<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<posts>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Despu&#233;s de disfrutar mucho con dos libros del americano William &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;Styron (Virginia, 1925 &#8211; Massachussets, 2006), &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;La decisi&#243;n de Shophie&lt;/I&gt;, y &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Esta visible oscuridad&lt;/I&gt;, he comenzado con mucha ilusi&#243;n &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Las Confesiones de Nat Turner, &lt;/I&gt;editado, como los otros dos, por &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;La otra Orilla&lt;/I&gt;. El libro, publicado en USA por primera vez en 1967, cuenta la historia de Nat Turner esclavo negro que lider&#243; la &#250;nica revuelta seria contra los esclavistas. En aquellos sucesos de 1831 murieron asesinadas 55 personas, entre ellos varios ni&#241;os. Estoy en las primeras p&#225;ginas y experimento una curiosa sensaci&#243;n de amor/odio hacia el libro. Me apetece y no. Se me cruzan, con m&#225;s facilidad de lo habitual, otros libros, estoy deseando ponerle los cuernos. Hoy he descubierto lo que me ocurre: Me da miedo. Esa es la respuesta. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;El libro va a relatar el horror de los cr&#237;menes con detalle pero eso no me da miedo. Soporto bastante bien la descripci&#243;n e incluso la visi&#243;n de los hechos violentos. Ese no es el problema. &#191;A qu&#233; tengo miedo? Styron, por lo que he le&#237;do en los libros anteriormente citados, no se queda en el relato de los hecho sino que profundiza en el &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;por qu&#233;&lt;/I&gt;, busca las ra&#237;ces de las motivaciones y las encuentra. Ya lo hizo, por ejemplo, con los motivos del comandante nazi que obliga a Sophie a decidir en el suceso que da t&#237;tulo a su m&#225;s famosa novela. Ya explic&#243; con impresionante destreza de donde sal&#237;a esa maldad, esa crueldad. Pero si yo me quedara ah&#237;, si no profundizara, no tengo por qu&#233; asustarme. Al rev&#233;s, la indagaci&#243;n psicol&#243;gica es, para mi, motivo de placer. &#191;Qu&#233; me da miedo, entonces? Contin&#250;o profundizando &#8211; perdone por el pe&#241;azo, ayer ten&#237;a poco que hacer- y por fin llego al epicentro de mis miedos.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;La descripci&#243;n de los personajes que va a hacer Styron ser&#225; tan real que con facilidad encontrar&#233; caracter&#237;sticas con las que identificarme. Ya he le&#237;do las suficientes p&#225;ginas como para descubrir que Nat Turner, el personaje central, es inteligente y sensible. No es una alima&#241;a. Por todo ello lo que realmente me da miedo de esta novela es descubrir en mi los mismos resortes que, accionados por determinadas circunstancias, me pudieran llevar, a m&#237; tambi&#233;n, a realizar las atrocidades cometidas por Nat Turner. Uno se cree muy civilizado y pac&#237;fico pero sabe que en determinadas circunstancias es capaz de actuar violentamente, generalmente en situaciones de leg&#237;tima defensa. Pero me da miedo descubrir que en otras circunstancias podr&#237;a llegar a cometer aberraciones como matar un ni&#241;o, o desear violar a una mujer, algo inconcebible para m&#237;. Para el que soy hoy.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Esta es una de las cosas que me fascina de leer buenos libros: Te ayudan a conocerte, incluso aunque no te guste lo que encuentras.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Continuar&#233; informando.&lt;/FONT&gt;



&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;
&lt;IMG src="http://www.normagrupoeditorial.es/upload/fotos/libros/200812//las_confesiones_de_nat_turner_225.jpg"&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;Fuente foto: &lt;A href="http://www.normagrupoeditorial.es/"&gt;www.normagrupoeditorial.es&lt;/A&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;








