<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<posts>
  <post>
    <IP type="integer">216.230.142.194</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;font class="Apple-style-span" face="'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif" size="3"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; white-space: pre-wrap;"&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;font class="Apple-style-span" face="Verdana"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;div style="text-align:center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align:center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align:center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://prodavinci.com/sistema/wp-content/uploads/2009/07/p1e.jpg" id="img_1" class="imgcen"&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; font-size: small; font-weight: bold; "&gt;Despu&#233;s de descubierta la patra&#241;a m&#225;s grande de los &#250;ltimos a&#241;os, cuando los magistrados fueron electos de la manera en que NO deb&#237;an serlo, porque los partidos del gobierno actual y el anterior -UNE y GANA- no aceptaron hacer las cosas transparentes ni aceptar que el clamor de los guatemaltecos exige honestidad y limpieza, el "se&#241;or" presidente y su "se&#241;ora" esposa guardan silencio.  No quieren dar la cara para aceptar que son ellos los responsables de esta asquerosa tomada de pelo a los guatemaltecos honrados y dignos, as&#237; como a la CICIG.&lt;/span&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana; font-size: small; font-weight: bold; "&gt;Y no quieren hablar porque, por supuesto, los entrevistadores los llevar&#225;n por el camino que no quieren transitar para evidenciar que ellos, los l&#237;deres de la UNE, aceptaron -&#191;o propiciaron?- esta apestosa manera de hacer las cosas de la misma forma en como lo han hecho hasta hoy: como se les da la gana, violando leyes, rompiendo normas, burlando los procedimientos, "salt&#225;ndose las trancas" y ri&#233;ndose de los movimientos civiles que tratan -porque, tristemente, no pasaron de eso, de tratar y no lograr- que este pa&#237;s nuestro salga del fango de la indecencia y la podredumbre de la corrupci&#243;n.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font face="Verdana" size="2"&gt;Triste nuestro caso...&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-10-01T23:23:05Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-10-01T23:19:00Z</date>
    <id type="integer">385495</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>-nuestro-presidente-hace-sh-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-10-01T23:23:05Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>"Nuestro" presidente hace sh...</title>
    <updated-at type="datetime">2009-10-01T23:23:05Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">190.148.42.10</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>Por aquellos a&#241;os sesenteros, &#233;l era un muchacho exitoso. A sus diecinueve a&#241;os era DJ de una de las radios m&#225;s escuchadas por la patojada de esta ciudad. Su presencia en el micr&#243;fono era dulce, rom&#225;ntica pero dominante, conoc&#237;a muy bien el gusto y la moda musical del momento y sus admiradores aumentaban d&#237;a a d&#237;a.

Lo conoc&#237; unos pocos d&#237;as antes de yo cumplir quince a&#241;os, cuando acompa&#241;&#243; a un amigo mutuo a visitarme. Su mirada penetrante me conquist&#243; enseguida y lo que empez&#243; como un simple enamoramiento, se transform&#243; -con los a&#241;os- en un cari&#241;o profundo y sincero, despu&#233;s de haber finalizado el tiempo turbulento de los celos y la inmadurez.

Su carrera como DJ se diversific&#243;, su trabajo se hizo m&#225;s serio y cuando parec&#237;a que todo estaba bien, fue diagnosticado con esclerosis m&#250;ltiple. Recuerdo muy bien cuando me lo cont&#243;, con una mezcla de desesperaci&#243;n y rabia. En ese momento, los m&#233;dicos le dieron diez a&#241;os de vida. De eso, hace m&#225;s de treinta... y todos los m&#233;dicos que lo diagnosticaron, no est&#225;n m&#225;s en este plano.

Durante todos es a&#241;os, largos y &#225;ridos en muchos sentidos, &#233;l ha sido el ejemplo de persistencia, amor a la vida, valent&#237;a y coraje. Jam&#225;s vi a nadie que venciera a la adversidad como &#233;l lo hace.

Ayer lo visit&#233; y hablamos mucho. Del pasado, del presente. El futuro, como muy bien sabemos, no existe. Y eso Leonel lo tiene claro. El futuro es nada m&#225;s un pensamiento y para &#233;l, ni eso, no le otorga importancia. Se limita a vivir, como debe ser, el d&#237;a a d&#237;a. Momento a momento.

Ayuda a otras personas con dificultades similares, con conflictos adictivos, con enormes demonios. Y de esa manera, logra mantener los suyos bajo control.

Su vida tuvo que modificarse y le present&#243; la urgencia de cambiar de rumbo y de actividades. Lo oblig&#243; a renunciar a todo lo que cualquiera anhela o posee. Pero en esa renuncia encontr&#243; que hay otras maneras de vivir, desconocidas para la mayor&#237;a de nosotros, inconscientes de ellas. Y desde all&#237;, con su enorme energ&#237;a, la misma mirada profunda, la sonrisa luminosa y arrobadora, contin&#250;a Viviendo -con may&#250;scula- y haciendo que los que estamos, de alguna manera, ligados a &#233;l, vivamos tambi&#233;n en su ejemplo, admir&#225;ndole.

