<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<posts>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>Contin&#250;a aqu&#237; el extracto del ep&#237;logo que Javier Garc&#237;a S&#225;nchez hace a la novela de William Styron &lt;EM&gt;La decisi&#243;n de Sophie en la edici&#243;n de &lt;/EM&gt;&lt;EM&gt;Verticales de bolsillo&lt;/EM&gt;, 2008:



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Artefacto m&#225;s que novela, dec&#237;a. De alg&#250;n modo mientras dura la lectura de esta cautivadora novela nos vemos obligados a actuar como si fu&#233;ramos t&#233;cnicos artificieros, esas personas cuyo trabajo es, por lo general, desactivar explosivos. Otras, hacerlos estallar sin que nadie salga da&#241;ado. En mi opini&#243;n eso &#250;ltimo es lo que logra Sophie en nuestro inconsciente: ya que resulta enormemente complicado &#8220;desactivar&#8221; Sophie, solo resta la opci&#243;n de hacer que estalle. Y ah&#237; se da la implosi&#243;n, maravillosa y aturdidora a un tiempo. Se trata de una explosi&#243;n de ideas y sensaciones que se producen hacia dentro, hacia lo m&#225;s remoto de nuestra conciencia.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Lector &#191;eres consciente, lo eres en toda su dimensi&#243;n,&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;de c&#243;mo Styron (el autor) ha ido manipulando (y no se vea una connotaci&#243;n peyorativa en esto, ya que trat&#225;ndose de ficci&#243;n es todo lo contrario, un atributo y un logro art&#237;stico) tu sensibilidad, tu capacidad de evocaci&#243;n, tus m&#225;s nobles instintos, y a veces tambi&#233;n otros no tan nobles?&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Al ser Auschwitz el aut&#233;ntico protagonista de la obra (es decir, el Mal), &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Sophie &lt;/I&gt;se nos muestra como una verdadera y meticulosa vivisecci&#243;n del horror en su m&#225;xima expresi&#243;n, pero simult&#225;neamente, y de ah&#237; el milagro de esta novela, todo en ella deviene un c&#225;ntico al amor, a la belleza, a la vida. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Sophie&lt;/I&gt; lo tiene todo: poes&#237;a, psicolog&#237;a, antropolog&#237;a, costumbrismo, filosof&#237;a, pero fundamentalmente tiene estilo.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Sophie&lt;/I&gt;, como metanovela o como novela de novelas, demuestra que es precisamente este g&#233;nero (del que muchos &#8220;expertos&#8221; han vaticinado a lo largo de d&#233;cadas su inminente, cuando no consumada, defunci&#243;n) el que puede y debe explicar los hechos y cosas que ninguna otra forma de discurso se ve capaz de abordar. La aut&#233;ntica Historia, el latido de las civilizaciones no lo contar&#225;n los historiadores, ni los psic&#243;logos, o los periodistas. Lo har&#225;n los novelistas.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;




&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;
 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Despu&#233;s de leer la novela, desde mi modesta opini&#243;n, estoy de acuerdo con G&#170; S&#225;nchez.&lt;/FONT&gt;



Otros posts sobre William Styron en este blog:

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;A id=link_0 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/1/la-decision-sophie-william-styron- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/1/la-decision-sophie-william-styron-"&gt;Styron1&lt;/A&gt; &lt;A id=link_1 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/4/william-styron-suenos-y-culos- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/4/william-styron-suenos-y-culos-"&gt;Styron2&lt;/A&gt; &lt;A id=link_2 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/5/william-styron-escribir-y-beber-mantener-raya-locura- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/5/william-styron-escribir-y-beber-mantener-raya-locura-"&gt;Styron3&lt;/A&gt; &lt;A id=link_3 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/6/la-decision-sophie-william-styron- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/6/la-decision-sophie-william-styron-"&gt;Styron4&lt;/A&gt; &lt;A id=link_4 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/7/william-styron-metodo-trabajo- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/7/william-styron-metodo-trabajo-"&gt;Styron5&lt;/A&gt; &lt;A id=link_5 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/8/william-styron-montana-rusa- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/8/william-styron-montana-rusa-"&gt;Styron6&lt;/A&gt; &lt;A id=link_6 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/9/william-styron-juventud- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/9/william-styron-juventud-"&gt;Styron7&lt;/A&gt; &lt;A id=link_7 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/10/william-styron-novela- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/10/william-styron-novela-"&gt;Styron8&lt;/A&gt; 