</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-06-11T09:56:41Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-06-12T09:48:00Z</date>
    <id type="integer">335331</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-06-13T10:49:09Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>las-confesiones-nat-turner-william-styron-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-06-12T05:03:56Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LAS CONFESIONES DE NAT TURNER; William Styron.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-13T10:49:09Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;En la revista &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Letras Libres &lt;/I&gt;del mes de mayo se publica una magn&#237;fica rese&#241;a, como todas las suyas, de Rodrigo Fres&#225;n sobre &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Esa visible oscuridad&lt;/I&gt; de William Styron, publicado por La otra orilla, 2009. En este libro, en apenas 80 p&#225;ginas Styron cuenta su entrada y salida de la depresi&#243;n.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Escribe Fres&#225;n en el inicio de su art&#237;culo:&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;H3 style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 7.5pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: windowtext; mso-color-alt: windowtext"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;STRONG&gt; &lt;H3 style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 7.5pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: windowtext; mso-color-alt: windowtext"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: windowtext; mso-color-alt: windowtext"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;STRONG&gt; &lt;H3 style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 7.5pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: windowtext; mso-color-alt: windowtext"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;A mitad de camino en la breve pero profunda andadura de &lt;I&gt;Esa visible oscuridad,&lt;/I&gt; William Styron apunta: &#8220;Un fen&#243;meno que cierto n&#250;mero de personas ha se&#241;alado en la depresi&#243;n profunda es la sensaci&#243;n de estar acompa&#241;ado por un segundo yo, un observador fantasmal que, al no compartir la demencia de su doble, es capaz de contemplar con desapasionada curiosidad c&#243;mo lucha su compa&#241;ero contra el desastre que se acerca, o de enfrentarse a &#233;l&#8221;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/H3&gt; &lt;H3 style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 7.5pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: windowtext; mso-color-alt: windowtext"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;All&#237;, recordando el momento en que jugaba con narrarse a s&#237; mismo la fantas&#237;a final del propio suicidio, Styron &#8211;quien no consegu&#237;a librarse &#8220;de la impresi&#243;n de hallarme en un melodrama en el cual la v&#237;ctima de asesinato autoinflingido era a la vez el actor solitario y el &#250;nico espectador&#8221;&#8211; propone, al mismo tiempo, la figura del lector definitivo: la de un escritor pregunt&#225;ndose, por una vez, qu&#233; es lo que le ha ocurrido a ese personaje s&#250;bitamente incomprensible en el que se ha convertido. Y est&#225; claro que a Styron &#8211;un escritor que a lo largo y ancho de su obra siempre se caracteriz&#243; por una comprensi&#243;n extrema y absoluta de sus personajes&#8211; no le causa la menor gracia el no entenderse. Styron se siente m&#225;s mal escrito que prisionero de las cadenas de un Gran Mal. De ah&#237; la necesidad casi irresistible de tacharse o arrancarse del manuscrito de la vida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/H3&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/BLOCKQUOTE&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/H3&gt;&lt;/H3&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Para leer la rese&#241;a al completo: &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;A href="http://www.letraslibres.com/index.php?art=13808&amp;amp;rev=2"&gt;http://www.letraslibres.com/index.php?art=13808&amp;amp;rev=2&lt;/A&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://www.fantasticfiction.co.uk/images/x1/x8979.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Fuente: Fantasticfiction.co.uk&lt;/SPAN&gt;

</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">6</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-25T04:58:02Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-25T04:46:00Z</date>
    <id type="integer">327312</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-27T05:24:13Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>esa-visible-oscuridad-styron-rodrigo-fresan-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-25T04:58:02Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>ESA VISIBLE OSCURIDAD; Styron por Rodrigo Fres&#225;n.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-23T17:44:20Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>Contin&#250;a aqu&#237; el extracto del ep&#237;logo que Javier Garc&#237;a S&#225;nchez hace a la novela de William Styron &lt;EM&gt;La decisi&#243;n de Sophie en la edici&#243;n de &lt;/EM&gt;&lt;EM&gt;Verticales de bolsillo&lt;/EM&gt;, 2008:



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Artefacto m&#225;s que novela, dec&#237;a. De alg&#250;n modo mientras dura la lectura de esta cautivadora novela nos vemos obligados a actuar como si fu&#233;ramos t&#233;cnicos artificieros, esas personas cuyo trabajo es, por lo general, desactivar explosivos. Otras, hacerlos estallar sin que nadie salga da&#241;ado. En mi opini&#243;n eso &#250;ltimo es lo que logra Sophie en nuestro inconsciente: ya que resulta enormemente complicado &#8220;desactivar&#8221; Sophie, solo resta la opci&#243;n de hacer que estalle. Y ah&#237; se da la implosi&#243;n, maravillosa y aturdidora a un tiempo. Se trata de una explosi&#243;n de ideas y sensaciones que se producen hacia dentro, hacia lo m&#225;s remoto de nuestra conciencia.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Lector &#191;eres consciente, lo eres en toda su dimensi&#243;n,&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;de c&#243;mo Styron (el autor) ha ido manipulando (y no se vea una connotaci&#243;n peyorativa en esto, ya que trat&#225;ndose de ficci&#243;n es todo lo contrario, un atributo y un logro art&#237;stico) tu sensibilidad, tu capacidad de evocaci&#243;n, tus m&#225;s nobles instintos, y a veces tambi&#233;n otros no tan nobles?&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Al ser Auschwitz el aut&#233;ntico protagonista de la obra (es decir, el Mal), &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Sophie &lt;/I&gt;se nos muestra como una verdadera y meticulosa vivisecci&#243;n del horror en su m&#225;xima expresi&#243;n, pero simult&#225;neamente, y de ah&#237; el milagro de esta novela, todo en ella deviene un c&#225;ntico al amor, a la belleza, a la vida. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Sophie&lt;/I&gt; lo tiene todo: poes&#237;a, psicolog&#237;a, antropolog&#237;a, costumbrismo, filosof&#237;a, pero fundamentalmente tiene estilo.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;(&#8230;)&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Sophie&lt;/I&gt;, como metanovela o como novela de novelas, demuestra que es precisamente este g&#233;nero (del que muchos &#8220;expertos&#8221; han vaticinado a lo largo de d&#233;cadas su inminente, cuando no consumada, defunci&#243;n) el que puede y debe explicar los hechos y cosas que ninguna otra forma de discurso se ve capaz de abordar. La aut&#233;ntica Historia, el latido de las civilizaciones no lo contar&#225;n los historiadores, ni los psic&#243;logos, o los periodistas. Lo har&#225;n los novelistas.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;




