<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<posts>
  <post>
    <IP type="integer">187.78.144.144</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;A href="http://desagravioaartistas.files.wordpress.com/2008/11/mercedes-sosa2.jpg"&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://desagravioaartistas.files.wordpress.com/2008/11/mercedes-sosa2.jpg"&gt;&lt;/A&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Urariano Mota&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;No domingo, ao saber da not&#237;cia do falecimento de Mercedes Sosa, a minha filha disse &#224; mesa: &#8220;e eu perdi... eu sabia que nunca mais ia ter outra oportunidade &#8221;. Ela se referia a uma apresenta&#231;&#227;o da artista no Recife este ano, a que ela n&#227;o p&#244;de ir. Esse &#8220;eu perdi&#8221;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;ficou. Mas era domingo, dia de tr&#233;gua, e joguei ou perdi a m&#225; not&#237;cia a um canto, pensando que a esqueceria. Na segunda-feira, em meu blog, o leitor Joca Ramiro reclamou:&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&#8220;&lt;/SPAN&gt;acho que deverias escrever um texto sobre algu&#233;m a quem aprendemos a gostar e respeitar, mas que nesse domingo 04/10 nos deixou, nada mais nada menos que a divina Mercedes Sosa&#8221;.&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;E para evitar a emo&#231;&#227;o, como um capoeira malandro, evitei o golpe, fiz um c&#237;rculo e &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;me furtei. Mas se furtar &#224; luta n&#227;o &#233; o mesmo que resolv&#234;-la, porque o chamamento &#224; roda nos clama, persegue e agarra: para onde vais, fuj&#227;o? &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;Agarrado ent&#227;o imagino que deve haver um modo de falar sem ir ao fundo, com um modo objetivo e esquivo. Algo como pesquisar, copiar e colar como se fosse um colador de figurinhas.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT; mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Na figurinha n&#250;mero 1 assim fala a primeira informa&#231;&#227;o: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="BACKGROUND: #f8fcff; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;B&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT"&gt;&#8220;Mercedes Sosa&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;&lt;SPAN lang=PT style="mso-ansi-language: PT"&gt; (&lt;A title="San Miguel de Tucum&#225;n" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/San_Miguel_de_Tucum%C3%A1n"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;San Miguel de Tucum&#225;n&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;, &lt;A title="9 de julho" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/9_de_julho"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;9 de julho&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; de &lt;A title=1935 href="http://pt.wikipedia.org/wiki/1935"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;1935&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; &#8212; &lt;A title="Buenos Aires" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Buenos_Aires"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;Buenos Aires&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;, &lt;A title="4 de outubro" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/4_de_outubro"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;4 de outubro&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; de &lt;A title=2009 href="http://pt.wikipedia.org/wiki/2009"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;2009&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;) foi uma &lt;A title=Cantora href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Cantora"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;cantora&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; &lt;A title=Argentina href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Argentina"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;argentina&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt; de grande apelo popular na &lt;A title="Am&#233;rica Latina" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Am%C3%A9rica_Latina"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;Am&#233;rica Latina&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;. Com ra&#237;zes na m&#250;sica folcl&#243;rica argentina, ela se tornou uma das expoentes do movimento conhecido como &lt;A title="Nueva canci&#243;n" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/Nueva_canci%C3%B3n"&gt;&lt;SPAN style="COLOR: windowtext; TEXT-DECORATION: none; text-underline: none"&gt;Nueva canci&#243;n&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;. Apelidada de &lt;I&gt;La Negra&lt;/I&gt; pelos f&#227;s devido &#224; ascend&#234;ncia amer&#237;ndia (no exterior acreditava-se erroneamente que era devido a seus longos cabelos negros), ficou conhecida como a voz dos &#8216;sem voz&#8217;".&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;La Negra, porque descendente de &#237;ndio na Argentina, &#233; um pouco forte, n&#227;o? Adiante. E j&#225; que falamos da negra, nos jornais vi a seguinte figurinha: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;"Ainda sob o impacto da not&#237;cia da morte da cantora, no domingo, Braceli, que prepara um volume atualizado com hist&#243;rias da vida de Sosa, falou &#224; Folha sobre as mem&#243;rias com 'La Negra', como era chamada.
Uma delas viveu com Milton Nascimento dentro do carro da cantora, que adorava dirigir em alta velocidade. "&#205;amos sete pessoas no autom&#243;vel - Mercedes, Milton e eu na frente. Perto do Aeroparque [aeroporto para voos dom&#233;sticos em Buenos Aires], o carro parou em plena linha de trem. Ao longe, vinha uma locomotiva e, naturalmente, vivemos segundos de inquieta&#231;&#227;o. Milton, n&#227;o. Ele aumentou o volume do toca-fitas. Depois do susto, perguntei porque fez aquilo e ele disse: "Porque, se aquele era o final, seria o final mais feliz da minha vida". Escut&#225;vamos a Negra cantando uma m&#250;sica dele&#8221;.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Esses artistas, essa Negra Mercedes, esse Negro Milton... &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;eles pegam e chamam a gente para valores fundamentais. Pois que prazer e felicidade s&#227;o esses que os levam a fechar os olhos a ouvir acordes enquanto um trem avan&#231;a sobre seus corpos?&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;Como se pode morrer feliz aos peda&#231;os da pr&#243;pria carne? &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT"&gt;&#8220;Volver a los diecisiete despu&#233;s de vivir un siglo
Es como descifrar signos sin ser sabio competente,
Volver a ser de repente tan fr&#225;gil como un segundo
Volver a sentir profundo como un ni&#241;o frente a dios&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Este colador profissional ouve agora a voz de Mercedes Sosa. E cola aqui o que lhe vem dentro: coisa boa &#233; a mec&#226;nica, a tecnologia a servi&#231;o da arte. Gra&#231;as a essa coisa fria, a essa mec&#226;nica, eletr&#244;nica, podemos ouvir agora uma vez mais La Negra. Aquela voz absoluta e total, quente como um leite de m&#227;e gorda, que toma conta da gente em um grito:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&#8220;El tiempo pasa nos vamos poniendo viejos
Yo el amor no lo reflejo como ayer
En cada conversaci&#243;n cada beso cada abrazo
Se impone siempre un pedazo de raz&#243;n&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Pero todo cambia, tudo muda, amiga: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&#8220;Cambia el clima con los a&#241;os
Cambia el pastor su reba&#241;o
Y as&#237; como todo cambia
Que yo cambie no es extra&#241;o&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN lang=PT style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: PT; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Essa mudan&#231;a, em lugar de nos trazer uma desesperan&#231;a, uma ang&#250;stia, quando olhamos os estragos que o tempo fez nos lugares e pessoas amadas, &#233; tamb&#233;m uma esperan&#231;a para as coisas que construiremos, que agora s&#227;o poss&#237;veis, porque, amiga Negra, tudo muda. Tudo muda, at&#233; mesmo ter um &#237;ndio no governo da Bol&#237;via. Tudo muda, at&#233; mesmo ver o Brasil como um personagem da hist&#243;ria do mundo. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Um jornal argentino, de modo tacanho, anunciou h&#225; pouco, e esta &#233; minha &#250;ltima figurinha: &#8220;El alma de Mercedes Sosa vivir&#225; em Tucum&#225;n, Buenos Aires y Mendoza&#8221;, porque &#8220;p&lt;SPAN style="mso-bidi-font-weight: bold"&gt;arte de las cenizas de la cantora, fallecida el domingo a los 74 a&#241;os, ser&#225;n esparcidas en la ciudad mendocina de Guaymall&#233;n el domingo 18. La ceremonia se repetir&#225; en la provincia de Buenos Aires y Tucum&#225;n, tres sitios fundamentales de la carrera de la querida &#8216;Negra&#8217;". &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;SPAN style="mso-bidi-font-weight: bold"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P style="MARGIN: 5pt 2.7pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-outline-level: 3"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;SPAN style="mso-bidi-font-weight: bold"&gt;Que modo mesquinho e objetivo e burro de ver a realidade.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;As cinzas, que s&#227;o mat&#233;ria, e porque mat&#233;ria, perec&#237;veis, estar&#227;o de fato em Tucum&#225;n, Buenos Aires e Mendoza. Pero tu alma, Mercedes, es universal. Ela estar&#225; em todos os lugares onde cantemos e cantaremos gracias a la vida, que nos deu tanto, tanto, at&#233; mesmo uma cantante como&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;tu.&lt;/SPAN&gt; &lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt;&lt;/FONT&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-10-09T01:37:38Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-10-09T01:33:00Z</date>
    <id type="integer">389094</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-10-20T10:49:12Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>gracias-mercedes</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-10-09T01:37:38Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Gracias a Mercedes</title>
    <updated-at type="datetime">2009-10-20T10:49:12Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none" align=center&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none" align=center&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Urariano Mota&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none" align=center&gt;&lt;I style="mso-bidi-font-style: normal"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;(Mientras &#8220;Soledad no Recife&#8221; no llega) &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/I&gt;