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;A id=link_8 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/11/william-styron-holocausto- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/11/william-styron-holocausto-"&gt;Styron9&lt;/A&gt; &lt;A id=link_9 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/20/william-styron-george-steiner- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/20/william-styron-george-steiner-"&gt;Styron10&lt;/A&gt; &lt;A id=link_10 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/23/william-styron-depresion-1a-parte- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/23/william-styron-depresion-1a-parte-"&gt;Styron11&lt;/A&gt; &lt;A id=link_11 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/24/william-styron-depresion-2a-parte- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/24/william-styron-depresion-2a-parte-"&gt;Styron12&lt;/A&gt; &lt;A id=link_12 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/25/william-styron-depresion-3a-parte-y-ultima- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/25/william-styron-depresion-3a-parte-y-ultima-"&gt;Styron13&lt;/A&gt; &lt;A id=link_13 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/28/william-styron-sentimiento-culpa href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/28/william-styron-sentimiento-culpa"&gt;Styron14&lt;/A&gt; &lt;A id=link_14 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/4/2/campanilla-wendy-y-sophie- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/4/2/campanilla-wendy-y-sophie-"&gt;Styron15&lt;/A&gt; 





&lt;IMG src="http://graphics8.nytimes.com/images/2006/11/01/books/styron2.190.jpg"&gt;



William Styron.

Fuente: nytimes.com







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">1</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-08T05:35:21Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-10T05:28:00Z</date>
    <id type="integer">319513</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-11T01:51:35Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-decision-sophie-epilogo-javier-ga-sanchez-2a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-10T09:51:14Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA DECISI&#211;N DE SOPHIE; Epilogo de Javier G&#170; S&#225;nchez. 2&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T01:51:35Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Se termina esta novela de William Styron (Verticales de bolsillo, 2008) con ganas de m&#225;s. El ep&#237;logo del novelista espa&#241;ol Javier Garc&#237;a S&#225;nchez es todo un consuelo y al tiempo ayuda a sedimentar los sentimientos experimentados durante la lectura de esta novela.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Empieza as&#237; el ep&#237;logo de Javier Garc&#237;a Sanchez:&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Lector acabas de leer una novela, o al menos eso es lo que crees. Y no, en absoluto estoy tratando de confundirte, aunque tal vez lo parezca. M&#225;s bien al contrario: intentar&#233; que aclaremos juntos algunos conceptos sobre lo que has le&#237;do.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Quiz&#225;s incluso pienses que has le&#237;do una &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;gran&lt;/I&gt; novela. Eso, al mismo tiempo, es cierto y no lo es. Creo que te has enfrentado, acaso sin saberlo, a un &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;artefacto&lt;/I&gt; endiabladamente perfecto en forma de novela. Has le&#237;do no solo una de las obras capitales de la literatura norteamericana, sino posiblemente de las letras universales de cualquier &#233;poca. Y quiero advertirte aqu&#237; de lo siguiente: tal vez pienses que fuiste t&#250; quien manej&#243; el artefacto literario con el nombre de &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;La decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, pero en realidad temo que ha sido justo a la inversa: &#233;l te ha manipulado a ti en todo momento, y durante tantas y tantas p&#225;ginas ha ido forzando o suavizando la presi&#243;n emocional sobre tus sentidos de modo que ni te has dado cuenta. Pero de eso se trata: has (hemos) sido una especie de juguete entre las redes de su portentosa fantas&#237;a.&lt;/FONT&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Piensa un instante, lector, si al acercarte al final de la novela has sentido esa doble sensaci&#243;n que por un lado te aboca a querer saber como concluye la historia y, por otro ibas lament&#225;ndote interiormente conforme constatabas, mudo y afligido, que en efecto cada vez estaba m&#225;s pr&#243;ximo a concluir &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;eso&lt;/I&gt; tan especial, y temo inexplicable, que se dio entre tu persona y las vidas de aquellos sobre los que le&#237;ste. De ser as&#237;, no lo dudes, acabas de leer un cl&#225;sico, y tal circunstancia, sospecho, se da en muy contadas ocasiones a lo largo de la existencia.&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://i3.ebayimg.com/01/i/001/34/fd/31ba_1.JPG"&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt;&lt;/FONT&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">2</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-08T05:28:27Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-09T05:19:00Z</date>
    <id type="integer">319512</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-10T09:57:53Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-decision-sophie-epilogo-javier-ga-sanchez-1a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-09T08:48:41Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA DECISI&#211;N DE SOPHIE; Epilogo de Javier G&#170; S&#225;nchez. 1&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-06T15:09:04Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Vuelvo a &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;La decisi&#243;n de Sophie &lt;/I&gt;de William Styron, (&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Verticales de bolsillo&lt;/I&gt;, 2008). No lo puedo evitar.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Al final de la novela, p&#225;gina 872, el narrador, Stingo, despu&#233;s de vivir terribles sucesos,&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/SPAN&gt;rescata de su diario solo unas frases y las comenta:&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&#8220;Alg&#250;n d&#237;a comprender&#233; Auschwitz.&#8221; Era una afirmaci&#243;n muy valiente pero inocentemente absurda. Nadie comprender&#225; nunca Auschwitz. Lo que habr&#237;a podido escribir al respecto con m&#225;s cuidado y exactitud hubiera sido: &#8220;Alg&#250;n d&#237;a escribir&#233; sobre la vida y la muerte de Sophie, y con ello quiz&#225;s ayude a demostrar que el mal absoluto no se extingui&#243; jam&#225;s en el mundo&#8221;. Auschwitz mismo sigue siendo inexplicable. La s&#237;ntesis m&#225;s profunda que se ha hecho hasta ahora sobre Auschwitz no fue en absoluto una afirmaci&#243;n sino una respuesta.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;PREGUNTA: &lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&#8220;D&#237;game, en Auschwitz, &#191;D&#243;nde estaba Dios?&#8221;.&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;RESPUESTA: &lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&#8220;&#191;Y el hombre, d&#243;nde estaba?&#8221;.&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;La segunda frase que he hecho resucitar del vac&#237;o, tal vez peque un poco de f&#225;cil, pero la guard&#233;: &#8220;Dejad que vuestro amor fluya hacia todos los seres vivientes&#8221;. Estas palabras, seg&#250;n el &#225;ngulo desde el que se miren, pueden tener el tono de una homil&#237;a. Sin embargo, son notablemente hermosas, y al verlas ahora en la p&#225;gina de mi diario, una hoja de papel de color narciso seco lentamente corro&#237;da por el tiempo hasta hacerla casi transparente, mis ojos se sorprenden ante la forma en que fue subrayada la frase &#8211;con laceraciones y ara&#241;azos-, como si el sufriente Stingo en que yo viv&#237; en otro tiempo o que otrora vivi&#243; en m&#237;, al tener noticia, directamente y por primera vez en su vida adulta, de la muerte, el dolor, el fracaso y el tremendo enigma de la existencia humana intentara excavar f&#237;sicamente del papel la &#250;nica verdad &#8211;quiz&#225;s la &#250;nica soportable- que le quedara por descubrir. &#8220;Dejad que vuestro amor fluya hacia todos los seres vivientes&#8221;.&lt;/FONT&gt;

