acostumado ao estudo, ao ensino e ao exerc&#237;cio do latim. No entanto, a prosa desse homem lembra mais a de um outro velho conhecido, a do escritor Garc&#237;a M&#225;rquez. Na escrita do personagem n&#227;o h&#225; palavras preciosas, de sabor da etimologia, nem aquelas linhas lapidares, que sobrevivem independentes como pedras unidas, que s&#227;o quase um v&#237;cio dos latinistas. Dizendo de modo mais simples, inexistem arca&#237;smos e exibi&#231;&#227;o de latim nesse velho professor de latim. Poderia ser dito, esse latinista s&#243; existe na caricatura de professores de latim. Concordo, mas dois pontos: 1 &#8211; a linguagem desse latinista n&#227;o pode nem deveria ser a de Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez; 2 &#8211; mais s&#233;rio: esse latinista deveria ter um humanismo que assimilasse o latim como uma conting&#234;ncia da sua vida pessoal, nada mais que isso. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;H&#225; uma contradi&#231;&#227;o interna entre personagem e narrador. Por exemplo, &#8220;ele&#8221;, o velho de 90 anos, se exp&#245;e ao rid&#237;culo, conscientemente. Isto, esta exposi&#231;&#227;o, a vida nos ensina, fere o amor-pr&#243;prio de indiv&#237;duos que n&#227;o s&#227;o escritores. (J&#225; se v&#234; o ser degenerado que &#233; um escritor &#8211; n&#227;o recua nem mesmo diante da ferida mais &#237;ntima, para assim melhor alcan&#231;ar a verdade.) &#201; pr&#243;prio da gente humana evitar a dor, a recorda&#231;&#227;o da dor, o rememorar uma humilha&#231;&#227;o. Quem viu Carta a meu pai, de Kafka, quem viu Rousseau, sabe que a express&#227;o do que fere envergonha, d&#243;i, magoa, mas n&#227;o det&#233;m o escritor. Diferente do comum da gente normal, que evita mostrar o fundo feio &#224; sociedade. Mas o personagem de Memoria, n&#227;o. Ainda que se confesse ausente da voca&#231;&#227;o e virtude de um narrador, e ignorante por completo das leis da composi&#231;&#227;o dram&#225;tica (o que j&#225; em si &#233; uma ignor&#226;ncia, o acreditar em &#8220;leis&#8221; da composi&#231;&#227;o), ainda assim, aqui e ali se exp&#245;e ao rid&#237;culo, que n&#227;o se envergonha nem de reclamar que &#224;s vezes lhe arde o cu. &#201; claro, isto s&#227;o palavras de broma do escritor Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez, n&#227;o do velho periodista. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Essa mistura de vozes, do escritor Gabriel e do personagem, leva com certeza a dificuldades na frase da p&#225;gina impressa. Em par&#225;grafos do livro h&#225; frases que n&#227;o acompanham, pior, que se desconectam, que se desunem da situa&#231;&#227;o e fato a que se referem. H&#225; per&#237;odos que se assemelham a frases de montagem, inser&#231;&#227;o mal feita dos comandos &#8220;recortar&#8221; e &#8220;colar&#8221; do programa Word. Por exemplo: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Ximena iba haci&#233;ndose m&#225;s voraz cuanto mejor nos conoc&#237;amos, se aligeraba de corpi&#241;os y pollerines a medida que apretaban los bochornos de junio, y era f&#225;cil imaginarse el poder de demolici&#243;n que deb&#237;a tener en la penumbra&#8221;. E na mesma linha, de imediato, depois do ponto da palavra penumbra: &#8220;A los dos meses de noviazgo no ten&#237;amos de qu&#233; hablar, y ella plante&#243; el tema de los hijos sin decirlo, tejiendo botitas en crochet de lana cruda para reci&#233;n nacidos.&#8221; Ora, da Ximena voraz na penumbra ao crochet alguma coisa deve estar faltando, por supuesto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;As anota&#231;&#245;es feitas at&#233; aqui dizem respeito mais a um p&#250;blico exigente, desejoso e amante da escrita de Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez. Mas existem algumas importantes para o grande p&#250;blico, aquele que esgota edi&#231;&#245;es de cem mil exemplares em tr&#234;s meses. Esse grande p&#250;blico deseja a&#231;&#227;o, sexo, e d&#225; um valor especial a um livro pelo enredo. Para esse grande consumidor de hamb&#250;rguer e best-seller anotamos: do t&#237;tulo Memoria de mis putas tristes, do n&#250;mero de putas anunciadas e prometidas pelo