&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt; &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://musicodobrasil.com.br/loronixcontent/capasloronix/E/Chico+Buarque+-+Meus+Caros+Amigos+(1976)-image002.jpg"&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Cuando o&#237; por primera vez &#8220;Mi Querido Amigo&#8221;, estaba angustiado y jodido en S&#227;o Paulo, sofocado en un cuarto del tama&#241;o de una cama, un tocadiscos y una banqueta.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;Mi querido amigo, perd&#243;name, por favor&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Si no te visito &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Pero como ahora aparece un portador&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;te mando noticias en esta cinta&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Aqu&#237; en la tierra estamos jugando al f&#250;tbol&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Tengo mucho samba, mucho choro y rock&#8217;n&#8217;roll&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Unos d&#237;as llueve, otros d&#237;as hace sol&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Pero lo que te quiero decir es que la cosa aqu&#237; est&#225; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;negra&#8230;&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Escuchar a Chico en aquellos a&#241;os no era bueno. Era necesario, vital, urgente. Nosotros busc&#225;bamos la m&#250;sica de Chico como un adicto que busca su salvaci&#243;n ahora, por ayer. Esto, se aliviaba, dejaba en su propio alivio la herida m&#225;s abierta. Hasta donde la memoria alcanza, recuerdo que en los momentos en los que escuch&#225;bamos la alegr&#237;a no ten&#237;a lugar. Y divid&#237;a conmigo la duda, no s&#233; si eso ven&#237;a de la propia naturaleza de su composici&#243;n o de las circunstancias, del tiempo miserable de la dictadura militar en que viv&#237;amos. Pues &#233;l era la expresi&#243;n musical de nuestra asfixia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;No piensen que reaccionamos como los perros amaestrados de Pavlov. Esto es, como mucho a Chico en la dictadura militar, ten&#237;amos siempre asociado el cardenillo de la bayoneta a su m&#250;sica. Oigan, por ejemplo, al Chico sin mensaje, sin panfleto antidictadura:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;Mi amor &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;tiene un gesto manso que yo soy suya&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;y que me vuelve loca &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;cuando me besa en la boca&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Mi piel entera se estremece&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Y me besa con calma y hondura&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;As&#237; mi alma se siente besada, ay&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Mi amor&lt;SPAN style="mso-tab-count: 1"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;tiene un gesto manso que yo soy suya&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;que roba mis sentidos&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;viola mis o&#237;dos&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;con tantos secretos lindos e indecentes&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Despu&#233;s juega conmigo&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;R&#237;e en mi ombligo&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;y me clava los dientes, ay &#8230;&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Es una celebraci&#243;n de amor, es cierto. Un porque me lleno del placer y el cari&#241;o que mi amor me extrae y me da. Un canto del alma femenina, seg&#250;n la tradici&#243;n cr&#237;tica, la cual podr&#237;amos aumentar: un canto de hombre que hace cantar a la mujer el placer que recibe. Hay mucha belleza, y verdad en esa letra, que percibimos. Pero reparen, es una celebraci&#243;n de Dionisos. En ella no est&#225;n los amantes cogidos de la mano a la puesta del sol o relajados despu&#233;s del &#233;xtasis. Por el contrario, es un c&#225;ntico a los juegos amorosos que anuncian la tempestad. La flecha rumbo a las nubes cargadas, pre&#241;adas de rayos y tormentas. Queremos decir: es del estilo, es del g&#233;nero, es del alma del compositor y la inquietud, la ansiedad, un malestar en el mundo. El amor como un simple contentamiento descontento. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Esa ausencia de amor apol&#237;neo, esa ausencia de cantar madurado de la felicidad de la que parti&#243;, como en un Cartola, en fin, esa falta de serenidad, lejos est&#225; de ser una falta de belleza, una restricci&#243;n de arte plena. Desde Kafka aprendemos que de una sola manera se hace arte: de todas las maneras.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;De todas las maneras&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;que hay de amar&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;nosotros ya nos amamos&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;con todas las palabras hechas para sangrar&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;ya nos cortamos&#8230;&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Es una gran barbaridad hablar de m&#250;sica sin la m&#250;sica misma. En esa b&#250;squeda de la m&#250;sica popular, cantada, es una violencia est&#250;pida el hacer mezquina la canci&#243;n con su letra, que por una vez se transforma en objeto aut&#243;nomo, elevado a poema. Esta es una operaci&#243;n que no engrandece primero a aquellos a qui&#233;nes se supone beneficiar, los compositores de m&#250;sica, y en segundo lugar, mucho menos, a los poetas. Los compositores, reyes y soberanos, indispensables para todos nosotros, no necesitan de esa invasi&#243;n de dominio. Los poetas, a su vez, se sienten con toda justicia expoliados. Y acompa&#241;ando a esa doble violencia e injusticia: cuando alguien destaca la letra de la m&#250;sica siempre se hace con el recuerdo la melod&#237;a; cuando alguien destaca un poema, &#191;qu&#233; destaca? Destaca la propia fuerza de su ritmo, imagen, verdad, expresi&#243;n y s&#237;ntesis. Los poetas, soberanos absolutos en el reino del poema, s&#243;lo tienen las palabras, el compositor popular las palabras y la melod&#237;a. Y que decir delante de:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&#8220;El&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;pedazo de m&#237;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;La mitad&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;arrancada de m&#237; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Lleva tu forma&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Que la tristeza es lo contrario de un parto&#8230;&#8221;?&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;Me voy furtivamente. Hasta ma&#241;ana, si Dios quiere, pero si no quiere&#8230;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;/SPAN&gt; 

 &lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: ES"&gt;&lt;SPAN lang=ES style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-ansi-language: ES; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-bidi-language: AR-SA"&gt;&lt;EM&gt;Traducci&#243;n: Sueside&lt;/EM&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="TEXT-JUSTIFY: inter-ideograph; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">7</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-07-11T14:59:34Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-07-11T14:47:00Z</date>
    <id type="integer">348663</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-10-20T11:18:47Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>chico-buarque-querido-amigo</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-07-11T14:59:34Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>CHICO BUARQUE, QUERIDO AMIGO</title>
    <updated-at type="datetime">2009-10-20T11:18:48Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;DIV align=center&gt; &lt;TABLE class=MsoNormalTable style="WIDTH: 100%; mso-cellspacing: 0cm; mso-yfti-tbllook: 1184; mso-padding-alt: 0cm 0cm 0cm 0cm" cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0&gt; &lt;TBODY&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 0; mso-yfti-firstrow: yes"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-themecolor: text1"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;B style="mso-bidi-font-weight: normal"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 16pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://4.bp.blogspot.com/_Beg_RyQVv6c/RwJGhVfmFqI/AAAAAAAAAS0/nl3b-uLHHIY/S240/yo%2B007.jpg"&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/B&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 22.5pt; COLOR: #cc0000; FONT-FAMILY: 'Georgia','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: #fff3db; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: 15.6pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;Andr&#233;s Colm&#225;n Guti&#233;rrez *&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 1"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="HEIGHT: 12.75pt; mso-yfti-irow: 2"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; HEIGHT: 12.75pt; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 3"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="HEIGHT: 7.5pt; mso-yfti-irow: 4"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; HEIGHT: 7.5pt; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 5; mso-yfti-lastrow: yes"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent"&gt; &lt;DIV align=center&gt; &lt;TABLE class=MsoNormalTable style="mso-cellspacing: 0cm; mso-yfti-tbllook: 1184; mso-padding-alt: 0cm 0cm 0cm 0cm" cellSpacing=0 cellPadding=0 border=0&gt; &lt;TBODY&gt; &lt;TR style="mso-yfti-irow: 0; mso-yfti-firstrow: yes; mso-yfti-lastrow: yes"&gt; &lt;TD style="BORDER-RIGHT: #ece9d8; PADDING-RIGHT: 0cm; BORDER-TOP: #ece9d8; PADDING-LEFT: 0cm; PADDING-BOTTOM: 0cm; BORDER-LEFT: #ece9d8; PADDING-TOP: 0cm; BORDER-BOTTOM: #ece9d8; BACKGROUND-COLOR: transparent" vAlign=top&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;Era tan dulce y hermosa que hubiera llegado a ser "Miss Paraguay, car&#225;tula, almanaque", dice el poeta Mario Benedetti. Pero la sangre de su abuelo, el gran periodista, escritor y luchador anarquista Rafael Barrett, la tironeaba desde las ra&#237;ces, conduci&#233;ndola a un destino de entrega a la lucha social y pol&#237;tica, que forj&#243; su corta, heroica y tr&#225;gica historia.