&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;
 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Despu&#233;s de leer la novela, desde mi modesta opini&#243;n, estoy de acuerdo con G&#170; S&#225;nchez.&lt;/FONT&gt;



Otros posts sobre William Styron en este blog:

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;A id=link_0 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/1/la-decision-sophie-william-styron- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/1/la-decision-sophie-william-styron-"&gt;Styron1&lt;/A&gt; &lt;A id=link_1 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/4/william-styron-suenos-y-culos- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/4/william-styron-suenos-y-culos-"&gt;Styron2&lt;/A&gt; &lt;A id=link_2 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/5/william-styron-escribir-y-beber-mantener-raya-locura- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/5/william-styron-escribir-y-beber-mantener-raya-locura-"&gt;Styron3&lt;/A&gt; &lt;A id=link_3 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/6/la-decision-sophie-william-styron- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/6/la-decision-sophie-william-styron-"&gt;Styron4&lt;/A&gt; &lt;A id=link_4 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/7/william-styron-metodo-trabajo- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/7/william-styron-metodo-trabajo-"&gt;Styron5&lt;/A&gt; &lt;A id=link_5 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/8/william-styron-montana-rusa- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/8/william-styron-montana-rusa-"&gt;Styron6&lt;/A&gt; &lt;A id=link_6 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/9/william-styron-juventud- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/9/william-styron-juventud-"&gt;Styron7&lt;/A&gt; &lt;A id=link_7 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/10/william-styron-novela- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/10/william-styron-novela-"&gt;Styron8&lt;/A&gt; 

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;A id=link_8 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/11/william-styron-holocausto- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/11/william-styron-holocausto-"&gt;Styron9&lt;/A&gt; &lt;A id=link_9 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/20/william-styron-george-steiner- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/20/william-styron-george-steiner-"&gt;Styron10&lt;/A&gt; &lt;A id=link_10 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/23/william-styron-depresion-1a-parte- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/23/william-styron-depresion-1a-parte-"&gt;Styron11&lt;/A&gt; &lt;A id=link_11 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/24/william-styron-depresion-2a-parte- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/24/william-styron-depresion-2a-parte-"&gt;Styron12&lt;/A&gt; &lt;A id=link_12 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/25/william-styron-depresion-3a-parte-y-ultima- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/25/william-styron-depresion-3a-parte-y-ultima-"&gt;Styron13&lt;/A&gt; &lt;A id=link_13 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/28/william-styron-sentimiento-culpa href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/3/28/william-styron-sentimiento-culpa"&gt;Styron14&lt;/A&gt; &lt;A id=link_14 title=http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/4/2/campanilla-wendy-y-sophie- href="http://lacomunidad.elpais.com/libros-azules/2009/4/2/campanilla-wendy-y-sophie-"&gt;Styron15&lt;/A&gt; 





&lt;IMG src="http://graphics8.nytimes.com/images/2006/11/01/books/styron2.190.jpg"&gt;



William Styron.