Una historia maravillosa que no se encuentra todos los d&#237;as. Una vida que toc&#243; la m&#237;a y que, agradecida, mantengo firme a mi lado.</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">1</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-09-15T23:26:37Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-09-15T22:56:00Z</date>
    <id type="integer">377339</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-09-16T00:08:49Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>leonel</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-09-15T23:26:36Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LEONEL</title>
    <updated-at type="datetime">2009-09-16T00:08:49Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img class="imgcen" src="http://tbn0.google.com/images?q=tbn:a04Erx32oTrSLM:http://www.passion-estampes.com/deco/affiches/haring/haringfamilleunie.jpg" id="img_0"&gt;
&lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Hace unos d&#237;as le&#237; una nota en uno de nuestros diarios en la que mencionaban algunos cambios a los que ha tenido que adaptarse la sociedad gringa ahora que la crisis est&#225; apretando. P&#233;rdida de empleos (para m&#237;, lo peor que nos puede suceder despu&#233;s de perder a un ser amado), disminuci&#243;n del poder adquisitivo, p&#233;rdida de casas y autos, todo aquello que implica disminuci&#243;n del nivel de vida y aumento de las ansiedades, angustias y depresiones.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Ello me llev&#243; al pasado, a una &#233;poca que vivimos hace ya m&#225;s de veinticinco a&#241;os, en la que la falta de trabajo limit&#243; mi propia vida y tuve que dedicarme a vivir en casa, desarrollando s&#243;lo las tareas dom&#233;sticas, adem&#225;s de la siempre grata de cuidar a mi hija, en ese entonces de tres o cuatro a&#241;os. Compart&#237;amos la vida con nuestro amado t&#237;o Paco, quien acababa de sufrir una separaci&#243;n importante y decidi&#243; quedarse en esta ciudad, con nosotras.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Nuestro exiguo presupuesto se limit&#243;, entonces, a lo b&#225;sico y absolutamente necesario. Salvo por el pago del kinder a donde mi hija asist&#237;a, no ten&#237;amos ning&#250;n gasto mayor. Y despu&#233;s del periodo de adaptaci&#243;n, empec&#233; a disfrutar de esa vida sencilla y natural.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;La casa que habit&#225;bamos ten&#237;a un hermoso patio trasero y en &#233;l hab&#237;an &#225;rboles y rosales que hac&#237;an nuestra vida placentera. El padre de mi hija consigui&#243; una tabla que at&#243; a una rama fuerte con gruesos lazos y la ni&#241;a se volvi&#243; loca de alegr&#237;a con su propio columpio al que corr&#237;a constantemente cuando estaba en casa. Ten&#237;amos duraznos y n&#237;speros (de los nuestros, chapines) y una hermosa mata de frambuesas. Ya que el patio era grande y no todo estaba ocupado ni jardinizado, hicimos tablones de zanahorias, r&#225;banos, cebollas, pimientos y hierbas arom&#225;ticas, que utiliz&#225;bamos en nuestra alimentaci&#243;n diaria. Era sumamente agradable salir al patio y volver a la cocina con aquellos verdes, rojos y naranjas frescos entre las manos.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Ya que nuestra posibilidad de gastos era poca en cuanto a salir a divertirnos a la ciudad (viv&#237;amos en un municipio vecino), nuestras tardes de fin de semana las pas&#225;bamos caminando hacia un campo bald&#237;o cercano a casa, por donde atraves&#225;bamos hasta una abarroter&#237;a. All&#237; compr&#225;bamos alg&#250;n helado, un litro de Coca-Cola, pan dulce y alguna otra cosita m&#225;s, para volver conversando los tres adultos, mientras la ni&#241;a corr&#237;a contenta en nuestra compa&#241;&#237;a.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Ahora, a la distancia, puedo revivir ese tiempo tan lleno de afecto, sana compa&#241;&#237;a, dulce amor, frescas conversaciones y conciencia plena de lo que el exceso de plata hace con nuestras vidas. En cuanto recibimos m&#225;s de lo que necesitamos, cada cual asume sus propios gustos -ya no conjuntos- y actividades y ese compacto grupo que nace de la necesidad de compartir tiempo, espacio y recursos, se disuelve.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;La crisis nos alcanzar&#225; en alg&#250;n momento, es verdad. Y probablemente tengamos que acudir unos a otros, ajustar nuestros presupuestos, adaptar nuestra vida a algunos recortes, cambiar de actividades, compartir espacios y, quiz&#225;s, volver a vivir con los que ahora ya viven aparte.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Las cosas ser&#225;n f&#225;ciles o dif&#237;ciles de llevar, todo depender&#225; de nuestra actitud para salir adelante. Y el amor es el ingrediente que obra maravillas.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">1</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-02-22T17:39:30Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-02-22T17:18:00Z</date>