Poco se sabe de Soledad Barrett Viedma, nacida el 6 de enero de 1945, hija de Alejandro Rafael Barrett L&#243;pez, &#250;nico hijo del recordado autor de El dolor paraguayo. En S&#226;o Paulo hay una escuela y en R&#237;o de Janeiro una calle que llevan su nombre, pero en el Paraguay su historia es a&#250;n desconocida, apenas fragmentos filtrados a trav&#233;s del cl&#225;sico poema de Benedetti y la canci&#243;n de su compatriota uruguayo Daniel Viglietti.

Ahora, Soledad Barrett es rescatada por el novelista brasile&#241;o Urariano Mota, quien la conoci&#243; personalmente en su Recife natal, y vivi&#243; de cerca su tr&#225;gico fin, cuando, luego de haber militado en organizaciones de la izquierda uruguaya, lleg&#243; hasta el Nordeste del Brasil, en 1971, para unirse a filas de la Vanguardia Popular Revolucionaria (VPR), la legendaria guerrilla brasile&#241;a, liderada por el capit&#225;n Carlos Lamarca, en la lucha por derrocar a la dictadura militar del vecino pa&#237;s.

Soledad en Recife es el t&#237;tulo del libro que publicar&#225; la Editorial Boitempo, en julio. Se trata de una novela de no-ficci&#243;n o reportaje novelado, que recrea la valiente entrega de la joven paraguaya a la lucha revolucionaria, y c&#243;mo acab&#243; entregada a los represores por su propio amante, el supuesto guerrillero Daniel, quien en realidad era "el cabo Anselmo", un doble agente de la dictadura.

Urariano Mota, nacido en Recife y residente en Olinda, es autor de la consagrada novela Os cora&#231;&#244;es futuristas, que retrata los sombr&#237;os a&#241;os de la dictadura M&#233;dici en el Nordeste brasile&#241;o, en los a&#241;os 70. 

"Soledad Barrett marc&#243; profundamente mi juventud, cuando la vi en mi ciudad, en 1973. Despu&#233;s de su muerte, tom&#233; conocimiento de tres grandes cr&#237;menes: a) su propia y vil ejecuci&#243;n; b) la traici&#243;n del cabo Anselmo, su propio esposo; c) la muerte de un amigo m&#237;o entre los seis ?terroristas' que fueron exterminados con ella", relata el escritor al Correo Semanal.

"Yo tengo por Soledad Barrett amor y admiraci&#243;n, como el libro lo narra en voz m&#225;s alta que esta declaraci&#243;n", afirma Urariano Mota, acerca de su nueva obra.

"Esta admiraci&#243;n se extiende a su abuelo, el gran Rafael Barrett, escritor olvidado fuera del Paraguay. As&#237; como lo menciono en el libro, Rafael Barrett transmiti&#243; a Soledad no solamente la sangre, la herencia de caracteres, sino que &#233;l fue su inspiraci&#243;n y su influencia hasta la tr&#225;gica muerte", declara el novelista. 

Eran a&#241;os de dictadura y terror. Tambi&#233;n de lucha revolucionaria y amor. Soledad ten&#237;a 25 a&#241;os de edad cuando perdi&#243; a su esposo, el brasile&#241;o Jos&#233; Mar&#237;a Ferreira de Ara&#250;jo, capturado y asesinado por los militares, en 1970.

En el fragor de la lucha se reencontr&#243; con Daniel, antiguo compa&#241;ero de Jos&#233; Mar&#237;a, a quien hab&#237;a conocido en Cuba. Era un militar que lider&#243; la "revuelta de los marineros", en 1964, contra el Gobierno de Jo&#227;o Goulart, y se hab&#237;a convertido en h&#233;roe para los guerrilleros. Pero la dictadura lo hab&#237;a captado como agente y ten&#237;a la misi&#243;n de delatar a sus compa&#241;eros.

Soledad hall&#243; en &#233;l a un nuevo compa&#241;ero, sin desconfiar que lo iba a traicionar. La paraguaya estaba embarazada de 5 meses, cuando el padre de su beb&#233; la entreg&#243; a los militares, junto con otros cinco miembros de la VPR, el 8 de enero de 1973. Fueron secuestrados y salvajemente torturados hasta la muerte, en una granja de las afueras de Recife, en el caso conocido como "A masacre da ch&#225;cara de S&#227;o Bento".

A pocos d&#237;as de haber cumplido 28 a&#241;os de edad, la revolucionaria nieta del gran Rafael Barrett acab&#243; su vida de manera violenta, para ser recordada por los versos de Mario Benedetti: "Soledad, no moriste en soledad, por eso tu muerte no se llora, simplemente la izamos en el aire...".

Treinta y seis a&#241;os despu&#233;s, la guerrillera paraguaya Soledad Barrett vuelve a vivir, gracias a la pluma de un apasionado escritor brasile&#241;o.

El escritor brasile&#241;o Urariano Mota publica en julio su libro Soledad en Recife, que rescata la heroica y tr&#225;gica historia de la luchadora y guerrillera paraguaya, nieta del gran Rafael Barrett.
&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #222222; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="TEXT-TRANSFORM: uppercase; COLOR: #211104; FONT-FAMILY: 'Trebuchet MS','sans-serif'; LETTER-SPACING: 1.2pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="BACKGROUND: #fff3db; MARGIN: 0cm 0cm 3pt 36pt; LINE-HEIGHT: 15.6pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #000033; FONT-FAMILY: 'Trebuchet MS','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'"&gt;* Andr&#233;s Colm&#225;n Guti&#233;rrez es p&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR; mso-themecolor: text1"&gt;eriodista, escritor, guionista. Public&#243; las novelas "El &#250;ltimo vuelo del p&#225;jaro campana" (1995, Premio de Narrativa El Lector, reeditada en 2007), "El pa&#237;s en una plaza" (2004), el album de c&#243;mic "Mediod&#237;a en la tierra de nadie (El asesinato del periodista Santiago Leguizam&#243;n)" (2006) y el libro de cuentos "El Principito en la Plaza Uruguaya". Recibi&#243; el Premio Vladimir Herzog (Brasil, 1985) y el Premio Nacional de Periodismo Santiago Leguizam&#243;n (Paraguay, 2000). Es periodista del diario Ultima Hora. Director de Libertad de Expresi&#243;n del Foro de Periodistas Paraguayos (Fopep). &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: #222222; FONT-FAMILY: 'Arial','sans-serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;
&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-themecolor: text1"&gt;(Publicado en el suplemento cultural Correo Semanal, de &#218;ltima Hora, Paraguay.)&lt;/SPAN&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;







&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt;&lt;/TBODY&gt;&lt;/TABLE&gt;&lt;/DIV&gt;&lt;/TD&gt;&lt;/TR&gt;&lt;/TBODY&gt;&lt;/TABLE&gt;&lt;/DIV&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">8</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-06-21T18:01:38Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-06-21T17:40:00Z</date>
    <id type="integer">339810</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-11T15:03:15Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>el-regreso-soledad-barret</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-06-21T18:01:38Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>EL REGRESO DE SOLEDAD BARRET</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T15:03:15Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;IMG id=img_0 src="http://sp9.fotolog.com/photo/57/44/19/bandida_urbana/1227514177739_f.jpg"&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 5pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Amigos, aquello que hace muchos, muchos a&#241;os sent&#237;a en todos los poros y sentidos, aquello que mi olfato present&#237;a, que la hora de Soledad Barret Viedma se acercaba, ahora lleg&#243;. En julio, la editorial Boitempo publica mi, nuestro libro, "Soledad en Recife." 



Para aquellos que no saben, Soledad Barret Viedma fue torturada y asesinada en Recife en 1973, embarazada y traicionada, despu&#233;s de ser entregada a Fleury por su marido, el Cabo Anselmo. 
&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 5pt; LINE-HEIGHT: normal; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;Uno de los lectores de Soledad en Recife se expres&#243; as&#237;: 



"El libro alcanza y hiere a varios tipos de lectores, de los que ya conocen la historia de la &#8216;masacre de la granja San Benito&#8217;, hasta a los que se desconoc&#237;an totalmente. 