Fuente: nytimes.com







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">1</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-08T05:35:21Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-10T05:28:00Z</date>
    <id type="integer">319513</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-11T01:51:35Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-decision-sophie-epilogo-javier-ga-sanchez-2a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-10T09:51:14Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA DECISI&#211;N DE SOPHIE; Epilogo de Javier G&#170; S&#225;nchez. 2&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T01:51:35Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Se termina esta novela de William Styron (Verticales de bolsillo, 2008) con ganas de m&#225;s. El ep&#237;logo del novelista espa&#241;ol Javier Garc&#237;a S&#225;nchez es todo un consuelo y al tiempo ayuda a sedimentar los sentimientos experimentados durante la lectura de esta novela.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Empieza as&#237; el ep&#237;logo de Javier Garc&#237;a Sanchez:&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Lector acabas de leer una novela, o al menos eso es lo que crees. Y no, en absoluto estoy tratando de confundirte, aunque tal vez lo parezca. M&#225;s bien al contrario: intentar&#233; que aclaremos juntos algunos conceptos sobre lo que has le&#237;do.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Quiz&#225;s incluso pienses que has le&#237;do una &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;gran&lt;/I&gt; novela. Eso, al mismo tiempo, es cierto y no lo es. Creo que te has enfrentado, acaso sin saberlo, a un &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;artefacto&lt;/I&gt; endiabladamente perfecto en forma de novela. Has le&#237;do no solo una de las obras capitales de la literatura norteamericana, sino posiblemente de las letras universales de cualquier &#233;poca. Y quiero advertirte aqu&#237; de lo siguiente: tal vez pienses que fuiste t&#250; quien manej&#243; el artefacto literario con el nombre de &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;La decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, pero en realidad temo que ha sido justo a la inversa: &#233;l te ha manipulado a ti en todo momento, y durante tantas y tantas p&#225;ginas ha ido forzando o suavizando la presi&#243;n emocional sobre tus sentidos de modo que ni te has dado cuenta. Pero de eso se trata: has (hemos) sido una especie de juguete entre las redes de su portentosa fantas&#237;a.&lt;/FONT&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Piensa un instante, lector, si al acercarte al final de la novela has sentido esa doble sensaci&#243;n que por un lado te aboca a querer saber como concluye la historia y, por otro ibas lament&#225;ndote interiormente conforme constatabas, mudo y afligido, que en efecto cada vez estaba m&#225;s pr&#243;ximo a concluir &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;eso&lt;/I&gt; tan especial, y temo inexplicable, que se dio entre tu persona y las vidas de aquellos sobre los que le&#237;ste. De ser as&#237;, no lo dudes, acabas de leer un cl&#225;sico, y tal circunstancia, sospecho, se da en muy contadas ocasiones a lo largo de la existencia.&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://i3.ebayimg.com/01/i/001/34/fd/31ba_1.JPG"&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt;&lt;/FONT&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">2</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-08T05:28:27Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-09T05:19:00Z</date>
    <id type="integer">319512</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-10T09:57:53Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-decision-sophie-epilogo-javier-ga-sanchez-1a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-09T08:48:41Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA DECISI&#211;N DE SOPHIE; Epilogo de Javier G&#170; S&#225;nchez. 1&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-06T15:09:04Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Vuelvo a &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;La decisi&#243;n de Sophie &lt;/I&gt;de William Styron, (&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Verticales de bolsillo&lt;/I&gt;, 2008). No lo puedo evitar.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Al final de la novela, p&#225;gina 872, el narrador, Stingo, despu&#233;s de vivir terribles sucesos,&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/SPAN&gt;rescata de su diario solo unas frases y las comenta:&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&#8220;Alg&#250;n d&#237;a comprender&#233; Auschwitz.&#8221; Era una afirmaci&#243;n muy valiente pero inocentemente absurda. Nadie comprender&#225; nunca Auschwitz. Lo que habr&#237;a podido escribir al respecto con m&#225;s cuidado y exactitud hubiera sido: &#8220;Alg&#250;n d&#237;a escribir&#233; sobre la vida y la muerte de Sophie, y con ello quiz&#225;s ayude a demostrar que el mal absoluto no se extingui&#243; jam&#225;s en el mundo&#8221;. Auschwitz mismo sigue siendo inexplicable. La s&#237;ntesis m&#225;s profunda que se ha hecho hasta ahora sobre Auschwitz no fue en absoluto una afirmaci&#243;n sino una respuesta.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;PREGUNTA: &lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&#8220;D&#237;game, en Auschwitz, &#191;D&#243;nde estaba Dios?&#8221;.&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;RESPUESTA: &lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&#8220;&#191;Y el hombre, d&#243;nde estaba?&#8221;.&lt;/B&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;La segunda frase que he hecho resucitar del vac&#237;o, tal vez peque un poco de f&#225;cil, pero la guard&#233;: &#8220;Dejad que vuestro amor fluya hacia todos los seres vivientes&#8221;. Estas palabras, seg&#250;n el &#225;ngulo desde el que se miren, pueden tener el tono de una homil&#237;a. Sin embargo, son notablemente hermosas, y al verlas ahora en la p&#225;gina de mi diario, una hoja de papel de color narciso seco lentamente corro&#237;da por el tiempo hasta hacerla casi transparente, mis ojos se sorprenden ante la forma en que fue subrayada la frase &#8211;con laceraciones y ara&#241;azos-, como si el sufriente Stingo en que yo viv&#237; en otro tiempo o que otrora vivi&#243; en m&#237;, al tener noticia, directamente y por primera vez en su vida adulta, de la muerte, el dolor, el fracaso y el tremendo enigma de la existencia humana intentara excavar f&#237;sicamente del papel la &#250;nica verdad &#8211;quiz&#225;s la &#250;nica soportable- que le quedara por descubrir. &#8220;Dejad que vuestro amor fluya hacia todos los seres vivientes&#8221;.&lt;/FONT&gt;