    <id type="integer">284082</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-02-22T18:31:58Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-crisis</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-02-22T17:39:30Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA CRISIS</title>
    <updated-at type="datetime">2009-02-22T18:31:59Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img class="imgcen" src="http://www.abril.com.br/imagem/obama-discurso-posse-microf.jpg" id="img_0"&gt;
&lt;style&gt;&lt;/style&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Desde hac&#237;a mucho tiempo no le&#237;a un  discurso con tanta fuerza positiva como el del Presidente Obama en su toma de  posesi&#243;n del pasado 20.  Y creo que conmigo, muchos seres humanos piensan que a  Estados Unidos les lleg&#243; un momento especial en su historia, la que nosotros  tambi&#233;n compartimos por vivir simult&#225;neamente en el  tiempo.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; 
&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;No he sido una pro yankee nunca.  Es  m&#225;s, disiento con la pol&#237;tica exterior de los norteamericanos, tanto como con su  manera soberbia de ver al mundo.  Los &#250;ltimos a&#241;os no han sido un derroche de  buenas maniobras pol&#237;ticas y ya, claro, todos sabemos que tenemos de pie, en la  puerta de nuestro trabajo y hogar, la m&#225;s temida crisis econ&#243;mica que hayamos  conocido anteriormente.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Mucho se ha comentado de la decadencia  del imperio gringo y tambi&#233;n de la llegada del pr&#243;ximo, sea chino o indio.  Como  sea, millones de personas a favor o en contra, estuvimos atentos este reci&#233;n  pasado martes a la toma de posesi&#243;n del 44&#176; Presidente de los Estados Unidos de  Norte Am&#233;rica, como nunca antes.  A pesar de todo, el hecho se concret&#243; como  deb&#237;a ser y Barack Hussein Obama II es hoy el presidente m&#225;s poderoso del  planeta, nos guste o no.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Pero volviendo a su discurso inaugural,  que est&#225; dando mucho qu&#233; hablar, dec&#237;a, un amigo me pregunt&#243; qu&#233; parte me hab&#237;a  gustado m&#225;s.  Y es dif&#237;cil decirlo, pues contiene las ideas que los ciudadanos  del mundo ansiamos escuchar de labios de nuestros representantes y mandatarios,  palabras que enciendan nuestro orgullo nacional, que nos motiven a cambiar  nuestra manera de pensar, que nos empujen a actuar por el bien com&#250;n y que nos  devuelvan la confianza en ellos, perdida probablemente en el andar de los a&#241;os  recientes.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;No es nuevo para nadie que los valores  est&#225;n perdi&#233;ndose, que las nuevas generaciones han sido educadas de diferente  manera, con esa libertad sin l&#237;mites que es f&#225;cil confundir con libertinaje y  falta absoluta de respeto por nada y por nadie; que las prioridades han  cambiado, provocando que muchos act&#250;en sin ambajes en pro -y &#250;nicamente en pro-  de su bienestar econ&#243;mico o de su crecimiento en la escala  social.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Creo que hemos olvidado llevar en una  mano nuestro cargamento de valores y principios y en la otra la versatilidad  para vivir de acuerdo a los cambios tecnol&#243;gicos y profesionales a los que nos  enfrentamos diariamente.  Es importante, claro, tener la facilidad de  asimilarlos y transferirlos a nuestra vida, pues tampoco podr&#237;amos adaptarnos a  ellos si nos mantenemos r&#237;gidos en la obstinaci&#243;n de permanecer en el pasado.   &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;La ciencia y la tecnolog&#237;a deben seguir su  curso de desarrollo y crecimiento, para proporcionarnos mejor calidad de vida;  no se trata de frenar los avances que nos har&#225;n seres evolucionados por temores  ancestrales mal encaminados.  La religi&#243;n -sea cual fuere- debe estar fuera de  este &#225;mbito y dedicarse a mantener en buen estado las almas y esp&#237;ritus de sus  seguidores, dejando que los cient&#237;ficos se encarguen de lo  dem&#225;s.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Barack Obama sintetiz&#243; en esas cuatro o  cinco p&#225;ginas &#233;stas y otras verdades que sus connacionales necesitaban y  anhelaban escuchar.  Tanto como mensaje esperanzador, como reto a sus  capacidades, conocimientos, valores y sue&#241;os.  Pero para el resto del mundo,  sobre todo para los pa&#237;ses que han sufrido en carne propia la intromisi&#243;n y la  doble moral de la pol&#237;tica exterior de Estados Unidos, hubo palabras que dejaron  una esperanza de cambio.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Volviendo a la pregunta de mi amigo,  puedo decir que lo que m&#225;s me gust&#243; del discurso, fue:

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;"Al reafirmar la grandeza de nuestra  naci&#243;n, sabemos que esa grandeza no es nunca un regalo. Hay que gan&#225;rsela.  Nuestro viaje nunca ha estado hecho de atajos ni se ha conformado con lo m&#225;s  f&#225;cil. No ha sido nunca un camino para los pusil&#225;nimes, para los que prefieren  el ocio al trabajo, o no buscan m&#225;s que los placeres de la riqueza y la fama.  Han sido siempre los audaces, los m&#225;s activos, los constructores de cosas  -algunos reconocidos, pero, en su mayor&#237;a, hombres y mujeres cuyos esfuerzos  permanecen en la oscuridad- los que nos han impulsado en el largo y arduo  sendero hacia la prosperidad y la libertad."

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Palabras que debi&#233;ramos recoger en  nuestra mente y coraz&#243;n y hacerlas propias, para caminar hacia otro orden de  cosas, hacia un mundo nuevo en donde, alg&#250;n d&#237;a, pueda haber paz y bienestar  para todos.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&#191;Sue&#241;os, fantas&#237;as, irrealidades,  utop&#237;a?  &#191;Qu&#233; no empieza por all&#237;?  Ninguno de nuestros logros se dio por  generaci&#243;n espont&#225;nea, todos empezaron siendo un sue&#241;o...  &#191;Por qu&#233;  no?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">3</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-01-25T06:40:31Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-01-25T06:32:00Z</date>
    <id type="integer">268970</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-02-06T23:44:21Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>sintesis-suenos</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-01-25T06:40:31Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>S&#237;ntesis de sue&#241;os</title>
    <updated-at type="datetime">2009-02-06T23:44:21Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img class="imgcen" src="http://3.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SVxMyZXPfBI/AAAAAAAAEOw/9qSpooNwwtA/s400/161278211_b03479dfba.jpg" id="img_0"&gt;
&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Lleg&#243; el fin del a&#241;o. Y en nuestra manera "a&#233;rea" de ver y sentir la vida -volando siempre entre la realidad y los sue&#241;os, sin poner los pies en la tierra- con este &#250;ltimo d&#237;a de 2008 quisi&#233;ramos que se fueran los miedos, dolores, conflictos, tristezas, penas y todo lo que nos hizo pasar momentos dif&#237;ciles en &#233;l. &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Pero no es as&#237;. La noche de fin de a&#241;o o el primer d&#237;a de A&#241;o Nuevo, no son otra cosa que el cambio de calendario. El final de una medida de tiempo y el inicio de otra. &#218;nicamente eso.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Todo lo que "el a&#241;o nos dej&#243;" no ha sido m&#225;s que el resultado de nuestras propias decisiones o el producto de circunstancias externas que nos afectaron directa o indirectamente. Cuando las cosas nos salieron bien porque hicimos las escogencias adecuadas, tuvimos felicidad y bienestar. Si no fueron las correctas, probable es que la reacciones a nuestras acciones nos dejaron mal sabor de boca en el alma, problemas dif&#237;ciles de resolver o nos enredar&#225;mos en dificultades que nos amargaron el momento.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;No podemos dar lo que no tenemos. Y buscar afuera de nosotros mismos lo que debiera brotar desde el fondo de nuestra alma, generalmente no funciona.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Sin paz interior, no podemos tener nada. No funcionar&#225;n nuestras relaciones familiares, nuestra pareja nos dejar&#225; -si la tenemos- o nadie soportar&#225; nuestro mal humor. Nuestros amigos huir&#225;n al vernos venir y nadie responder&#225; el tel&#233;fono cuando vean nuestro n&#250;mero aparecer en sus pantallas. Tal vez nuestros compa&#241;eros de trabajo nos toleren, pero llegar&#225; el momento en que si deben elegir entre otra persona o yo -ser complicado- para dar un boleto sin regreso, me lo den a m&#237;.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Sin embargo, sin esa tremenda fe en que los d&#237;as sin estrenar traer&#225;n novedades beneficiosas para nosotros, tal vez no tendr&#237;amos la fuerza para reemprender el camino. Sin la ilusi&#243;n de encontrar &#225;nimos nuevos para enfrentar nuestros cambios, no podr&#237;amos hacerlo. Si no hici&#233;ramos nuestra lista de prop&#243;sitos para poner en pr&#225;ctica en &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;el nuevo a&#241;o, quiz&#225;s nos vedar&#237;amos la oportunidad de cambiar y, con ese cambio, por peque&#241;o e insignificante que nos parezca, renacer con sue&#241;os y anhelos la primera ma&#241;ana del A&#241;o Nuevo.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;La vida que vivimos, la que nos fue otorgada en el momento de nacer -con su cargamento de oportunidades- es una sola y vale la pena vivirla. No lloremos sobre leche derramada, recordando una y otra vez los momentos tristes de un adi&#243;s; mejor recordemos todo lo anterior a ese momento, lo que nos hizo vibrar de felicidad, de amor, de entusiasmo. Revivamos los primeros pasos de nuestros hijos en lugar de llorar por lo que los llevaron lejos de casa; o recordemos el primer beso que dimos a esa pareja que ahora no lo es m&#225;s, a pesar de que ya nuestro amor no existe;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt; redescubramos el optimismo del primer d&#237;a de trabajo para enfrentar los retos diarios; sintamos otra vez el cielo azul y el sol c&#225;lido sobre nuestro rostro como al abrir la ventana de nuestra habitaci&#243;n cuando termina el invierno y volva&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;mos a sentirnos vivos. Cerremos los ojos y recostemos nuestras cabezas en el regazo de nuestra madre o en los brazos de nuestro padre, como cuando &#233;ramos chicos y lleg&#225;bamos all&#237; para refugiarnos o para, simplemente, sentirnos amados, en lugar de autocompadecernos por no tenerlos m&#225;s.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;No nos dejemos abatir por nada. La mala suerte no existe, tampoco la buena. Todo es producto de nuestro empe&#241;o, de nuestro esfuerzo, de nuestros deseos de ser mejores, de brindarle a los que amamos la mejor vida que podamos conseguir para ellos, de nuestra actitud y manera de vivir la vida.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Seamos felices desde adentro, con el amor y la entrega, con la generosidad y la motivaci&#243;n que s&#243;lo podemos encontrar en nuestro interior, pues si el sentimiento profundo por nuestros eres amados no es suficiente motivo para esforzarnos y luchar por nuestra felicidad, nada podr&#225; serlo.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: verdana; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&lt;strong&gt;Que tengan un a&#241;o lleno de momentos para compartir, de risas y l&#225;grimas de felicidad, de bellos recuerdos y maravillosos sue&#241;os. &lt;em&gt;Que 2009 sea la puerta a la realizaci&#243;n de sus anhelos y metas.  Y  que, ojal&#225;, podamos hacer acci&#243;n el verbo so&#241;ar.&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-01-01T05:05:46Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-01-01T05:03:00Z</date>
    <id type="integer">255299</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>ante-nuevo-ano</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-01-01T05:05:46Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>ANTE EL NUEVO A&#209;O</title>
    <updated-at type="datetime">2009-01-01T05:05:46Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SVKtGNqPAII/AAAAAAAAEAg/2wAXehVcw0k/s1600-h/DSC02475.JPG" id="img_0"&gt;&lt;img src="http://4.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SVKtGNqPAII/AAAAAAAAEAg/2wAXehVcw0k/s1600-h/DSC02475.JPG" id="img_1"&gt;&lt;img class="imgcen" src="http://4.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SVKtGNqPAII/AAAAAAAAEAg/2wAXehVcw0k/s400/DSC02475.JPG" id="img_2"&gt;
&lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Los recuerdos vienen mejor, se hacen m&#225;s profundos y v&#237;vidos si son acompa&#241;ados por un aroma. Entonces se concretan, se hacen verdad, se materializan en toda su magnitud, revivi&#233;ndose plenamente, casi haci&#233;ndose realidad.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;La temporada prenavide&#241;a es rica en recordaciones. Desde que diciembre toca a la puerta y comemos los bu&#241;uelos para la tarde del 7, cuando quemamos al Diablo guardado en nuestras casas y almas, las im&#225;genes de a&#241;os pasados llegan galopando a trav&#233;s de las pupilas del alma. Los d&#237;as azules y brillantes con el viento fr&#237;o de las tardes o las bajas temperaturas de las madrugadas que nos pone la piel de gallina nuevamente, pero que se transforma en calidez al medio d&#237;a. Las caminatas detr&#225;s de San Jos&#233; y la Virgen buscando abrigo, de casa en casa, para las posadas, acompasados por los pitos y las tortugas. O el estruendo de las "ametralladoras" quemadas una tras otra a las 12:00 de la noche, en un atronador pre&#225;mbulo a los abrazos entretejidos en sonrisas y l&#225;grimas de esperanza o nostalgia. Pero los aromas, los aromas...