Es un relato candente, conmovido y conmovedor, construido a partir de un original punto de vista, es decir, a una voz narrativa pertenece a aquellos que han conocido los dos protagonistas de la tram a hist&#243;rica, Daniel, de hecho, Cabo Anselmo (&#191;o es al rev&#233;s?) y Soledad, la joven idealista asesinada, con los dem&#225;s compa&#241;eros. El relato recupera un clima de &#233;poca a trav&#233;s de las letras de la m&#250;sica con gran habilidad. 



Se trata de un relato testimonial, en el sentido b&#237;blico de la palabra, y al mismo tiempo confesional. Es testimonial porque da testimonio, contar una verdad, sacar a la luz un hecho que revela y aclara. " 



As&#237; que, amigos, no &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'"&gt;fue en vano&lt;/SPAN&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt; &lt;/FONT&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-fareast-language: PT-BR"&gt;esperar tanto tiempo. 



"Siete a&#241;os de pastor Jacob serv&#237;a 

Labai, padre de Rachel, serrana bella; 

pero no serv&#237;a al padre, la serv&#237;a a ella, 

Y ella s&#243;lo por premio pretend&#237;a .... 



... Diciendo: - M&#225;s servir&#237;a, si no fuera 

Para tan largo amor tan corta la vida. " 



La hermosa y valiente Soledad Barret Viedma vuelve a la vida en julio. En todas las librer&#237;as.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face=Calibri size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 12pt; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'"&gt;(Traducci&#243;n: Sueside)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">10</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-06-04T19:42:51Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-06-04T19:34:00Z</date>
    <id type="integer">332507</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-06-22T02:43:35Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>la-hora-soledad-barret-viedma</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-06-04T19:42:51Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>LA HORA DE SOLEDAD BARRET VIEDMA</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-22T02:43:35Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;FONT size=4&gt;&lt;IMG id=img_1 src="http://almenaradepinto.files.wordpress.com/2009/02/goya.jpg"&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;El hombre delante de m&#237; no es un corrupto. Aunque no haya contradicci&#243;n entre ser un cient&#237;fico y un se&#241;or corrupto, el hombre delante de m&#237; es un maestro, un profesor, un cient&#237;fico. Para situarlo mejor, dir&#233; que &#233;l est&#225; en Brasil, y m&#225;s exactamente que es un bi&#243;logo, un estudioso de las ciencias de la vida. &#201;l me habla de lo que le ocurri&#243; en una universidad del sur de Brasil. Sin embargo, su persona podr&#225; ser vista en el pa&#237;s donde ahora el lector vive, en la ciudad m&#225;s distante, a miles de kil&#243;metros del lugar desde donde escribo. En raz&#243;n de la universalidad de los casos que narra, antes de ser un cient&#237;fico, &#233;l es un hombre ubicuo. Con la palabra, el profesor K:

- La cosa est&#225; peor de lo que la imaginaci&#243;n puede alcanzar. &#191;El se&#241;or se cree un escritor, un tipo dotado de grandes sue&#241;os y fantas&#237;as? Entonces siga lo que le voy a contar, porque su imaginaci&#243;n aprender&#225; mucho. 

Bueno. Yo fui nombrado relator de una disertaci&#243;n de mag&#237;ster. Nada muy importante, eso es parte de mi trabajo. Anote. Por experiencia yo s&#233; que no debo esperar tesis que revolucionen el mundo de la ciencia. &#191;Revoluci&#243;n? Menos, bien menos, &#191;para qu&#233; exagerar? La realidad ya es una exageraci&#243;n. Para decir la verdad, yo no debo esperar la m&#237;nima contribuci&#243;n para cualquier cosa, por m&#237;nima que sea. Como yo soy un hombre honesto, yo le digo que si este fuera el criterio, yo mismo no estar&#237;a en el lugar que estoy. Pero no tener esperanza es diferente a la m&#225;s completa y absoluta desesperanza. Veamos.

Cuando ya hab&#237;a corregido cerca de 2/3 de la tesis, unas 60 p&#225;ginas, yo ya hab&#237;a computado cerca de 150 errores de portugu&#233;s. Ponga atenci&#243;n. Yo no soy un especialista en mi lengua, yo no soy exactamente un cultor del portugu&#233;s, mi especialidad es otra. Pero hab&#237;a errores crasos, clamorosos, escandalosos hasta para un individuo como yo. Ahora, mire como las cosas andan en armon&#237;a, en la mayor concordancia org&#225;nica. Lo que el trabajo no sab&#237;a de portugu&#233;s, mejor a&#250;n no sab&#237;a de ciencia biol&#243;gica. Que maravillosa coherencia, &#191;no es cierto? Hab&#237;a antagonismos, hoyos, lagunas, la mierda. &#191;Qu&#233; hace entonces este doctor que le habla? Llam&#233; al alumno a mi presencia, le cont&#233; el estado deplorable de su tesis.

El alumno, un joven astuto, muy vivo, contest&#243; entonces en mi cara, pues con que tipo &#233;l habr&#237;a de hablar, &#191;o no?... delante de m&#237; me dijo que no tendr&#237;a tiempo de hacer las correcciones antes de la presentaci&#243;n de su trabajo, que ya estaba definida para el 13 de abril, para la cual otro profesor vendr&#237;a de Brasilia a formar parte de la banca examinadora, etc., etc., etc. Entonces yo le dije: "Escuche, usted me hizo perder mucho tiempo en esta correcci&#243;n. Pero, si la fecha de la defensa ya est&#225; marcada y su orientador cree que su trabajo est&#225; presentable, yo no voy a crear problemas. Ahora, hay algo: Retire mi nombre en la calidad de relator, &#191;est&#225; bien as&#237;?"

No s&#233; por qu&#233; el joven investigador crey&#243; que la comisi&#243;n examinadora podr&#237;a crear problemas, si &#233;l no recibiera "el apto a ser juzgado" del relator, en el caso, yo. Por culpa de esa duda, apareci&#243; en mi casa, acompa&#241;ado de los siguientes fundamentos te&#243;ricos y experimentos de laboratorio: su poderoso e importante padre, con muestras de riqueza en la ropa, en los zapatos, a mencionar de paso el auto importado, citando nombres de pol&#237;ticos y de personas influyentes de la sociedad. Claro, como la visita era de amistad, como era una pol&#237;tica de buena vecindad, ellos vinieron a t&#237;tulo de presentaci&#243;n con una botella de whiskey envejecido, cuyo precio es mi sueldo.... Est&#225; m&#225;s que claro, yo no s&#243;lo dispens&#233; el "regalo", volv&#237; a explicar todo de nuevo: "El problema es suyo y de su orientador. Lo que ustedes decidan, para m&#237; estar&#225; &#243;ptimo. Ahora, no ponga mi nombre en ese cuento. S&#243;lo eso".

Bien, el cient&#237;fico defendi&#243; lo indefendible, no hizo las modificaciones sugeridas ni por m&#237; ni por la banca examinadora, y cuando imprimi&#243; los seis vol&#250;menes finales de la disertaci&#243;n puso mi nombre como relator. Yo me qued&#233; furioso. Entonces, hice un reclamo por escrito al coordinador de Postgrado y le dije que ya era la segunda vez que me hac&#237;an tonto. En una actitud radical, logr&#233; borrar mi nombre en cuatro de los seis vol&#250;menes impresos, con corrector. El padre del alumno, cuando supo de mi actitud, &#191;qu&#233; hizo? Imagine, el padre del farsante me amenaz&#243; con procesarme. &#161;Yo era el delincuente! Menos mal que para mi felicidad, y para que el padre indignado no llevara adelante el proceso, no hab&#237;a prueba de que yo era el ejecutor de haber borrado mi nombre. Y como mayor prueba de mi buena voluntad, a&#250;n hab&#237;a dos ejemplares con el nombre legible del relator.

Ahora, viene la mejor parte: contando esto a mis compa&#241;eros profesores en una reuni&#243;n del Departamento de Biolog&#237;a, en vez de recibir apoyo integral por mi actitud, fui acusado de tener exceso de "preciosismo" en mis correcciones. Los profesores m&#225;s corruptos dijeron que yo hab&#237;a sido un imb&#233;cil, idiota, metido a Robespierre en no haber aceptado el litro de whiskey. En nombre hasta de la presente marcha de valores, yo nada contest&#233; a quien me llam&#243; como Robespierre barato. Mi cabeza podr&#237;a ir hacia la guillotina. 