&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Mi opini&#243;n es que William Styron, el autor, termina concluyendo que en el mundo todo es mentira. Todo menos el Amor. Y ese es el resquicio de esperanza que nos queda. Estoy de acuerdo.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;IMG src="http://imgs.sfgate.com/c/pictures/2008/07/18/dd-streep22_ph4_0498803678.jpg"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">10</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-08T04:56:10Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-08T04:43:00Z</date>
    <id type="integer">319507</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-09T08:57:42Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-decision-sophie-william-styron-amor-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-08T04:56:10Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA DECISI&#211;N DE SOPHIE; William Styron, Amor.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-05-09T08:57:42Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Hace muchos a&#241;os, en la cr&#237;tica de una pel&#237;cula,&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;le&#237; la siguiente frase: &#8220;Los hombres se enamoran de &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; pero se casan con &lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt;&#8221;. (se refer&#237;a a los personajes de &lt;EM&gt;Peter Pan&lt;/EM&gt;) Desde entonces no puedo evitar clasificar a todas las mujeres que conozco. La joven polaca que da t&#237;tulo a &#8220;La Decisi&#243;n de Sophie&#8221; de William Styron, &lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;Verticales de bolsillo&lt;/I&gt; 2008, es claramente del tipo &lt;I&gt;Campanilla.&lt;/I&gt; &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt; representa a la buena madre de tus hijos. Es responsable y de fiar. Tiene muy claro lo que es importante en la vida, para ella el largo plazo es m&#225;s importante que el corto. &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; es chispeante, fascinante y encantadora. Es f&#225;cil enamorarse de ella y si eres correspondido te sentir&#225;s el hombre m&#225;s dichoso de la tierra. Pero en pocas semanas te dar&#225;s cuenta de que es poco consistente, que debajo de su&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;bella apariencia y de su simpat&#237;a no hay nada y de que suele mentir para conseguir la felicidad inmediata. &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; es fr&#225;gil, &lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt; consistente.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; vuela, &lt;I&gt;Wendy &lt;/I&gt;tiene los pies en la tierra. &lt;I&gt;Campanilla&lt;/I&gt; esta vac&#237;a, &lt;I&gt;Wendy&lt;/I&gt; es una mujer completa.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;La Sophie de Styron est&#225; vac&#237;a. Una lectura r&#225;pida del libro puede llevar a pensar que est&#225; vac&#237;a a causa de las penalidades pasadas en el campo de concentraci&#243;n pero no es solo por eso. Soph&#237;e ya entra en el campo de exterminio con carencias afectivas graves. Ella es consciente de que sus padres no se quieren. Sophie odia a su padre al que considera un monstruo por sus teor&#237;as. Sophie, antes y despu&#233;s de su experiencia en Auschwitz, existe en funci&#243;n de otro, en funci&#243;n del hombre que tiene al lado . No es nadie sin un hombre a su lado. Nathan, su novio le dice: &#8220;Est&#225;s desprovista de yo&#8221;. Sophie basa su precaria confianza en si misma en agradar a los hombres. A nuestra hero&#237;na el campo de concentraci&#243;n ha terminado de hundirla y por eso necesita contar sus malas experiencias, que la compadezcan. Sophie ten&#237;a vocaci&#243;n de &lt;I&gt;Wendy &lt;/I&gt;pero su familia y las horribles circunstancias en las que pasa su juventud le impiden llegar a ser esa mujer completa. Hay mujeres como Sophie y no les hizo falta pasar por un campo de concentraci&#243;n para vaciarse. Si combinamos en una persona una sensibilidad extrema con una familia podrida y una sociedad moralmente corrupta es f&#225;cil obtener una mujer -o un hombre- vac&#237;a. Sophie es la &lt;STRONG&gt;v&#237;ctima&lt;/STRONG&gt; m&#225;s terrible de la que tengo noticias. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Styron describe con precisi&#243;n y detalle la psicolog&#237;a del personaje. Est&#225; just&#237;ficada de sobra la larga extensi&#243;n de la novela.&lt;/FONT&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;IMG src="http://www.premiere.com/var/ezflow_site/storage/images/list/top-ten-tearjerkers/6.-sophie-s-choice-1982/444369-2-eng-US/6.-Sophie-s-Choice-1982_imagelarge.jpg"&gt;