&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Mi opini&#243;n es que William Styron, el autor, termina concluyendo que en el mundo todo es mentira. Todo menos el Amor. Y ese es el resquicio de esperanza que nos queda. Estoy de acuerdo.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;IMG src="http://imgs.sfgate.com/c/pictures/2008/07/18/dd-streep22_ph4_0498803678.jpg"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">10</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-08T04:56:10Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-08T04:43:00Z</date>
    <id type="integer">319507</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-09T08:57:42Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-decision-sophie-william-styron-amor-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-08T04:56:10Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA DECISI&#211;N DE SOPHIE; William Styron, Amor.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-05-09T08:57:42Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Hace muchos a&#241;os, en la cr&#237;tica de una pel&#237;cula,&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;le&#237; la siguiente frase: &#8220;Los hombres se enamoran de &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; pero se casan con &lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt;&#8221;. (se refer&#237;a a los personajes de &lt;EM&gt;Peter Pan&lt;/EM&gt;) Desde entonces no puedo evitar clasificar a todas las mujeres que conozco. La joven polaca que da t&#237;tulo a &#8220;La Decisi&#243;n de Sophie&#8221; de William Styron, &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Verticales de bolsillo&lt;/I&gt; 2008, es claramente del tipo &lt;I&gt;Campanilla.&lt;/I&gt; &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt; representa a la buena madre de tus hijos. Es responsable y de fiar. Tiene muy claro lo que es importante en la vida, para ella el largo plazo es m&#225;s importante que el corto. &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; es chispeante, fascinante y encantadora. Es f&#225;cil enamorarse de ella y si eres correspondido te sentir&#225;s el hombre m&#225;s dichoso de la tierra. Pero en pocas semanas te dar&#225;s cuenta de que es poco consistente, que debajo de su&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;bella apariencia y de su simpat&#237;a no hay nada y de que suele mentir para conseguir la felicidad inmediata. &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; es fr&#225;gil, &lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt; consistente.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; vuela, &lt;I&gt;Wendy &lt;/I&gt;tiene los pies en la tierra. &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; esta vac&#237;a, &lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt; es una mujer completa.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;La Sophie de Styron est&#225; vac&#237;a. Una lectura r&#225;pida del libro puede llevar a pensar que est&#225; vac&#237;a a causa de las penalidades pasadas en el campo de concentraci&#243;n pero no es solo por eso. Soph&#237;e ya entra en el campo de exterminio con carencias afectivas graves. Ella es consciente de que sus padres no se quieren. Sophie odia a su padre al que considera un monstruo por sus teor&#237;as. Sophie, antes y despu&#233;s de su experiencia en Auschwitz, existe en funci&#243;n de otro, en funci&#243;n del hombre que tiene al lado . No es nadie sin un hombre a su lado. Nathan, su novio le dice: &#8220;Est&#225;s desprovista de yo&#8221;. Sophie basa su precaria confianza en si misma en agradar a los hombres. A nuestra hero&#237;na el campo de concentraci&#243;n ha terminado de hundirla y por eso necesita contar sus malas experiencias, que la compadezcan. Sophie ten&#237;a vocaci&#243;n de &lt;I&gt;Wendy &lt;/I&gt;pero su familia y las horribles circunstancias en las que pasa su juventud le impiden llegar a ser esa mujer completa. Hay mujeres como Sophie y no les hizo falta pasar por un campo de concentraci&#243;n para vaciarse. Si combinamos en una persona una sensibilidad extrema con una familia podrida y una sociedad moralmente corrupta es f&#225;cil obtener una mujer -o un hombre- vac&#237;a. Sophie es la &lt;STRONG&gt;v&#237;ctima&lt;/STRONG&gt; m&#225;s terrible de la que tengo noticias. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Styron describe con precisi&#243;n y detalle la psicolog&#237;a del personaje. Est&#225; just&#237;ficada de sobra la larga extensi&#243;n de la novela.&lt;/FONT&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;IMG src="http://www.premiere.com/var/ezflow_site/storage/images/list/top-ten-tearjerkers/6.-sophie-s-choice-1982/444369-2-eng-US/6.-Sophie-s-Choice-1982_imagelarge.jpg"&gt;