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&#191;Qu&#233; guatemalteco puede pensar en una Nochebuena sin el olor del pino regado en el piso? &#191;O los hilos de manzanillas rodeando el pie del &#225;rbol de Navidad? &#191;Qu&#233; tal el intenso aroma del pinabete, &#250;nico en el mundo, que satura el ambiente y que se siente nuevo cada ma&#241;ana, cuando nos levantamos de dormir? Ni hablar del olor de las hojas guardando el tamal, con el sibaque at&#225;ndolos con delicada firmeza; o el humeante ponche de frutas y canela, tomado con avidez para que el fr&#237;o abandone nuestro cuerpo. O e&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;l h&#250;medo olor del musgo, acompa&#241;ando al aserr&#237;n de colores que sirve de decoraci&#243;n de nuestros nacimientos, tan vistosos y c&#225;lidos.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Cada ser humano guarda en su coraz&#243;n la Nochebuena m&#225;s querida. Cada uno de nosotros tiene atesorada su Navidad preferida. Pero en todas, seguramente, est&#225; la imagen de nuestra amada familia, la de los que real y profundamente amamos. De los que nos ense&#241;aron a amar nuestras tradiciones y costumbres, con su ejemplo y su amor.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;  &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;Por los que ya no est&#225;n con nosotros, los ausentes m&#225;s amados, brindemos esta noche en compa&#241;&#237;a de los que todav&#237;a est&#225;n. Compartamos nuestra mesa con alegr&#237;a, agradezcamos el mejor de los regalos, la vida. Y abracemos y besemos a los que amamos en una celebraci&#243;n maravillosa por el Amor. Seamos creyentes o no, esta temporada es acerca de esto. Y la felicidad de vivirla sin cortapisas no tiene comparaci&#243;n.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size: 85%;"&gt;&#161;Feliz Navidad a  todos!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;
</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2008-12-24T23:57:01Z</created-at>
    <date type="datetime">2008-12-24T23:53:00Z</date>
    <id type="integer">252382</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>los-aromas-navidenos</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2008-12-24T23:57:01Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LOS AROMAS NAVIDE&#209;OS</title>
    <updated-at type="datetime">2008-12-29T10:41:48Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SUSUynTwDcI/AAAAAAAAD_Q/OSQC-t64ohk/s1600-h/luces2.jpg" id="img_0"&gt;
&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SUSUynTwDcI/AAAAAAAAD_Q/OSQC-t64ohk/s1600-h/luces2.jpg" id="img_1"&gt;&lt;img class="imgcen" src="http://1.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SUSUynTwDcI/AAAAAAAAD_Q/OSQC-t64ohk/s400/luces2.jpg" id="img_2"&gt;
&lt;style&gt;&lt;/style&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Uno de los libros que m&#225;s me ha  impresionado (lo coment&#233; hace algunas semanas) ha sido La Tierra es Plana, de  Thomas Friedman, Ediciones Mart&#237;nez Roca, 2006.  Escrito en un f&#225;cil y  entretenido lenguaje, relata paso a paso la toma de conciencia del autor acerca  de c&#243;mo la globalizaci&#243;n ha logrado aplanar al planeta.  Un comentario  interesante acerca del libro puede ser le&#237;do en &lt;a href="http://lepisma.liblit.com/2006/04/04/thomas-friedman-la-tierra-es-plana/"&gt;http://lepisma.liblit.com/2006/04/04/thomas-friedman-la-tierra-es-plana/&lt;/a&gt;.


&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Todos los d&#237;as somos testigos de este  aplanamiento con, simplemente, encender nuestra computadora y leer las noticias  de cualquier parte del mundo en nuestra propia casa, por ejemplo, para  mantenernos "al d&#237;a" de lo que sucede en cualquier lugar de la Tierra.   Escuchamos la m&#250;sica m&#225;s moderna casi desde el mismo momento de su lanzamiento  -si no logran "piratearla" antes de que eso ocurra- y nuestros amigos  virtuales viven en lugares tan lejanos como la Patagonia argentina o Singapur;  podemos hablar diariamente con nuestros familiares lejanos a la hora que se nos  cante durante TODOS LOS D&#205;AS del a&#241;o y comprar por internet lo que hemos buscado  en nuestra ciudad sin encontrarlo, por unos pocos d&#243;lares de recargo al precio  en plaza.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Todo llega a cualquier lugar...  o  casi.  Pero ese casi es cada vez menor.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt;  &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Esta noche, en mi ciudad, se llev&#243; a  cabo una de las celebraciones navide&#241;as de m&#225;s arraigo en Guatemala: la noche de  Las Luces Campero.  &#201;ste es un "regalo" de una empresa guatemalteca -Pollo  Campero &lt;a href="http://www.campero.com/menu.php"&gt;http://www.campero.com/menu.php&lt;/a&gt;- que  prepara y vende pollo con un exquisito sabor chap&#237;n, presente  en nuestro mercado desde principios de los a&#241;os 70 y que ahora cuenta con m&#225;s de  180 puntos de venta (restaurantes y kioskos) en el pa&#237;s, habi&#233;ndose extendido a  El Salvador, Honduras, Nicaragua, Costa Rica, M&#233;xico, Estados Unidos, Espa&#241;a,  Indonesia y China (para continuar con el tema de la globalizaci&#243;n).  Volviendo  al punto, todos los a&#241;os un par de semanas antes de Navidad, hay un show de  luces tal y como tambi&#233;n se acostumbra en Montevideo y que, seg&#250;n me enter&#233;  reci&#233;n, tambi&#233;n se desarroll&#243; esta noche.  Linda manera de regalar, a todo el  que desee verla, una noche llena de color y formas... y  gratuitamente.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; 
&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Claro, la globalizaci&#243;n tambi&#233;n tiene  otros "apartados".  Como el narcotr&#225;fico.  Que ahora Am&#233;rica Latina  (especialmente M&#233;xico y Centro Am&#233;rica) est&#225;n exportando para Europa, con  entrada por Espa&#241;a, en donde la inmigraci&#243;n latina es alta.  Pasar&#225;n  desapercibidos hasta que la violencia, el crimen y el horror lleguen galopando,  as&#237; como ya lo hacen en nuestros territorios, enraiz&#225;ndose en los poderes del  Estado con sus infinitas arcas tentadoras y corruptas.  Me pregunto si cuando  los asesinatos dantescos aparezcan en las ciudades europeas, sus ciudadanos  seguir&#225;n pensando en los derechos humanos de los criminales as&#237; como lo hacen  ahora, cuando en nuestras tercermundistas sociedades tenemos que enfrentar a  estas lacras inhumanas y buscamos, desesperadamente, la manera de  defendernos.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;El crimen organizado siembra terror.  No  son solamente los islamitas fan&#225;ticos los que matan indiscriminadamente o los  que planifican matanzas para hacerse notar.  Los c&#225;rteles de la droga luchan  abiertamente por ganar espacios y en esa pelea constante arrasan con familias  enteras, amenazan poblaciones grandes y peque&#241;as y sus tent&#225;culos est&#225;n tan  asidos al poder gubernamental, pol&#237;tico y econ&#243;mico, que da hasta miedo pensar  qu&#233; tan cerca est&#225;n de una misma.  Nadie sabe si, cuando se les critica, hay en  el grupo de amigos uno de estos monstruos escuchando o participando de la  conversaci&#243;n.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Y una situaci&#243;n m&#225;s que se da en esta  ciudad y que, con sorpresa, descubro esta noche que se inici&#243; tambi&#233;n en  Montevideo: el asesinato de conductores del servicio p&#250;blico de transporte.  En  Guatemala, s&#243;lo en este a&#241;o, han sido asesinados 122 choferes y 46 ayudantes de  estos, por no pagar las extorsiones que les son exigidas; pero tambi&#233;n,  simplemente, para sembrar el terror entre los ciudadanos, para demostrar  fuerza.  Claro que la situaci&#243;n entre una y otra ciudad no es igual, pero habr&#225;  que tener bien abiertos los ojos para asegurarse que los niveles de criminalidad  en Uruguay sean frenados antes de que sean incontrolables, como lamentablemente  ya lo son en Centro Am&#233;rica y M&#233;xico.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;La globalizaci&#243;n, con sus lados  antag&#243;nicos, con su luz y sombra, ha llegado y se qued&#243; para siempre.  Este  mundo no volver&#225; a ser el mismo de hace veinte a&#241;os, &#161;jam&#225;s!  Pero tambi&#233;n es  cierto que no hay mal que dure cien a&#241;os ni enfermo que lo soporte.  Tal vez mi  generaci&#243;n ya no ver&#225; llegar el remedio a la parte negativa de este nuevo orden  de cosas, pero llegar&#225;, de eso estoy segura.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Y mientras eso sucede, a pesar de vivir  en sociedades violentas y corruptas, los centroamericanos tambi&#233;n encontramos  motivos para vivir, crecer, desarrollarnos y ser felices.  Tambi&#233;n celebramos y  disfrutamos, compartimos amor, alegr&#237;a y bienestar.