&lt;B&gt;Otro caso&lt;/B&gt;

Un compa&#241;ero se fue a Portugal para hacer un Post-doctorado. Cuando lleg&#243; me pregunt&#243; por un trabajo que ser&#237;a publicado con el nombre del orientando, del orientador (yo, una vez m&#225;s) y en su nombre, pues &#233;l... Mira, uno no puede tener exceso de escr&#250;pulos. Entienda. El rollo compresor, la ola, el oc&#233;ano, la atm&#243;sfera biol&#243;gica, social, la mierda, es de tal forma que nadie escapa ileso, &#191;entiende? En peque&#241;as cosas concedemos. Caso contrario, caeremos en el pecado del suicidio. &#191;Entiendes? Concedemos un mil&#233;simo, un millon&#233;simo, o seremos obligados a mendigar auxilio a qui&#233;n ya concedi&#243; el culo, alma y complementos. Pues bien. El compa&#241;ero hab&#237;a tomado por pr&#233;stamo... as&#237;, a fondo perdido, $1.800,00 reales, que hab&#237;a quitado de otro proyecto que ten&#237;a dinero en exceso. Quita de lo que tiene mucho para lo que no tiene nada. Hasta ah&#237;, creas, nada de m&#225;s. Yo me compromet&#237; a que el trabajo ser&#237;a publicado en nombre de los tres: orientando, orientador y en el de &#233;l. &#201;l me dijo que estaba apurado en la publicaci&#243;n, pues "Habr&#225; un congreso de Bioqu&#237;mica en Lisboa, y yo quiero volver a Portugal para esa ocasi&#243;n. Quien va a presentar el trabajo soy yo, pues yo consigo el dinero de los gastos para ese viaje con facilidad". Yo le dije entonces que el trabajo ya hab&#237;a sido enviado para una revista especializada en bioqu&#237;mica y que uno de los revisores hab&#237;a notado que los an&#225;lisis qu&#237;micos no eran confiables. 

Bueno, &#233;l entonces me contest&#243; que "esos tipos (los revisores) son muy ma&#241;osos y tienen mucha envidia de quien publica trabajos de calidad" (su trabajo - mejor dicho, "nuestro")... Yo le contest&#233; que &#233;ste no era el caso, pues la argumentaci&#243;n del revisor estaba correcta y que deber&#237;amos rehacer los an&#225;lisis qu&#237;micos para despu&#233;s intentar publicar el trabajo en la revista o en los anales de un congreso, como lo que estaba previsto para Lisboa. &#201;l dijo entonces: "Env&#237;alo al Congreso de Portugal del modo que est&#225;, pues no tenemos tiempo para las pruebas de laboratorios antes del Congreso en Portugal". Yo le contest&#233; "No", porque las advertencias del revisor estaban correctas, y aunque los revisores del Congreso de Lisboa no notaran los errores de an&#225;lisis qu&#237;mico, yo estar&#237;a siendo deshonesto, pues yo ya hab&#237;a sido informado sobre eso antes. El tipo me dijo que yo actuaba como un necio, un tonto, y por eso nunca m&#225;s recibir&#237;a dinero para futuras investigaciones... 

Aqu&#237; terminan las palabras del profesor K. Si bien entend&#237;, ignorante que soy del mundo de las academias y de los congresos de ciencia biol&#243;gica, si bien entend&#237;, puedo concluir que la tradicional divisi&#243;n del mundo de afuera, de todos los d&#237;as, tambi&#233;n invadi&#243; el austero y riguroso mundo de la ciencia. En el mundo acad&#233;mico, cient&#237;fico, los hombres tambi&#233;n se dividen en astutos y tontos. O como decimos en Brasil, en vivarachos y necios. Claro, el adelanto de la humanidad depende de los necios. Pero la buena vida es de los vivos y despiertos. Escribir sobre eso es la &#250;nica venganza de los tontos. 


&lt;IMG id=img_0 src="http://almenaradepinto.files.wordpress.com/2009/02/goya.jpg"&gt;

(Traducci&#243;n: Mirada Global.com) 



&lt;/FONT&gt;</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">7</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-31T14:45:07Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-31T14:22:00Z</date>
    <id type="integer">330425</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-07-04T18:41:22Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>dos-casos-corrupcion-academica</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-31T14:45:07Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Dos casos de corrupci&#243;n acad&#233;mica</title>
    <updated-at type="datetime">2009-07-04T18:41:23Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt; &lt;DIV style="TEXT-ALIGN: center"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/DIV&gt;&lt;/FONT&gt; &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://fcom.us.es/blogs/vazquezmedel/files/2009/02/mario_benedetti.jpg"&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Na imprensa brasileira, as not&#237;cias sobre a morte de Mario Benedetti s&#227;o lac&#244;nicas, med&#237;ocres e omissas. Peguem o google not&#237;cias em Espa&#241;a e ter&#227;o um perfil digno de um grande escritor. J&#225; no Brasil... Uma nota do Estad&#227;o nada diz sobre o papel pol&#237;tico da sua obra. &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;Na Folha de S&#227;o Paulo, em linhas brev&#237;ssimas, passa-se como um gato sobre brasas, na men&#231;&#227;o &#224;s id&#233;ias de fraternidade do escritor: "Devido &#224;s suas posi&#231;&#245;es pol&#237;ticas, Benedetti exilou-se do Uruguai por doze anos, quando o pa&#237;s sofreu um golpe militar, em 1973. Morou na Argentina, Cuba e Espanha e voltou ao Uruguai em 1985. Benedetti foi ainda um grande cr&#237;tico da pol&#237;tica externa dos EUA".&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Pior, no G1, o espa&#231;o para a morte de Benedetti &#233; ocupado por uma imensa foto e a informa&#231;&#227;o lac&#244;nica: &lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;BR style="mso-special-character: line-break"&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 5pt 0cm; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;"O escritor uruguaio Mario Benedetti morreu hoje em Montevid&#233;u aos 88 anos. Considerado um dos principais autores uruguaios, ele iniciou a carreira liter&#225;ria em 1949 e ficou famoso em 1956, ao publicar &#8216;Poemas de oficina&#8217;, uma de suas obras mais conhecidas. O autor tinha um estado de sa&#250;de bastante delicado e estava em sua casa, na capital uruguaia, quando morreu". Isso &#233; mais que rid&#237;culo, &#233; criminoso. &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;Para sair desse quadro, passem o olho no El Pa&#237;s, e leiam "El poeta del compromiso". Um banho de informa&#231;&#227;o. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Como a grande imprensa n&#227;o vai lembrar, por ignor&#226;ncia ou omiss&#227;o, divulgo um lindo poema de Mario Benedetti, que se refere ao Brasil, a Pernambuco. Perdoem a livre tradu&#231;&#227;o de Muerte de Soledad Barret. O poema &#233; um sens&#237;vel registro, em Montevid&#233;u, da dor que lhe causou a not&#237;cia da morte da bela e brava Soledad Barret Viedma. Soledad foi torturada e morta no Recife em 1973, entregue a Fleury pela marido, o cabo anselmo. Estava gr&#225;vida (embarazada), com cinco meses. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify; mso-pagination: none; mso-layout-grid-align: none"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=4&gt;MUERTE DE SOLEDAD BARRET&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;MARIO BENEDETTI&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

Viviste aqu&#237; por meses o por a&#241;os
trazaste aqu&#237; una recta de melancol&#237;a 
que atraves&#243; las vidas y las calles

hace diez a&#241;os tu adolescencia fue noticia
te tajearon los muslos porque no quisiste
gritar viva Hitler ni abajo Fidel

eran otros tiempos y otros escuadrones 
pero aquellos tatuajes llenaron de asombro 
a cierto Uruguay que viv&#237;a en la luna

y claro entonces no pod&#237;amos saber
que de alg&#250;n modo eras 
la prehistoria de Ibero

ahora acribillaron en Recife
tus veintisiete a&#241;os 
de amor templado y pena clandestina


quiz&#225; nunca se sepa c&#243;mo ni por que


los cables dicen que te resististe 
y no habr&#225; m&#225;s remedio que creerlo
porque lo cierto es que te resist&#237;as
con s&#243;lo coloc&#225;rteles en frente 
s&#243;lo mirarlos


s&#243;lo sonre&#237;r 
s&#243;lo cantar cielitos cara al cielo


con tu imagen segura
con tu pinta muchacha
pudiste ser modelo 
actriz
miss Paraguay 
car&#225;tula 
almanaque
quien sabe cuantas cosas


pero el abuelo Rafael el viejo anarco 
te tironeaba fuertemente la sangre
y vos sent&#237;as callada esos .tirones


Soledad no viviste en soledad 
por eso tu vida no se borra
simplemente se colma de se&#241;ales


Soledad no moriste en soledad
por eso tu muerte no se llora 
simplemente la izamos en el aire

desde ahora la nostalgia ser&#225;
un viento fiel que har&#225; flamear tu muerte 
para que as&#237; aparezcan ejemplares y n&#237;tidas
las franjas de tu vida


ignoro si estar&#237;as
de minifalda o quiz&#225; de vaqueros 
cuando la r&#225;faga de Pernambuco
acab&#243; con tus sue&#241;os completos

por lo menos no habr&#225; sido f&#225;cil
cerrar tus grandes ojos claros
tus ojos donde la mejor violencia 
se permit&#237;a razonables treguas
para volverse incre&#237;ble bondad

y aunque por fin los hayan clausurado
es probable que a&#250;n sigas mirando
Soledad compatriota de tres o cuatro pueblos
el limpio futuro por el que viv&#237;as
y por el que nunca te negaste a morir.