Fuente: www.premiere.com



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">23</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-04-01T19:09:26Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-04-02T19:01:00Z</date>
    <id type="integer">303569</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-11T03:55:31Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>campanilla-wendy-y-sophie-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-04-02T05:12:05Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>CAMPANILLA, WENDY Y SOPHIE.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T03:55:31Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Su muerte no pudo ser m&#225;s horrible: en pleno paroxismo del dolor. Un caluroso d&#237;a de julio, siete meses m&#225;s tarde, dej&#243; de existir sumida en el estupor de la morfina, despu&#233;s de que yo me pasara una noche entera contemplando aquel d&#233;bil rescoldo en la fr&#237;a y humeante habitaci&#243;n y pensando, horrorizado, en la posibilidad de que mi descuido de aquel d&#237;a fuera la causa de una larga decadencia de la que mi madre nunca se recuperar&#237;a. &lt;B&gt;Culpa. Odiosa culpa. Corrosiva como la salmuera&lt;/B&gt;. Como sucede con el tifus, uno puede llevar dentro de s&#237; toda la vida la toxina de la culpa. Mientras me retorc&#237;a sobre el duro y h&#250;medo colch&#243;n el dolor del remordimiento atraves&#243; mi pecho como una lanza de hielo en el momento en que el recuerdo me trajo de nuevo la expresi&#243;n de terror que apareci&#243; en los ojos de mi madre aquella tarde, y volv&#237; a preguntarme si el sufrimiento que le caus&#233; no aceler&#243; de alg&#250;n modo su muerte y si ella lleg&#243; a perdonarme alguna vez.&#8221;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;As&#237; describe William Styron, en la p&#225;gina 508 de &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt; (Verticales de Bolsillo, 2008), el sentimiento de culpa de Stingo ( alter-ego del escritor) que olvid&#243;, por unas horas, a su madre, ya incapacitada por la enfermedad, en un fr&#237;o s&#243;tano. La madre de Styron muri&#243; de c&#225;ncer siendo &#233;l muy joven. Igual le ocurre a la madre de Stingo en la novela. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad &lt;/I&gt;Styron concluye que la principal causa de la depresi&#243;n que casi le lleva al suicidio fue la temprana muerte de su madre. El escritor se sorprende al releer su obra y descubrir que su subconsciente hab&#237;a pintado ya en sus personajes, incluso en los primeros, los traumas que, 30 a&#241;os despu&#233;s, lo llevaron a la enfermedad mental. En el texto que inicia este &#8220;post&#8221; tenemos un ejemplo. Puede que Styron en su subconsciente se sintiese culpable de la muerte de su madre igual que le pudo ocurrir a Nicholas Hughes hijo de Sylvia Plath que se ha suicidado hace 10 d&#237;as ( ver el &#8220;post&#8221; de anteayer en este &#8220;blog&#8221;).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;A onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXTNAFmETK4/SFOlrCpJf4I/AAAAAAAAAtw/glwitesTKsU/s1600-h/Jacket.aspx.jpg"&gt;&lt;IMG id=BLOGGER_PHOTO_ID_5211691352660213634 style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_QXTNAFmETK4/SFOlrCpJf4I/AAAAAAAAAtw/glwitesTKsU/s320/Jacket.aspx.jpg" border=0&gt;&lt;/A&gt;