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;font size="2"&gt;Y les deseamos -y nos deseamos- una  feliz Navidad y un a&#241;o nuevo lleno de oportunidades para cambiar lo malo y hacer  permanecer todo lo bueno que tenemos.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2008-12-14T05:15:13Z</created-at>
    <date type="datetime">2008-12-14T05:11:00Z</date>
    <id type="integer">247537</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-globalizacion</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2008-12-14T05:15:13Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>La globalizaci&#243;n</title>
    <updated-at type="datetime">2008-12-14T05:15:13Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img src="http://www.divulgon.com.ar/junio05/imagenes/eficiencia.jpg" id="img_0"&gt;

&lt;big&gt;La crisis, la tan ya famosa crisis, se nos viene encima. Es dif&#237;cil -desde esta butaca- darse cuenta de qu&#233; tanto est&#225; azotando ya.

Empezamos protestando por el valor de la gasolina, que subi&#243; sin ning&#250;n reparo, para luego fijar los ojos en cada p&#225;gina del diario que nos trae noticias de todos los rincones del planeta relacionados con la burbuja inmobiliaria y sus consecuencias.

A veces, entre el marem&#225;gnum de an&#225;lisis negativos, deprimentes o fatalistas, aparece alg&#250;n iluminado que nos dice "&#161;Alto! Las cosas no ser&#225;n como se supone que sean..." y hace una profusa lista de semejanzas o diferencias entre las condiciones de los a&#241;os de la depresi&#243;n del siglo pasado y las actuales.

En cuanto empiezo a sentir que me falta el aire o el coraz&#243;n me late desbocado por la impresi&#243;n, prefiero interrumpir la lectura y buscar otra cosa en qu&#233; fijar mi atenci&#243;n, para tener tiempo de retomar el control de mis pensamientos.

Pero, dec&#237;a, no puedo saber qu&#233; tanto est&#225; golpeando ya la crisis, porque para mi bien, mis condiciones laborales son buenas y espero y deseo que se mantengan estables. Sin embargo, ayer le&#237; que m&#225;s de cien mil puestos de trabajo se perder&#225;n en la industria de la construcci&#243;n en mi pa&#237;s. http://www.prensalibre.com/pl/2008/octubre/23/271707.html

Cu&#225;ntos m&#225;s lo ser&#225;n, cuando la situaci&#243;n internacional empeore y se vean afectadas las remesas, las exportaciones, el turismo... Y las plazas de trabajo empiecen a reducirse.

Ya las conversaciones giran alrededor del tema trabajo. Y no falta quien me sorprenda cuando dice que buscar&#225; algo mejor remunerado y con menos responsabilidades, pues sabemos que "all&#225; afuera, en la calle, la cosa est&#225; seria". Claro, inconscientes siempre habr&#225;.

Los cambios se vienen, es un hecho. Y las empresas -chicas o grandes- buscar&#225;n ser eficientes, muy eficientes. Muy probablemente disminuir&#225;n la cantidad de personal y las nuevas contrataciones ser&#225;n pocas, si no "se congelan" las plazas vacantes. La iniciativa privada, los inversionistas, no tienen ninguna licenciatura en amor al pr&#243;jimo al estilo de la Madre Teresa, por lo que se ajustar&#225;n muchos cinturones, de arriba a abajo.

Y los trabajadores, &#191;qu&#233; haremos? Trabajar. Dignamente, a conciencia, responsablemente. Con crisis o sin ella, nos pagan un sueldo para trabajar y, por supuesto, para hacerlo bien. Las vacaciones pagadas son tres semanas al a&#241;o, no las cuarenta y nueve restantes.

Y si tenemos la suerte de hacer lo que nos gusta, estoy segura que no sentiremos ninguna diferencia. Porque -tal como conversaba ayer con una compa&#241;era de trabajo cuando ella me dec&#237;a que no todo el mundo tiene "la suerte" de trabajar en lo que le gusta- pienso que es una cuesti&#243;n de actitud: si es lo que tengo que hacer durante ocho horas diarias, como m&#237;nimo, es mejor que empiece a gustarme.