Fuente: www.premiere.com



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">23</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-04-01T19:09:26Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-04-02T19:01:00Z</date>
    <id type="integer">303569</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-11T03:55:31Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>campanilla-wendy-y-sophie-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-04-02T05:12:05Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>CAMPANILLA, WENDY Y SOPHIE.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T03:55:31Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Su muerte no pudo ser m&#225;s horrible: en pleno paroxismo del dolor. Un caluroso d&#237;a de julio, siete meses m&#225;s tarde, dej&#243; de existir sumida en el estupor de la morfina, despu&#233;s de que yo me pasara una noche entera contemplando aquel d&#233;bil rescoldo en la fr&#237;a y humeante habitaci&#243;n y pensando, horrorizado, en la posibilidad de que mi descuido de aquel d&#237;a fuera la causa de una larga decadencia de la que mi madre nunca se recuperar&#237;a. &lt;B&gt;Culpa. Odiosa culpa. Corrosiva como la salmuera&lt;/B&gt;. Como sucede con el tifus, uno puede llevar dentro de s&#237; toda la vida la toxina de la culpa. Mientras me retorc&#237;a sobre el duro y h&#250;medo colch&#243;n el dolor del remordimiento atraves&#243; mi pecho como una lanza de hielo en el momento en que el recuerdo me trajo de nuevo la expresi&#243;n de terror que apareci&#243; en los ojos de mi madre aquella tarde, y volv&#237; a preguntarme si el sufrimiento que le caus&#233; no aceler&#243; de alg&#250;n modo su muerte y si ella lleg&#243; a perdonarme alguna vez.&#8221;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;As&#237; describe William Styron, en la p&#225;gina 508 de &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt; (Verticales de Bolsillo, 2008), el sentimiento de culpa de Stingo ( alter-ego del escritor) que olvid&#243;, por unas horas, a su madre, ya incapacitada por la enfermedad, en un fr&#237;o s&#243;tano. La madre de Styron muri&#243; de c&#225;ncer siendo &#233;l muy joven. Igual le ocurre a la madre de Stingo en la novela. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad &lt;/I&gt;Styron concluye que la principal causa de la depresi&#243;n que casi le lleva al suicidio fue la temprana muerte de su madre. El escritor se sorprende al releer su obra y descubrir que su subconsciente hab&#237;a pintado ya en sus personajes, incluso en los primeros, los traumas que, 30 a&#241;os despu&#233;s, lo llevaron a la enfermedad mental. En el texto que inicia este &#8220;post&#8221; tenemos un ejemplo. Puede que Styron en su subconsciente se sintiese culpable de la muerte de su madre igual que le pudo ocurrir a Nicholas Hughes hijo de Sylvia Plath que se ha suicidado hace 10 d&#237;as ( ver el &#8220;post&#8221; de anteayer en este &#8220;blog&#8221;).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;A onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_QXTNAFmETK4/SFOlrCpJf4I/AAAAAAAAAtw/glwitesTKsU/s1600-h/Jacket.aspx.jpg"&gt;&lt;IMG id=BLOGGER_PHOTO_ID_5211691352660213634 style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; CURSOR: pointer" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_QXTNAFmETK4/SFOlrCpJf4I/AAAAAAAAAtw/glwitesTKsU/s320/Jacket.aspx.jpg" border=0&gt;&lt;/A&gt;









</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-27T20:02:31Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-28T19:53:00Z</date>
    <id type="integer">301340</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-sentimiento-culpa</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-28T06:19:08Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Sentimiento de culpa</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-28T06:26:30Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;El escritor William Styron al final de su libro &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad&lt;/I&gt; indaga sobre el origen de su depresi&#243;n. En un principio culpa a la abstinencia del alcohol, al hecho de haber cumplido 60 a&#241;os o incluso a su preocupaci&#243;n por lo que llama &#8220;una vaga insatisfacci&#243;n por el modo en que avanzaba mi obra&#8221;. Pero se termina dando cuenta que la &#8220;etiolog&#237;a del mal&#8221; est&#225; en otro sitio:&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Hasta el ataque de mi propio mal y su desenlace, nunca hab&#237;a prestado mucha atenci&#243;n a mi obra en t&#233;rminos de relaci&#243;n con el subconsciente, un &#225;rea de investigaci&#243;n perteneciente a los detectives literarios. Pero cuando recobr&#233; la salud y me encontr&#233; en condiciones de reflexionar sobre el pasado a la luz de mi desgracia, empec&#233; a ver con claridad como &lt;B&gt;la depresi&#243;n se hab&#237;a mantenido justo en los bordes exteriores de mi vida durante largos a&#241;os. El suicidio ha sido un tema persistente en mis libros: tres de mis protagonistas se matan&lt;/B&gt;. Releyendo por primera vez en a&#241;os escenas de mis novelas &#8211;pasajes en que mis hero&#237;nas recorren senderos hacia la fatalidad- me asombr&#243; percibir de que manera tan acabada hab&#237;a creado el paisaje de la depresi&#243;n en las mentes de aquellas j&#243;venes, describiendo con lo que solo pod&#237;a ser instinto, y tom&#225;ndolo de un subconsciente ya enturbiado por alteraciones de car&#225;cter, el desequilibrio ps&#237;quico que las llevar&#237;a a la destrucci&#243;n. De manera que, cuando finalmente me lleg&#243;, la depresi&#243;n no era un hecho desconocido, ni siquiera un visitante absolutamente inesperado; hab&#237;a estado llamando a mi puerta durante d&#233;cadas.&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Luego recuerda que su padre fue hospitalizado por el mismo motivo durante su adolescencia (gen&#233;tica). Pero a lo que m&#225;s importancia da es al fallecimiento de su madre cuando &#233;l tiene 13 a&#241;os. El sentimiento de p&#233;rdida&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;y&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;lo que llama su &#8220;duelo incompleto&#8221; se colocan, en su reflexi&#243;n, como los principales causantes de su depresi&#243;n.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;De modo que, si la teor&#237;a del duelo incompleto es valida, y yo creo que lo es, y si tambi&#233;n es cierto que en lo m&#225;s profundo de una conducta suicida uno contin&#250;a debati&#233;ndose subconscientemente con una &lt;B&gt;p&#233;rdida&lt;/B&gt; inmensa, a la vez que intenta superar todos los efectos de su devastaci&#243;n, el hecho de haber evitado el suicidio puede ser considerado como un tard&#237;o homenaje a mi madre. S&#233; que en las horas que precedieron al rescate de m&#237; mismo, cuando escuchaba el pasaje de la &lt;I&gt;Rapsodia para contralto*&lt;/I&gt; &#8211;que le hab&#237;a o&#237;do cantar a ella- , estuvo muy presente en mis pensamientos.&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Es una joya, para un amante de la literatura y la psicolog&#237;a, la reflexi&#243;n que hace Styron sobre como la depresi&#243;n (o la locura) estaban ya rondando su vida cuando escribi&#243; sus novelas. Mi opini&#243;n es que sin la escritura el escritor hubiera ca&#237;do en la locura mas profunda mucho antes de los 60 a&#241;os. A veces una sensibilidad tan grande trae esas consecuencias y la literatura (el arte) puede ejercer de &#225;ngel salvador.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoBodyText style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;I&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt; se publica por primera vez en 1976, diez a&#241;os antes de la depresi&#243;n de Styron. En el libro sobre su experiencia psic&#243;tica cuanta como descubre, a toro pasado, como su subconsciente se manifestaba ya en sus novelas. V&#233;ase un ejemplo:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En la p&#225;gina 399 de &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, (Verticales de Bolsillo, 2008) Styron pone en boca de Sophie la siguiente expresi&#243;n:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoBodyText style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&#8220;&#161;Me ha sucedido tantas veces en mi vida, eso de despertarme con la sensaci&#243;n de haber perdido algo importante!&#8221;&lt;/FONT&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;