</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-27T20:02:31Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-28T19:53:00Z</date>
    <id type="integer">301340</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-sentimiento-culpa</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-28T06:19:08Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Sentimiento de culpa</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-28T06:26:30Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;El escritor William Styron al final de su libro &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad&lt;/I&gt; indaga sobre el origen de su depresi&#243;n. En un principio culpa a la abstinencia del alcohol, al hecho de haber cumplido 60 a&#241;os o incluso a su preocupaci&#243;n por lo que llama &#8220;una vaga insatisfacci&#243;n por el modo en que avanzaba mi obra&#8221;. Pero se termina dando cuenta que la &#8220;etiolog&#237;a del mal&#8221; est&#225; en otro sitio:&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Hasta el ataque de mi propio mal y su desenlace, nunca hab&#237;a prestado mucha atenci&#243;n a mi obra en t&#233;rminos de relaci&#243;n con el subconsciente, un &#225;rea de investigaci&#243;n perteneciente a los detectives literarios. Pero cuando recobr&#233; la salud y me encontr&#233; en condiciones de reflexionar sobre el pasado a la luz de mi desgracia, empec&#233; a ver con claridad como &lt;B&gt;la depresi&#243;n se hab&#237;a mantenido justo en los bordes exteriores de mi vida durante largos a&#241;os. El suicidio ha sido un tema persistente en mis libros: tres de mis protagonistas se matan&lt;/B&gt;. Releyendo por primera vez en a&#241;os escenas de mis novelas &#8211;pasajes en que mis hero&#237;nas recorren senderos hacia la fatalidad- me asombr&#243; percibir de que manera tan acabada hab&#237;a creado el paisaje de la depresi&#243;n en las mentes de aquellas j&#243;venes, describiendo con lo que solo pod&#237;a ser instinto, y tom&#225;ndolo de un subconsciente ya enturbiado por alteraciones de car&#225;cter, el desequilibrio ps&#237;quico que las llevar&#237;a a la destrucci&#243;n. De manera que, cuando finalmente me lleg&#243;, la depresi&#243;n no era un hecho desconocido, ni siquiera un visitante absolutamente inesperado; hab&#237;a estado llamando a mi puerta durante d&#233;cadas.&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Luego recuerda que su padre fue hospitalizado por el mismo motivo durante su adolescencia (gen&#233;tica). Pero a lo que m&#225;s importancia da es al fallecimiento de su madre cuando &#233;l tiene 13 a&#241;os. El sentimiento de p&#233;rdida&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;y&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;lo que llama su &#8220;duelo incompleto&#8221; se colocan, en su reflexi&#243;n, como los principales causantes de su depresi&#243;n.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;De modo que, si la teor&#237;a del duelo incompleto es valida, y yo creo que lo es, y si tambi&#233;n es cierto que en lo m&#225;s profundo de una conducta suicida uno contin&#250;a debati&#233;ndose subconscientemente con una &lt;B&gt;p&#233;rdida&lt;/B&gt; inmensa, a la vez que intenta superar todos los efectos de su devastaci&#243;n, el hecho de haber evitado el suicidio puede ser considerado como un tard&#237;o homenaje a mi madre. S&#233; que en las horas que precedieron al rescate de m&#237; mismo, cuando escuchaba el pasaje de la &lt;I&gt;Rapsodia para contralto*&lt;/I&gt; &#8211;que le hab&#237;a o&#237;do cantar a ella- , estuvo muy presente en mis pensamientos.&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Es una joya, para un amante de la literatura y la psicolog&#237;a, la reflexi&#243;n que hace Styron sobre como la depresi&#243;n (o la locura) estaban ya rondando su vida cuando escribi&#243; sus novelas. Mi opini&#243;n es que sin la escritura el escritor hubiera ca&#237;do en la locura mas profunda mucho antes de los 60 a&#241;os. A veces una sensibilidad tan grande trae esas consecuencias y la literatura (el arte) puede ejercer de &#225;ngel salvador.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoBodyText style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt; se publica por primera vez en 1976, diez a&#241;os antes de la depresi&#243;n de Styron. En el libro sobre su experiencia psic&#243;tica cuanta como descubre, a toro pasado, como su subconsciente se manifestaba ya en sus novelas. V&#233;ase un ejemplo:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En la p&#225;gina 399 de &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, (Verticales de Bolsillo, 2008) Styron pone en boca de Sophie la siguiente expresi&#243;n:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoBodyText style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&#8220;&#161;Me ha sucedido tantas veces en mi vida, eso de despertarme con la sensaci&#243;n de haber perdido algo importante!&#8221;&lt;/FONT&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoBodyText style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;* Ver &#8220;post&#8221; de 23 de marzo de 2009 en este mismo blog.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;IMG height=509 src="http://www.coverbrowser.com/image/bestsellers-2006/3416-1.jpg" width=327&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;fuente: &lt;SPAN class=a&gt;&lt;FONT color=#008000 size=2&gt;www.coverbrowser.com&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">2</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-24T06:30:30Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-25T06:15:00Z</date>