Si nuestro trabajo nos permite tener dinero para comer; para que nuestros hijos estudien y se desarrollen; para vestirnos; para cuidarnos la salud f&#237;sica, mental y emocional; para ayudar a nuestra familia; y, si se puede distraer un poco de plata en eso, divertirnos y emanciparnos de la rutina, &#191;c&#243;mo no vamos a sentirnos motivados para cumplir a gusto con nuestras obligaciones? Claro, no todo en el trabajo es miel sobre hojuelas, a veces encontramos obst&#225;culos en el camino, pero nadie nos dijo que ser&#237;a el para&#237;so.

La vida, toda, nos presenta retos permanentemente. Como dicen los chinos, la crisis no es otra cosa m&#225;s que una amenaza que trae consigo oportunidades para cambiar, para aprender, para vivir.

Enfrentaremos la crisis, s&#237;. Seguramente a unos nos ser&#225; m&#225;s complicado, a otros nos ser&#225; menos dif&#237;cil, pero todos tendremos que abrirnos al cambio, adaptarnos a nuevas maneras de vida, tal vez a vivir con moderaci&#243;n o austeridad. Porque habr&#225;n millones que sobrevivir&#225;n, nada m&#225;s, diariamente, sin mayores esperanzas. Ojal&#225; nosotros estemos dispuestos al cambio.

De lo contrario, la crisis ser&#225; una amenaza que se cumpla en nosotros mismos.&lt;/big&gt;
</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2008-10-26T04:41:36Z</created-at>
    <date type="datetime">2008-10-26T04:36:00Z</date>
    <id type="integer">222886</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>-estamos-dispuestos-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2008-10-26T04:41:36Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>&#191;ESTAMOS DISPUESTOS?</title>
    <updated-at type="datetime">2008-10-26T04:41:36Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img class="imgcen" src="http://4.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SPwO3S4kCxI/AAAAAAAADD8/MIiKBW6j828/s400/DSC02176.jpg" id="img_0"&gt;
&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;big&gt;El amor, el que es aut&#233;ntico, profundo, desinteresado, cristalino y honesto, cambia nuestras vidas. Nada m&#225;s hermoso -divino- que el amor rec&#237;proco, el que nos transforma, afina nuestros sentidos, nos hace estar conectados mentalmente y sentir y so&#241;ar al un&#237;sono.

Y aunque no compartamos muchos -o pocos- conceptos que la persona amada posee, eso no disminuye nuestro sentir, no nos hace no amarla, sino que abre las opciones de pensamiento en nuestra mente y aprendemos, crecemos y podemos tomar decisiones sencillas o complicadas, con un m&#225;s amplio criterio.

No es f&#225;cil encontrar un alma gemela. Pero llega el momento. A veces, cuando venimos al mundo, esa alma ya est&#225; ac&#225;, esper&#225;ndonos. Y nos recibe gozosa, nos toma bajo su tutela, nos cuida, gu&#237;a y ense&#241;a para que, al llegar a nuestra adultez, la sinton&#237;a sea perfecta.

Se comparte el camino, se escucha con atenci&#243;n y se aprende. Luego, ya iniciados, podemos conversar, re&#237;r, llorar, analizar juntos. Vivir la vida en la misma onda, aunque no se comparta el espacio.

&#201;l lleg&#243; a mi vida... o m&#225;s bien, yo llegu&#233; a la suya hace mi edad. As&#237; que est&#225; presente en pr&#225;cticamente todos mis recuerdos y s&#237;, todos son agradables. He tratado de recordar alg&#250;n momento grotesco, alguna mala actitud, quiz&#225;s un momento violento o amargo provocado por &#233;l, pero no, no los tengo. Est&#225; ligada su figura fuerte a mis recuerdos infantiles m&#225;s felices, tal vez porque como no era responsable de mi educaci&#243;n, siempre entreg&#243; alegr&#237;a, diversi&#243;n y bienestar. Sus manos finas, elegantes y delicadas, supieron tomar las m&#237;as de la manera correcta, dependiendo de las circunstancias.

M&#225;s adelante, con la adolescencia y juventud, los consejos aparecieron. Pero no los daba con vanidad o arrogancia, sino era como estar escuchando un cuento, una historia interesante, no dados desde la altura de la edad o la jerarqu&#237;a, sino como amigo y compa&#241;ero.

Despu&#233;s, fueron las confidencias. Fuimos compinches de algunas experiencias tanto suyas como m&#237;as. Y de cada aventura, quedaba el aprendizaje. Y volv&#237;an a aparecer las sugerencias y consejos. Para superar lo que no hab&#237;a sido bueno, me daba su visi&#243;n -desde su g&#233;nero y su edad- y las cosas mejoraban.

Compart&#237;amos la vida, con sus colores fuertes y brillantes, pero tambi&#233;n estuvimos juntos para las p&#233;rdidas, las m&#225;s desgarradoras para &#233;l y para m&#237;. Y una mirada bastaba, con los a&#241;os transcurridos, para recordar ambos el dolor de aquellos momentos. Era un eslab&#243;n m&#225;s fuerte que la consanguinidad.

Am&#243; y conoci&#243; a mi hija y asumi&#243; el papel de abuelo -sin serlo de ella- y lo desempe&#241;&#243; a la perfecci&#243;n. Disfrutaba cada momento en compa&#241;&#237;a de la ni&#241;a y cuando yo volv&#237;a del trabajo, los encontraba juntos, &#233;l en su sill&#243;n y ella en su peque&#241;a silla, cada cual con un libro en las manos. Aquellos tiempos fueron pobres en econom&#237;a pero millonarios en vivencias felices. Y &#233;l siempre los tuvo presentes porque formaron un nexo todav&#237;a m&#225;s fuerte entre los dos.

Con el tiempo volvi&#243; al interior y se qued&#243; all&#237;, sumergi&#233;ndose en la existencia c&#225;lida y simp&#225;tica de aquella ciudad del sur, que le regalaba diariamente tantos momentos intensos e interesantes. Pudo dar rienda suelta a su amor por la marimba, los libros, la historia del pa&#237;s y su gente. La comunidad en la que viv&#237;a lo reconoce como un ser extraordinario, su sabidur&#237;a y conocimientos no tuvieron, antes o ahora, comparaci&#243;n.