&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoBodyText style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;* Ver &#8220;post&#8221; de 23 de marzo de 2009 en este mismo blog.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;IMG height=509 src="http://www.coverbrowser.com/image/bestsellers-2006/3416-1.jpg" width=327&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;fuente: &lt;SPAN class=a&gt;&lt;FONT color=#008000 size=2&gt;www.coverbrowser.com&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">2</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-24T06:30:30Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-25T06:15:00Z</date>
    <id type="integer">299510</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-25T08:45:37Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-depresion-3a-parte-y-ultima-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-25T06:22:20Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Depresi&#243;n 3&#170; parte y &#250;ltima.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-25T08:45:38Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En su libro &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad&lt;/I&gt;, 2009, &lt;I&gt;La otra orilla. &lt;/I&gt;William Styron describe su experiencia con la depresi&#243;n. Su enfermedad lleg&#243; a ser tan profunda que estuvo cerca del suicidio. En esos d&#237;as Styron escrib&#237;a de forma espor&#225;dica en un cuaderno sus impresiones y hab&#237;a relacionado mentalmente&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;la destrucci&#243;n del cuaderno con su suicidio. Una noche en la que hay invitados a cenar se levanta en silencio de la mesa y decide que ha llegado al momento en que no puede resistir mas. Decide deshacerse del cuaderno y escribir una nota de despedida, algo que no consigue hacer:&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Pero hasta unos pocas palabras llegaron a parecerme tediosas y abandon&#233; todos mis intentos, resolviendo marcharme en silencio. Muy entrada una noche amargamente helada, cuando comprend&#237; que no pod&#237;a superar el d&#237;a siguiente, me sent&#233; en el sal&#243;n de casa, muy abrigado para aguantar el fr&#237;o; algo hab&#237;a pasado con la caldera. Mi esposa se hab&#237;a ido a la cama y yo me hab&#237;a obligado a ver una pel&#237;cula en la que una joven actriz, que hab&#237;a representado un papel en una obra m&#237;a, aparec&#237;a en una peque&#241;a parte. En una parte de la pel&#237;cula, ambientada en el Boston de finales del siglo XIX, los personajes caminaban por un corredor en un conservatorio de m&#250;sica, m&#225;s all&#225; de cuyas paredes, acompa&#241;ada de m&#250;sicos invisibles, llegaba una voz de contralto, un inesperadamente vertiginoso fragmento de la &lt;I&gt;Rapsodia para contralto&lt;/I&gt; de Brahms. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Aquel sonido, ante el cual, como ante toda m&#250;sica &#8211; en realidad, como ante todo placer- yo, aletargado, no hab&#237;a reaccionado, durante meses, se me clav&#243; en el coraz&#243;n como una daga y, en una corriente de veloces recuerdos, pens&#233; en todas la alegr&#237;as que la casa hab&#237;a conocido: los ni&#241;os que hab&#237;an hecho carreras en las habitaciones, las celebraciones, el amor y el trabajo, el descanso honestamente ganado, las voces y el movimiento, la perenne tribu de los perros y los gatos y los p&#225;jaros, &#8220;risas y talento y suspiros, / y trajes y rizos&#8221;. Comprend&#237; que todo eso era m&#225;s de lo que yo era capaz de abandonar, as&#237; como tambi&#233;n que lo que me hab&#237;a propuesto hacer con tanta deliberaci&#243;n superaba lo que pod&#237;a infligir a esos recuerdos y, sobre todo, tan pr&#243;ximos a m&#237;, a aquellos con quienes esos recuerdos estaban vinculados. Y con la misma precisi&#243;n comprend&#237; que no pod&#237;a cometer aquella profanaci&#243;n de mi mismo. Recurr&#237; a un &#250;ltimo destello de cordura para percibir las terror&#237;ficas dimensiones del abismo mortal en que me hab&#237;a precipitado. Despert&#233; a mi mujer y no se tard&#243; en hacer algunas llamadas telef&#243;nicas. Al d&#237;a siguiente ingres&#233; en el hospital&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Styron, en la descripci&#243;n de su propia tentativa de suicidio, habla del poder salvador de la m&#250;sica. En &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, publicado 14 a&#241;os antes, hay varios episodios en los que la m&#250;sica hace renacer al personaje central. Ver &#8220;post&#8221; de&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; 8 &lt;/SPAN&gt;de marzo de 2009 en este mismo blog.&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://www.orphanos.com/literary/pix/styron.william.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-23T06:30:57Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-24T06:25:00Z</date>