</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">12</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-18T17:13:02Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-18T17:07:00Z</date>
    <id type="integer">324308</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-07-21T15:22:46Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>mario-benedetti-e-o-recife</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-18T17:13:02Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Mario Benedetti e o Recife</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T12:42:39Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;IMG id=img_0 src="http://1.bp.blogspot.com/_XhC7QeNw7nw/R_o2wPWIfDI/AAAAAAAAAeU/HiSsadYFemE/s400/simonal.JPG"&gt;





&lt;SUP&gt;&lt;/SUP&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: small; FONT-FAMILY: Times New Roman"&gt;&lt;BIG&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: small"&gt;&lt;SPAN style="FONT-FAMILY: Times New Roman"&gt;&lt;FONT size=4&gt;Com o filme "Simonal - Ningu&#233;m sabe o duro que dei", come&#231;ou a reabilita&#231;&#227;o de Wilson Simonal. N&#227;o se conclui outra coisa, quando se l&#234;em os artigos publicados em todo o Brasil. Em todos os jornais, os cr&#237;ticos mais parecem uma orquestra afinada para uma s&#243; composi&#231;&#227;o, para um s&#243; samba de uma nota s&#243;. Em toda a m&#237;dia se repetem as sauda&#231;&#245;es ao document&#225;rio, &#224; sua imparcialidade, etc. etc. 

Na Folha de S&#227;o Paulo, no texto com o t&#237;tulo &#233;pico "Simonal refaz saga do cantor", entre outras coisas se escreve:

"Aconteceu no final de 1971. Por suspeitar que estivesse sendo roubado, o cantor teria mandado bater no contador de sua empresa. S&#243; que o homem vai parar no Dops (Departamento de Ordem Pol&#237;tica e Social, hoje extinto), onde &#233; torturado. N&#227;o demora at&#233; que os jornais liguem as pontas -n&#227;o necessariamente cobertos de verdade- e publiquem a manchete: &#8216;O cantor Wilson Simonal &#233; informante dos &#243;rg&#227;os de seguran&#231;a do Estado&#8217;...

Mais que biografar a ascens&#227;o e queda mete&#243;ricas de um &#237;dolo - e isso &#233; feito de maneira empolgante-, o document&#225;rio reescreve a saga de Simonal para que, conhecendo finalmente sua hist&#243;ria, o Brasil possa absolv&#234;-lo de coisas que talvez ele nem sequer tenha feito".


Observem que: 

1. O cantor "teria mandado bater no contador". Teria, em lugar de Mandou. 

2. "...o homem vai parar no Dops (Departamento de Ordem Pol&#237;tica e Social, hoje extinto), onde &#233; torturado". Por acidente, ele foi parar no Dops. 
3. "...o document&#225;rio reescreve a saga de Simonal para que, conhecendo finalmente sua hist&#243;ria, o Brasil possa absolv&#234;-lo de coisas que talvez ele nem sequer tenha feito." Absolv&#234;-lo... N&#227;o demora, a fam&#237;lia entrar&#225; com processo na Anistia. 

Por falar em Anistia, artigo no Jornal do Commercio, do Recife, &#233; mais expl&#237;cito: 

"A chance de anistia de Simonal &lt;B&gt;- &lt;/B&gt;Filme conta hist&#243;ria de cantor que morreu com fama de dedo-duro, mas foi mesmo uma v&#237;tima da intransig&#234;ncia ". 

No UAI, de Minas, a reabilita&#231;&#227;o continua:


"Nos dias de hoje, a maioria das pessoas que conhecem o assunto acredita na tese de que Wilson Simonal foi derrubado por uma rede de boatos, somada a preconceitos raciais e sociais que levavam, em muitos grupos, a um estado de desconforto frente ao sucesso do cantor. Simonal pende nitidamente para este lado."


No JB, do Rio, o mesmo samba: 


"Com um design e produ&#231;&#227;o impec&#225;veis, o trio de diretores Cl&#225;udio Manuel, Micael Langer e Calvito Leal tenta tamb&#233;m trazer &#224; tona a persegui&#231;&#227;o que o cantor sofreu, ap&#243;s a suspeita de que ele estava a servi&#231;o do Dops, na &#233;poca da ditadura. Recheado de entrevistas, o filme tem o m&#233;rito de ser, em grande parte, imparcial. Mas faltam depoimentos e nomes de artistas que efetivamente promoveram o boicote...
Numa montagem esperta, o papel de bicho-pap&#227;o ficou s&#243; com os jornalistas do Pasquim que participam do filme: S&#233;rgio Cabral, Ziraldo e Jaguar. Este &#250;ltimo, em destaque, &#233; colocado pela edi&#231;&#227;o nos momentos antag&#244;nicos, em contraponto a considera&#231;&#245;es positivas sobre o cantor. Seria alguma forma de revanche? O p&#250;blico &#233; quem decide. "


Em O Globo, entre outras louva&#231;&#245;es, transcrevem-se as palavras de Nelson Motta, "Simonal virou um tabu, um leproso, um p&#225;ria..." Mas o modo mais parcial vem do Guia da Semana, de S&#227;o Paulo, em editorial(!): 

"No in&#237;cio da d&#233;cada de 70, Simonal percebeu que estava sendo roubado por seu contador. De pavio curto, o cantor contratou um grupo para dar uma surra no traidor. Por&#233;m, o epis&#243;dio envolveu agentes do Dops, e o obscuro fato fez com que se espalhasse a not&#237;cia de que o m&#250;sico era informante do regime militar. Sem provas contra ou a favor do artista, Simonal foi condenado ao ostracismo, morrendo como um desconhecido em 2000."

Parece ter desaparecido no espa&#231;o o texto de M&#225;rio Magalh&#227;es, quando era ombudsman na Folha de S&#227;o Paulo, em 30 de mar&#231;o de 2008:

"A verdade: em 1974, Simonal foi condenado por surra dada em um contador. No processo, levou como testemunha sua um detetive do Departamento de Ordem Pol&#237;tica e Social do Estado da Guanabara. Ele assegurou que o cantor era informante do Dops.

Outra testemunha de defesa, um oficial do Primeiro Ex&#233;rcito, jurou que o r&#233;u colaborava com a unidade. O juiz sentenciou: Simonal era &#8216;colaborador das For&#231;as Armadas e informante do Dops&#8217;. Em 1976, ac&#243;rd&#227;o do Tribunal de Justi&#231;a do RJ reafirmou a condi&#231;&#227;o de &#8216;colaborador do Dops&#8217;.

N&#227;o foram inimigos que inventaram a parceria com o regime, exposta sem reservas pelos amigos de Simonal, que se dizia amea&#231;ado por gente ligada &#8216;a a&#231;&#245;es subversivas&#8217; ".


Pelo andar da carruagem, n&#227;o demora, v&#227;o fazer um document&#225;rio que absolva o cabo anselmo. Com a repercuss&#227;o em uma s&#243; nota de toda a imprensa. Como agora, no filme desta semana: Simonal, a reabilita&#231;&#227;o. 