    <id type="integer">299510</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-25T08:45:37Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-depresion-3a-parte-y-ultima-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-25T06:22:20Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Depresi&#243;n 3&#170; parte y &#250;ltima.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-25T08:45:38Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En su libro &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad&lt;/I&gt;, 2009, &lt;I&gt;La otra orilla. &lt;/I&gt;William Styron describe su experiencia con la depresi&#243;n. Su enfermedad lleg&#243; a ser tan profunda que estuvo cerca del suicidio. En esos d&#237;as Styron escrib&#237;a de forma espor&#225;dica en un cuaderno sus impresiones y hab&#237;a relacionado mentalmente&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;la destrucci&#243;n del cuaderno con su suicidio. Una noche en la que hay invitados a cenar se levanta en silencio de la mesa y decide que ha llegado al momento en que no puede resistir mas. Decide deshacerse del cuaderno y escribir una nota de despedida, algo que no consigue hacer:&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Pero hasta unos pocas palabras llegaron a parecerme tediosas y abandon&#233; todos mis intentos, resolviendo marcharme en silencio. Muy entrada una noche amargamente helada, cuando comprend&#237; que no pod&#237;a superar el d&#237;a siguiente, me sent&#233; en el sal&#243;n de casa, muy abrigado para aguantar el fr&#237;o; algo hab&#237;a pasado con la caldera. Mi esposa se hab&#237;a ido a la cama y yo me hab&#237;a obligado a ver una pel&#237;cula en la que una joven actriz, que hab&#237;a representado un papel en una obra m&#237;a, aparec&#237;a en una peque&#241;a parte. En una parte de la pel&#237;cula, ambientada en el Boston de finales del siglo XIX, los personajes caminaban por un corredor en un conservatorio de m&#250;sica, m&#225;s all&#225; de cuyas paredes, acompa&#241;ada de m&#250;sicos invisibles, llegaba una voz de contralto, un inesperadamente vertiginoso fragmento de la &lt;I&gt;Rapsodia para contralto&lt;/I&gt; de Brahms. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Aquel sonido, ante el cual, como ante toda m&#250;sica &#8211; en realidad, como ante todo placer- yo, aletargado, no hab&#237;a reaccionado, durante meses, se me clav&#243; en el coraz&#243;n como una daga y, en una corriente de veloces recuerdos, pens&#233; en todas la alegr&#237;as que la casa hab&#237;a conocido: los ni&#241;os que hab&#237;an hecho carreras en las habitaciones, las celebraciones, el amor y el trabajo, el descanso honestamente ganado, las voces y el movimiento, la perenne tribu de los perros y los gatos y los p&#225;jaros, &#8220;risas y talento y suspiros, / y trajes y rizos&#8221;. Comprend&#237; que todo eso era m&#225;s de lo que yo era capaz de abandonar, as&#237; como tambi&#233;n que lo que me hab&#237;a propuesto hacer con tanta deliberaci&#243;n superaba lo que pod&#237;a infligir a esos recuerdos y, sobre todo, tan pr&#243;ximos a m&#237;, a aquellos con quienes esos recuerdos estaban vinculados. Y con la misma precisi&#243;n comprend&#237; que no pod&#237;a cometer aquella profanaci&#243;n de mi mismo. Recurr&#237; a un &#250;ltimo destello de cordura para percibir las terror&#237;ficas dimensiones del abismo mortal en que me hab&#237;a precipitado. Despert&#233; a mi mujer y no se tard&#243; en hacer algunas llamadas telef&#243;nicas. Al d&#237;a siguiente ingres&#233; en el hospital&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Styron, en la descripci&#243;n de su propia tentativa de suicidio, habla del poder salvador de la m&#250;sica. En &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, publicado 14 a&#241;os antes, hay varios episodios en los que la m&#250;sica hace renacer al personaje central. Ver &#8220;post&#8221; de&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; 8 &lt;/SPAN&gt;de marzo de 2009 en este mismo blog.&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://www.orphanos.com/literary/pix/styron.william.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-23T06:30:57Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-24T06:25:00Z</date>
    <id type="integer">298994</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-03-24T21:20:45Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-depresion-2a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-24T06:31:15Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Depresi&#243;n. 2&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-24T21:20:46Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En 1985 el escritor americano William Styron cumple 60 a&#241;os, deja el alcohol y cae en una profunda depresi&#243;n. En el libro &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad&lt;/I&gt; (escrito en 1990 y publicado con mucha elegancia en 2009 por &lt;I&gt;La otra orilla&lt;/I&gt;) relata su experiencia con esta dura enfermedad. Es un libro optimista por que deja claro que por muy hondo que se caiga se puede salir del pozo negro.