narrador, &#8220;hasta los cincuenta a&#241;os eran quinientas catorce mujeres con las cuales hab&#237;a estado por lo menos uma vez&#8221;, at&#233; a frase final vai uma grande frustra&#231;&#227;o. Exclu&#237;das Ximena e Damiana, que n&#227;o s&#227;o putas, o narrador relata 3, tr&#234;s, Casilda, Castorina, Delgadina. Dizemos relata e nisto vai uma imprecis&#227;o de voc&#225;bulo. Com exce&#231;&#227;o de Delgadina, a donzela que ele n&#227;o desvirgina, as outras duas s&#227;o pequenas varia&#231;&#245;es ao tema (supondo que haja um), s&#227;o fugas, mais dispersivas que org&#226;nicas de Bach. Em todas, o que &#233; muito desagrad&#225;vel, ocorrem linhas que s&#227;o versos med&#237;ocres de boleros ruins, que soam como uma imita&#231;&#227;o pobre de lirismo: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Nadie merece ser m&#225;s felices que ustedes&#8221; , ou &#8220;y cont&#233; las doce campanadas de las doce con mis doce l&#225;grimas finales...&#8221;. Diante disto, qualquer coment&#225;rio ser&#225; apagado e vil. &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Este livro de Garc&#237;a M&#225;rquez &#233; bem t&#237;pico do que a m&#225;quina do mundo faz de um escritor. E isto n&#227;o &#233; simplesmente a m&#225;quina editorial, mas a m&#225;quina mais ampla, do business, que transforma um criador num pop star. Quando Scott Fitzgerald relatava em The Crack-Up, A Derrocada, que &#8220;parecia um bom neg&#243;cio ser um homem de letras bem sucedido&#8221;, mas que se descobriu&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;prematuramente como um fracasso, Hemingway zombou cruelmente de Scott. T&#227;o diferente de Fitzgerald, ele, Hemingway, massa de m&#250;sculos, viril, de cojones de propaganda, jamais escreveria um texto como A Derrocada, porque era um vitorioso, um her&#243;i, de magazines, de business e de fama. Mas o processo da vida &#233; mais sutil, astucioso e delicado. Hemingway tamb&#233;m chegaria a um crack-up, at&#233; o blow up, com uma espingarda, amplo e insofism&#225;vel na testa. Em um caso e outro, a m&#225;quina do mundo, que n&#227;o escolhe carne, prepara a sua mat&#233;ria-prima antes. Utiliza a fama para secar, desidratar um escritor do seu h&#250;mus, o que vale dizer, reduz o criador a uma griffe, o que vale dizer, faz do seu estilo um trade mark assinado, o que vale dizer, faz do estilo e do homem uma caricatura. Assim, nessa moenda vitoriosa da m&#225;quina, ser Garc&#237;a M&#225;rquez &#233; escrever &#224; maneira de Garcia M&#225;rquez, &#233; reproduzir ao t&#233;dio seus cacoetes, ampliar blow up seus defeitos de letras de boleros ruins nas frases, expor um crack-up de piadas de mau gosto, porque afinal isso &#233; puro Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez. Mas nada, nada que se compare ao criador antes da fama, aquele de frases virgens, desconcertantes, como em El coronel no tiene qui&#233;n le escriba, onde havia uma personagem que de t&#227;o pequena e el&#225;stica parecia atravessar paredes.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Vale dizer, enfim, neste domingo 30 de janeiro, dia de cumplea&#241;os do escritor e editor Jes&#250;s G&#243;mez: ser famoso &#233; bom, ganhar com a fama muito dinheiro &#233; bom, mas o &#243;timo &#233; ter uma estrada de trabalho pela frente, guiados por nossa voz interior, a nossa alma. Este &#233; o melhor regalo. Este &#233; o melhor good time.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;Este &#233; o sal da terra, Jes&#250;s. E se o sal perde seu sabor, como tornar&#225; a ser sal? &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">15</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-04-25T19:40:26Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-04-25T19:38:00Z</date>
    <id type="integer">313699</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-31T02:43:06Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>triste-memoria-mis-putas</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-04-25T19:40:26Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Triste memoria de mis putas</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-10T18:20:14Z</updated-at>
  </post>
</posts>