&lt;/FONT&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;

&lt;/BIG&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;!-- fim do corpo da mensagem --&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;&lt;/BIG&gt;




http://www.youtube.com/watch?v=rxnNvWLE9pI
</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">4</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-16T12:53:52Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-16T12:42:00Z</date>
    <id type="integer">323352</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-31T02:44:40Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>simonal-reabilitas-o</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-16T12:53:52Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>SIMONAL, A REABILITA&#199;&#195;O</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-10T18:19:10Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P style="TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://uqevents.files.wordpress.com/2009/03/augusto-boal.jpg"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Os necrol&#243;gios envergonhados dos jornais se abrem hoje com o registro "Morreu na madrugada deste s&#225;bado, aos 78 anos, o diretor de teatro, dramaturgo e ensa&#237;sta Augusto Boal", para depois, num acr&#233;scimo, dizerem coisas como "em 1971, foi preso pelo regime militar, pelas liga&#231;&#245;es com o Partido Comunista do Brasil. Tr&#234;s meses depois, ao ser solto, foi para os EUA e, em seguida, para Argentina e Portugal". E as folhas mais mostram quanto mais escondem, pois fica patente o constrangimento do registro do falecimento de um homem como tu, ao mesmo tempo que mencionam, de longe, a raz&#227;o do teu viver. Para os mais jovens, que leem um necrol&#243;gio de tal natureza, os teus tr&#234;s meses de pris&#227;o podem at&#233; parecer que foram algo como uma repress&#227;o passageira, leve, pelo crime de uma ideologia clandest ina. Historinha dos mais velhos. Isso porque, nesses registros, o pano de fundo do Brasil da ditadura, o teatrinho dos tiros trocados entre terroristas e patriotas, a tortura, os a ssassinatos, a inf&#226;mia do Brasil de quando foste preso, "j&#225; passou, n&#227;o &#233;?, a dorzinha foi embora". &#201; a isso que chamam edi&#231;&#227;o, a nova edi&#231;&#227;o: omitir em primeiro lugar, para depois torcer, distorcer, insinuar coisas que s&#227;o veneno. Quem te mandou ser ligado a partido ilegal?&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Se sa&#237;mos dos jornais, e vamos para as grandes redes na web, dos provedores, recebemos a tua pen&#250;ltima not&#237;cia como "Na d&#233;cada de 70, por estar exilado do pa&#237;s pela ditadura militar, difundiu seu m&#233;todo pela Europa. O seu trabalho pelo Teatro do Oprimido rendeu uma indica&#231;&#227;o ao Pr&#234;mio Nobel da Paz em 2008", e a tua foto, sem a subst&#226;ncia do que eras, apenas o rosto de um coroa meio maluco, cabeleira grisalha, assanhado, camisa florida, d&#243;i na retina. A tua mais recente not&#237;cia se insere no menu de "famosidades". Est&#225;s em um menu onde Amy Winehouse desmaia no Caribe, Ivete vai homenagear a m&#227;e em tributo ao Rei, cunhado de Britney sai do hospital. A m&#225;quina da mediocridade, do falso, do business, contra a qual tanto lutaste, tenta nivelar a tua pessoa a divertimento. Isso quando apareces, porque em outros portais nem te deram o desprezo de a gripes e porcos te misturarem.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Para te dizer adeus, como a lembrar a composi&#231;&#227;o que Chico Buarque te dedicou em Meu Caro Amigo, nada melhor que um trecho da Carta do MST endere&#231;ada a ti, que a web livre divulgou h&#225; pouco: "Generoso, exp&#244;s sempre por meio dos relatos de suas hist&#243;rias, seu m&#233;todo de aprendizado: aprender com os obst&#225;culos, criar na dificuldade, sem jamais parar a luta". Leio a frase e me ponho a pensar, a ruminar, em como teria sido bom se tivesses cruzado o caminho de um adolescente magro e faminto do sub&#250;rbio de &#193;gua Fria, zona norte do Recife. Sem pai, sem m&#227;e, de patrim&#244;nio s&#243; o desejo, um dia aquele menino em 1965 quis ser ator. Sim, que mais queria, o que s&#243; queria? Ser ator de teatro, por que n&#227;o? Ent&#227;o ele se dirigiu e procurou est&#237;mulo com um endinheirado empres&#225;rio, que se dedicava ao teatro nas horas vagas.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Seu Costa, assim, sabe?... ser&#225; que o senhor, que conhece tanta gente, ser&#225; que n&#227;o podia me indicar para trabalhar no teatro?&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Seu Costa em 1965 divertia-se no Teatro de Amadores de Pernambuco, lugar de classe m&#233;dia muito sens&#237;vel naquele tempo. O novo burgu&#234;s ent&#227;o olhou o rapazinho de cima a baixo, mediu o jovenzinho que de gente era s&#243; olhos:&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Voc&#234;?! Voc&#234; entrar para o teatro?! &#201; o mesmo que entrar em mato sem cachorro.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;E o adolescente de 14 anos desistiu do teatro,de amadores e profissionais para sempre. Penso agora em como teria sido bom que ele em 1965 soubesse que no teu teatro havia uma sa&#237;da.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Ao ler a carta do MST h&#225; pouco, sinto que n&#227;o poderia dizer "N&#243;s, trabalhadoras e trabalhadores rurais sem terra de todo o Brasil, como parte dos seres humanos oprimidos pelo sistema que voc&#234; e n&#243;s tanto combatemos, lhes rendemos homenagem, e refor&#231;amos o compromisso de seguir combatendo em todas as trincheiras". Eu n&#227;o lavro o campo, nada sei plantar, n&#227;o crio galinha, nem mesmo tenho a coragem da luta pela terra desse movimento. Mas bem posso lembrar outros oprimidos.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Lembro um artista no bar Marola, em Olinda, que pedia dinheiro como pagamento para escrever nomes de clientes em gr&#227;os de arroz. Como s&#227;o eloq&#252;entes os artistas! Como sabem simbolizar com a precis&#227;o da flecha que atinge o olho da mosca. Para comer, esse artista no Marola escrevia min&#250;sculo em gr&#227;ozinho de arroz. Era um jovem, p&#225;lido, e &#233; interessante como o vejo vestido em t&#250;nica grega a desenhar a mediocridade de toda a gente em gr&#227;os miudinhos. Melhor que a sua arte era o orgulho da sua arte. Enquanto percorria as mesas ele era insultado. Dele zombavam os miser&#225;veis com dinheiro na carteira:&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Se eu fosse viver disso...&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;- Planta arroz, d&#225; mais futuro ...&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Enquanto ouvia isto, ele e seu orgulho, albatroz ferido cantava baixinho: "Ponta de areia, ponto final, da Bahia a Minas, estrada natural. Que ligava Minas ao porto, ao mar, caminho de ferro, andar, andar".&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Por isso escrevo ao fim. Em lugar da vis&#227;o do teu corpo a queimar, o corpo, s&#243; o corpo, aquilo e aquele que n&#227;o mais &#233; Boal, em lugar de qualquer vis&#227;o m&#243;rbida, melhor lembrar-te ressurgido, a continuar tua vida no corpo e alma desses artistas que se erguem, e no meio da humilha&#231;&#227;o continuam, apesar de tudo, a andar, andar.&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;