    <id type="integer">298994</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-03-24T21:20:45Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-depresion-2a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-24T06:31:15Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Depresi&#243;n. 2&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-24T21:20:46Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">26732</author-id>
    <blog-id type="integer">16735</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En 1985 el escritor americano William Styron cumple 60 a&#241;os, deja el alcohol y cae en una profunda depresi&#243;n. En el libro &lt;I&gt;Esa Visible Oscuridad&lt;/I&gt; (escrito en 1990 y publicado con mucha elegancia en 2009 por &lt;I&gt;La otra orilla&lt;/I&gt;) relata su experiencia con esta dura enfermedad. Es un libro optimista por que deja claro que por muy hondo que se caiga se puede salir del pozo negro.&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;En el ep&#237;logo (que deber&#237;a ser pr&#243;logo) Horacio Vazquez-Rial, que tambi&#233;n ha padecido la depresi&#243;n, compara este libro con &lt;I&gt;Memorias del S&#243;tano&lt;/I&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;  &lt;/SPAN&gt;de Vittorio Gassman, &#8220;otra gran obra sobre la tragedia de la depresi&#243;n&#8221;. Dice Vazquez- Rial:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Hab&#237;a grandes diferencias entre los dos libros: Gassman, que no era escritor, aunque si un hombre de infinita cultura y sabidur&#237;a, hac&#237;a literatura; Styron, que s&#237; era escritor, y de los m&#225;s grandes, se limitaba a hacer una especie de reportaje sobre la aflicci&#243;n padecida, de una precisi&#243;n quir&#250;rgica&#8221;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;/BLOCKQUOTE&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Styron denuncia en 1990 lo poco que la medicina sabe sobre la depresi&#243;n . Lo triste es que 19 a&#241;os despu&#233;s estamos pr&#225;cticamente igual. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;El escritor destaca la dificultad de describir el padecimiento como una de sus principales caracter&#237;sticas:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;BLOCKQUOTE&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Si el dolor fuese f&#225;cilmente descriptible, la mayor&#237;a de los incontables pacientes de esta antigua enfermedad habr&#237;an sido capaces de describir confidencialmente a sus amigo y a sus seres queridos (hasta a sus m&#233;dicos) alguna de las dimensiones reales de su tormento, y quiz&#225;s obtener una comprensi&#243;n que por lo general ha faltado; esta incomprensi&#243;n no se ha debido habitualmente a un fallo en la simpat&#237;a, sino a la b&#225;sica incapacidad de la gente sana para imaginar una forma de tormento tan ajena a la experiencia cotidiana. Para m&#237;, el dolor est&#225; conectado sobre todo al ahogamiento, a la sofocaci&#243;n, pero a&#250;n esas im&#225;genes son insuficientes&#8221;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/BLOCKQUOTE&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;SPAN lang=ES-TRAD style="mso-ansi-language: ES-TRAD"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;Impresiona la lucidez con la que escribe Styron. La misma que lo llevo a leer todo lo publicado sobre la depresi&#243;n. (lo mismo hizo cuando escribi&#243; &lt;I&gt;La Decisi&#243;n de Sophie&lt;/I&gt;, leerse todo sobre el Holocausto). Y es escalofriante leer como se dio cuenta que en el proceso de ca&#237;da en la enfermedad, lo primero que perd&#237;a era esa bendita lucidez.&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;SPAN lang=ES-TRAD style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: ES-TRAD; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: ES; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;IMG src="http://www.normagrupoeditorial.es/upload/fotos/libros/200902//esa_visible_oscuridad_baja.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">2</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-03-23T06:15:54Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-03-23T06:03:00Z</date>
    <id type="integer">298988</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-03-24T06:44:34Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>william-styron-depresion-1a-parte-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-03-23T06:15:54Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>WILLIAM STYRON; Depresi&#243;n. 1&#170; parte.</title>
    <updated-at type="datetime">2009-03-24T06:44:34Z</updated-at>
  </post>
</posts>