&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En el ep&#237;logo (que deber&#237;a ser pr&#243;logo) Horacio Vazquez-Rial, que tambi&#233;n ha padecido la depresi&#243;n, compara este libro con &lt;I&gt;Memorias del S&#243;tano&lt;/I&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/SPAN&gt;de Vittorio Gassman, &#8220;otra gran obra sobre la tragedia de la depresi&#243;n&#8221;. Dice Vazquez- Rial:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Hab&#237;a grandes diferencias entre los dos libros: Gassman, que no era escritor, aunque si un hombre de infinita cultura y sabidur&#237;a, hac&#237;a literatura; Styron, que s&#237; era escritor, y de los m&#225;s grandes, se limitaba a hacer una especie de reportaje sobre la aflicci&#243;n padecida, de una precisi&#243;n quir&#250;rgica&#8221;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Styron denuncia en 1990 lo poco que la medicina sabe sobre la depresi&#243;n . Lo triste es que 19 a&#241;os despu&#233;s estamos pr&#225;cticamente igual. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;El escritor destaca la dificultad de describir el padecimiento como una de sus principales caracter&#237;sticas:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Si el dolor fuese f&#225;cilmente descriptible, la mayor&#237;a de los incontables pacientes de esta antigua enfermedad habr&#237;an sido capaces de describir confidencialmente a sus amigo y a sus seres queridos (hasta a sus m&#233;dicos) alguna de las dimensiones reales de su tormento, y quiz&#225;s obtener una comprensi&#243;n que por lo general ha faltado; esta incomprensi&#243;n no se ha debido habitualmente a un fallo en la simpat&#237;a, sino a la b&#225;sica incapacidad de la gente sana para imaginar una forma de tormento tan ajena a la experiencia cotidiana. Para m&#237;, el dolor est&#225; conectado sobre todo al ahogamiento, a la sofocaci&#243;n, pero a&#250;n esas im&#225;genes son insuficientes&#8221;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/BLOCKQUOTE&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Impresiona la lucidez con la que escribe Styron. La misma que lo llevo a leer todo lo publicado sobre la depresi&#243;n. (lo mismo hizo cuando escribi&#243; &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, leerse todo sobre el Holocausto). Y es escalofriante leer como se dio cuenta que en el proceso de ca&#237;da en la enfermedad, lo primero que perd&#237;a era esa bendita lucidez.&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://www.normagrupoeditorial.es/upload/fotos/libros/200902//esa_visible_oscuridad_baja.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">2</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-23T06:15:54Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-23T06:03:00Z</date>
    <id type="integer">298988</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-03-24T06:44:34Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-depresion-1a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-23T06:15:54Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Depresi&#243;n. 1&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-24T06:44:34Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;En la p&#225;gina 370 de &#8220;La Decisi&#243;n de Sophie&#8221; (&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Verticales de Bolsillo&lt;/I&gt;,2008) William Styron cita a George Steiner como uno de los mejores comentaristas sobre los campos de concentraci&#243;n nazis. Entresaca de su libro &#8220;Lenguaje y Silencio&#8221;: &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&#8220;Una de las cosas que no puedo comprender, aunque a veces haya escrito sobre ella intentando captarla en una perspectiva adecuada &#8211;escribe Steiner- es la relaci&#243;n del tiempo.&#8221;Steiner, tras describir la muerte brutal de dos jud&#237;os en el campo de Treblinka, dice: &#8220;Precisamente a la misma hora en que Mehring y Lagner eran llevados a la muerte, una abrumadora diversidad de seres humanos ( a una distancia de tres kil&#243;metros en las granjas polacas y a ocho mil en Nueva York) estaban durmiendo, comiendo, viendo una pel&#237;cula, haciendo el amor o preocup&#225;ndose por el da&#241;o que pudiese hacerles el dentista. Aqu&#237; es donde mi imaginaci&#243;n queda perpleja. Los dos tipos de experiencia simultanea son tan diferentes, tan irreconciliables con cualquier norma com&#250;n de valores humanos, y hasta tal punto resulta su coexistencia una monstruosa paradoja (&lt;B&gt;Treblinka existi&#243; tanto por que algunos hombres la crearon como por que casi todos los dem&#225;s permitieron que existiera&lt;/B&gt;) , que mi desconcierto es grande respecto al tiempo. &#191;Hay, seg&#250;n dan a entender ciertas especulaciones de ciencia ficci&#243;n y de los gn&#243;sticos, diferentes clases de tiempo en el mismo mundo? &#191;Un &#8220;buen tiempo&#8221;, un &#8220;pas&#225;rselo bien&#8221;, y un tiempo inhumano en que el hombre cae en las lentas manos de la condenaci&#243;n en vida?&#8221;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://www.deia.com/cache/fotos/fb309f3b1e78357ec8312d2d4b2510a7.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;/BLOCKQUOTE&gt;&lt;/SPAN&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-20T06:08:49Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-20T05:54:00Z</date>
    <id type="integer">297526</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-09T14:16:26Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-george-steiner-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-20T06:08:49Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; George Steiner.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-09T14:16:26Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>En "La decisi&#243;n de Sophie" Styron incorpora un personaje real. Se trata de Rudolf Hoss, el que fuera el comandante en jefe del campo de exterminio de Auschwitz. Styron entresaca en la novela los pasajes m&#225;s terribles de sus memorias, de las de Hoss.