Pero todo llega al final y su vida, tambi&#233;n. Se fue extinguiendo, paulatinamente. Toda la energ&#237;a que siempre lo hizo ser un hombre activo, din&#225;mico, inquieto y libre, se apag&#243; como una vela que se consume. Sin embargo, la alegr&#237;a que siempre regal&#243;, lo acompa&#241;&#243; hasta en los momentos en que su salud ya estaba socavada y en peligro.

Finalmente, lleg&#243; el momento. No estuve presente, no pude llegar a tiempo. Mi cerebro y mi coraz&#243;n atravesaron juntos el camino de la desolaci&#243;n por la p&#233;rdida f&#237;sica y mientras uno reincid&#237;a en querer romperse de dolor, el otro tomaba las riendas de la raz&#243;n para hacerme ver que ahora, despu&#233;s del sufrimiento, &#233;l est&#225; como nunca.

Y ac&#225;, desde este lado del dolor, mi coraz&#243;n contin&#250;a am&#225;ndolo profunda y cristalinamente, sin dobleces, sin angustias, sin resentimientos ni malos recuerdos. Estoy agradecida por haber contado con su amor de padre -que asumi&#243; al adelant&#225;rsele el m&#237;o, hace veinte a&#241;os-, con su presencia de amigo leal y absoluto, de interesante compa&#241;ero en este viaje, de sabio e instruido maestro y, lo m&#225;s importante, de fuente inagotable de felicidad y energ&#237;a positiva, de esa que se te antoja tener hasta el d&#237;a en que t&#250; misma iniciar&#225;s el retorno a casa.

En donde, espero, nos encontraremos. &lt;/big&gt;&lt;/div&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">1</comments-count>
    <created-at type="datetime">2008-10-20T05:35:51Z</created-at>
    <date type="datetime">2008-10-20T05:19:00Z</date>
    <id type="integer">219237</id>
    <last-comment-date type="datetime">2008-11-08T12:31:05Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>desde-este-lado-</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2008-10-20T05:35:51Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>DESDE ESTE LADO...</title>
    <updated-at type="datetime">2008-11-08T12:31:05Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">19943</author-id>
    <blog-id type="integer">12891</blog-id>
    <body>&lt;img class="imgcen" src="http://2.bp.blogspot.com/_2-XgCDZOg2M/SPGRHDNCU-I/AAAAAAAADDc/QQTVDUoARcc/s400/piropo.jpg" id="img_0"&gt;
&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;Supongo que desde que el mundo es mundo y los humanos aprendieron a comunicarse, existieron los piropos. Probablemente el primero de ellos fue lanzado desde lo oscuro de una cueva, cuando la silueta de nuestra antecesora se perfil&#243; en la entrada. Desnuda, sucia y con un fuerte olor a no ba&#241;o, pero excitante en toda su magnitud, debe haber arrancado gru&#241;idos y suspiros de su macho, que la mir&#243; arrobado y ansioso, s&#243;lo esperando tenerla al alcance de sus manos...

&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="font-family: verdana;" align="justify"&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: verdana;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: verdana; font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: verdana;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: verdana; font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;Hace muchos a&#241;os, tantos que ni recuerdo, le&#237; a una periodista que dec&#237;a que el mejor piropo le fue lanzado un s&#225;bado por la ma&#241;ana, mientras volv&#237;a de su caminata diaria. Vest&#237;a ropa deportiva, llevaba el cabello en un mo&#241;o y su rostro sudado, adem&#225;s, luchaba con la presencia de una fuerte gripe. Sin embargo, al cruzar una calle, un joven le levant&#243; el &#225;nimo al decirle lo linda que era... para &#233;l, claro. Gripe, cansancio y des&#225;nimo se fueron volando y esa mujer se cur&#243; casi por encanto.

&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: verdana;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong style="font-family: verdana;"&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;Entre las mujeres no hablamos muchos acerca de los piropos, salvo que alguno de verdad nos mueva el piso. Pero no por lindo, sino por grosero, libidinoso o irrespetuoso, cuando alg&#250;n animal sin clase pone cara de orangut&#225;n rabioso y babeante y escupe sus pensamientos retorcidos y desagradables que hicieron click exactamente con nuestro paso frente a &#233;l. De esos "piropos" no quiero hablar. Son tan desagradables que, si los "hombres" que los dicen supieran que el efecto que provocan es totalmente contrario a su intenci&#243;n, dejar&#237;an de decirlos. A menos, claro, que se trate de un enfermo sexual.
&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;Un piropo, para tener efecto positivo y pegar justo entre los ojos, debe ser, seg&#250;n yo, dicho en el momento menos esperado. Sutil pero lo suficientemente directo para entenderlo, se convertir&#225; en algo mucho m&#225;s efectivo que una sesi&#243;n al siquiatra tratando de salvarme la vida.
&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;Y claro, debe tener el ingrediente vital: ser verdadero y cre&#237;ble. Porque si le "echa flores" (como decimos en mi pa&#237;s) a mis ojos azules, seguramente provocar&#225; en m&#237; un ataque de hilaridad... pero del piropeador.&lt;/strong&gt;

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;Esta noche, sin que lo esperara y ni tan siquiera lo sospechara, as&#237;, de sopet&#243;n pero con la suavidad de un beso h&#250;medo perfecto, me lleg&#243; un maravilloso piropo que me hizo la noche. Inesperado pero siempre esperado... &#191;pueden entender esa contradicci&#243;n?&lt;/strong&gt;

&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;No olviden nunca piropear a la persona que les gusta, porque eso, amigos y amigas, es la mejor manera de hacerle saber que, dentro de ustedes pero a flor de piel, palpitan nuestros ancestros de la cueva, s&#237;, evolucionados pero siempre piropeadores.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;

&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-size: 100%;"&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span&gt;&lt;strong&gt;Hasta la pr&#243;xima  semana.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;
</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">0</comments-count>
    <created-at type="datetime">2008-10-12T05:59:10Z</created-at>
    <date type="datetime">2008-10-12T05:56:00Z</date>
    <id type="integer">213519</id>
    <last-comment-date type="datetime"></last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>contradiccion</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2008-10-12T05:59:10Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>CONTRADICCI&#211;N</title>
    <updated-at type="datetime">2008-10-12T05:59:10Z</updated-at>
  </post>
</posts>