 &lt;BLOCKQUOTE&gt;"En una ocasi&#243;n, dos peque&#241;uelos estaban tan entregados a su juego que se negaron a que su madre se los llevara. Incluso los jud&#237;os del Destacamento Especial se mostraron reacios a recoger a las criaturas. La implorante mirada en los ojos de aquella madre, que seguramente sab&#237;a lo que estaba sucediendo, es algo que nunca olvidar&#233;. La gente ya estaba dentro de la c&#225;mara de gas y empezaba a alborotarse por lo que tuve que actuar. Todos me miraban. Hice una se&#241;al con la cabeza al oficial de guardia m&#225;s joven, quien cogi&#243; en brazos a los ni&#241;os, a pesar de su llanto y de la resistencia que ofrec&#237;an, y los llev&#243; hasta el interior de la c&#225;mara de gas, junto a su madre, que lloraba de la manera m&#225;s desesperada y conmovedora. Mi piedad era tan grande que ansiaba esfumarme de la escena: sin embargo no pude dar la menor muestra de emoci&#243;n."
&lt;/BLOCKQUOTE&gt;
Styron cita a continuaci&#243;n a Hannah Arendt para intentar entender como los nazis consegu&#237;an digerir el horror:

 &lt;BLOCKQUOTE&gt;"El problema estaba no tanto en el modo de dominar la propia conciencia como en la manera de vencer la piedad animal que sienten todos los hombre normales en presencia del sufrimiento f&#237;sico. El truco que usaban era muy simple, y probablemente muy eficaz; consist&#237;a en volver aquellos instintos hacia s&#237; mismos. Con lo que en vez de decir: "&#161;Qu&#233; cosas m&#225;s horrible he hecho a la gente!", los asesinos pod&#237;an decir: "&#161;Que cosas m&#225;s horribles he tenido que contemplar mientras cumpl&#237;a con mi deber! &#161;Como ha pesado aquella tarea sobre ms hombros!".
&lt;/BLOCKQUOTE&gt;


&lt;IMG src="http://isurvived.org/Pictures_iSurvived-4/hoess_rudolf-COM-Auschwitz.GIF"&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-10T06:24:08Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-11T06:01:00Z</date>
    <id type="integer">292459</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-holocausto-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-11T06:23:12Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Holocausto.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-11T06:24:33Z</updated-at>
  </post>
</posts>