</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">22</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-05-03T21:06:56Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-05-03T20:58:00Z</date>
    <id type="integer">317393</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-16T00:33:53Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>augusto-boal</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-05-03T21:06:56Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Augusto Boal</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T12:39:57Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://farm3.static.flickr.com/2129/2046290863_268aa144f1.jpg?v=0"&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;As coisas t&#234;m um pre&#231;o. Se nem sempre como mercadoria, com um valor que se troca no mercado, ainda assim as coisas t&#234;m um pre&#231;o. Vejam a fama, por exemplo. Mais precisamente, a fama de um escritor, para o escritor. N&#243;s, os an&#244;nimos do limbo, acreditamos sempre que a fama para um escritor &#233; o para&#237;so. Assim acreditamos porque imaginamos que da fama o escritor &#233; o possuidor. E com isto imaginamos tamb&#233;m algo melhor que o para&#237;so, que nos perdoem a ingenuidade imaginativa: imerso num prazer inconceb&#237;vel, vislumbramos o escritor como Ele, o Supremo, porque o vemos como o dono do para&#237;so. Que nos perdoem os loucos, porque s&#227;o mais sensatos. Com sua l&#243;gica desconcertante, eles sabem que da fama o escritor &#233; o possu&#237;do. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Todo o par&#225;grafo acima foi escrito pensando em Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez. Mais precisamente em Mem&#243;ria de mis putas tristes, que tenho diante de mim. J&#225; na capa o destaque &#233; o autor, n&#227;o a obra. O seu nome, &#8220;ele&#8221;, este ser entre aspas que para os editores &#233; ouro de garantida liquidez, anuncia-se em letras maiores, de cor laranja, no alto. Abaixo, em letras menores, vem o que na capa &#233; um subt&#237;tulo, Mem&#243;ria de mis putas tristes. Depois, a imagem de um senhor curvado, encanecido, a caminhar de pijama, de costas para o leitor. Insinua-se como um segundo ele, semelhante ao nome em destaque no alto, como um autor que escreve suas mem&#243;rias no outono da sua vida. A armadilha est&#225; aberta, a cilada para os p&#225;ssaros se encontra a ponto de disparar. Os incautos, os que v&#227;o procurar a mem&#243;ria das putas de Garc&#237;a M&#225;rquez, entram. E caem. Pero nosotros, no. Jamais cair&#237;amos em armadilha t&#227;o prim&#225;ria. N&#243;s, os cultos, os que admiramos o g&#234;nio de M&#225;rquez, n&#227;o. Sabemos que o autor n&#227;o tem culpa da enganadora capa do livro, sabemos e compreendemos que n&#227;o se culpa um artista pelo com&#233;rcio que a casa editora faz da sua arte. E por nos guiar a esperan&#231;a, a mem&#243;ria que temos do autor, tamb&#233;m entramos. E ca&#237;mos, tamb&#233;m. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Assim como em um reencontro, em que primeiro vemos com os olhos da recorda&#231;&#227;o, lemos a primeira frase de Memoria de mis putas tristes, &#8220;El a&#241;o de mis noventa a&#241;os quise regalarme una noche de amor loco con una adolescente virgen&#8221;, com os olhos da lembran&#231;a dos outros M&#225;rquez. E assim tamb&#233;m como num reencontro, a realidade f&#237;sica e imediata acaba por se meter entre as realidades guardadas, at&#233; que se mostre sobre a face da recorda&#231;&#227;o. E esta nova camada, a do Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez de Memoria de mis putas tristes, n&#227;o &#233; boa. Vejamos-lhe sem medo as linhas desse rosto. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Este livro n&#227;o se realiza como narra&#231;&#227;o, e isto, este ato frustrado, n&#227;o se faz por incapacidade t&#233;cnica do autor, por supuesto. A sombra da sua hist&#243;ria, as suas realiza&#231;&#245;es anteriores fazem-no um homem realizado como criador. O seu fracasso neste livro &#233; a vit&#243;ria de uma impossibilidade mais &#237;ntima. Uma leitura de superf&#237;cie anotaria que h&#225; no relato &#8220;quebradizos&#8221; do g&#234;nero liter&#225;rio romance, que em lugar de o fortificarem mais aumentam a sua fraqueza, pela descontinuidade, pela frouxid&#227;o que trazem ao relato. Para ser um refletido e aprofundado, digamos, um largo conto, falta a Mem&#243;ria uma concentra&#231;&#227;o obsessiva, uma sele&#231;&#227;o rigorosa do mundo e da a&#231;&#227;o do seu personagem, como um rigoroso close de um indiv&#237;duo na multid&#227;o, mas um close que integrasse o ambiente em volta, do que d&#225; cara e mais que tr&#234;s dimens&#245;es ao homem em foco. Essa aus&#234;ncia de organiza&#231;&#227;o inteira, com a for&#231;a de um olhar que abarca todo o essencial, seria anotado por um leitor de passagem, mas que n&#227;o &#233; um leitor ligeiro, porque vem de um aprendizado com A Morte de Ivan Ilitch, ou at&#233; mesmo de um relato menos fecundo que o russo, como O Velho e o Mar. Vendo menos ligeiro, percebe-se que a explica&#231;&#227;o da fragilidade de Memoria de mis putas tristes se d&#225; por uma g&#234;nese anterior &#224; forma, antes mesmo da pura e simples t&#233;cnica: h&#225; um esvaziamento do objeto narrado &#8211; nada resta, nada consegue firmar-se em p&#233; do Velho periodista e do seu Mar de putas. E n&#227;o por acaso, o &#8220;narrador&#8221;, o personagem central, o personagem sobre o qual tudo gira, apesar de periodista famoso, sequer tem nome. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;O vazio do nome, com dois ou tr&#234;s apodos, mencionados de passagem numa s&#243; linha, sem qualquer conseq&#252;&#234;ncia, esse vazio de subst&#226;ncia do personagem mais se ressalta quanto mais ele fala de si. Assim como uma mentira vazia que mais se mostra oca quanto mais se adorna de caracter&#237;sticas gratuitas, o personagem, para se mostrar um velho, nos diz:&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Em la quinta d&#233;cada hab&#237;a empezado a imaginarme lo que era la vejez cuando not&#233; los primeros huecos de la mem&#243;ria. ... Um dia desayun&#233; dos veces porque olvid&#233; la primera... Para entonces tenia en la mem&#243;ria una lista de rostros conocidos y otra con los nombres de cada uno, pero en el momento de saludar no conseguia que coincidieran las caras con los nombres.&#8221;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Ora, um homem que escreve todas as semanas, que durante d&#233;cadas foi um &#8220;inflador de cables&#8221;, n&#227;o chega &#224; decrepitude dessa maneira. Isto &#233; o que nos dizem a experi&#234;ncia observada e a pesquisa cient&#237;fica. Intelectuais ativos envelhecem nas faculdades mentais mais lento que os indiv&#237;duos cultivadores da pura sa&#250;de f&#237;sica. No caso particular do personagem, &#233; de se notar que ele &#233;, ou pelo que diz ser, um homem acostumado ao estudo, ao ensino e ao exerc&#237;cio do latim. No entanto, a prosa desse homem lembra mais a de um outro velho conhecido, a do escritor Garc&#237;a M&#225;rquez. Na escrita do personagem n&#227;o h&#225; palavras preciosas, de sabor da etimologia, nem aquelas linhas lapidares, que sobrevivem independentes como pedras unidas, que s&#227;o quase um v&#237;cio dos latinistas. Dizendo de modo mais simples, inexistem arca&#237;smos e exibi&#231;&#227;o de latim nesse velho professor de latim. Poderia ser dito, esse latinista s&#243; existe na caricatura de professores de latim. Concordo, mas dois pontos: 1 &#8211; a linguagem desse latinista n&#227;o pode nem deveria ser a de Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez; 2 &#8211; mais s&#233;rio: esse latinista deveria ter um humanismo que assimilasse o latim como uma conting&#234;ncia da sua vida pessoal, nada mais que isso. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;H&#225; uma contradi&#231;&#227;o interna entre personagem e narrador. Por exemplo, &#8220;ele&#8221;, o velho de 90 anos, se exp&#245;e ao rid&#237;culo, conscientemente. Isto, esta exposi&#231;&#227;o, a vida nos ensina, fere o amor-pr&#243;prio de indiv&#237;duos que n&#227;o s&#227;o escritores. (J&#225; se v&#234; o ser degenerado que &#233; um escritor &#8211; n&#227;o recua nem mesmo diante da ferida mais &#237;ntima, para assim melhor alcan&#231;ar a verdade.) &#201; pr&#243;prio da gente humana evitar a dor, a recorda&#231;&#227;o da dor, o rememorar uma humilha&#231;&#227;o. Quem viu Carta a meu pai, de Kafka, quem viu Rousseau, sabe que a express&#227;o do que fere envergonha, d&#243;i, magoa, mas n&#227;o det&#233;m o escritor. Diferente do comum da gente normal, que evita mostrar o fundo feio &#224; sociedade. Mas o personagem de Memoria, n&#227;o. Ainda que se confesse ausente da voca&#231;&#227;o e virtude de um narrador, e ignorante por completo das leis da composi&#231;&#227;o dram&#225;tica (o que j&#225; em si &#233; uma ignor&#226;ncia, o acreditar em &#8220;leis&#8221; da composi&#231;&#227;o), ainda assim, aqui e ali se exp&#245;e ao rid&#237;culo, que n&#227;o se envergonha nem de reclamar que &#224;s vezes lhe arde o cu. &#201; claro, isto s&#227;o palavras de broma do escritor Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez, n&#227;o do velho periodista. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Essa mistura de vozes, do escritor Gabriel e do personagem, leva com certeza a dificuldades na frase da p&#225;gina impressa. Em par&#225;grafos do livro h&#225; frases que n&#227;o acompanham, pior, que se desconectam, que se desunem da situa&#231;&#227;o e fato a que se referem. H&#225; per&#237;odos que se assemelham a frases de montagem, inser&#231;&#227;o mal feita dos comandos &#8220;recortar&#8221; e &#8220;colar&#8221; do programa Word. Por exemplo: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Ximena iba haci&#233;ndose m&#225;s voraz cuanto mejor nos conoc&#237;amos, se aligeraba de corpi&#241;os y pollerines a medida que apretaban los bochornos de junio, y era f&#225;cil imaginarse el poder de demolici&#243;n que deb&#237;a tener en la penumbra&#8221;. E na mesma linha, de imediato, depois do ponto da palavra penumbra: &#8220;A los dos meses de noviazgo no ten&#237;amos de qu&#233; hablar, y ella plante&#243; el tema de los hijos sin decirlo, tejiendo botitas en crochet de lana cruda para reci&#233;n nacidos.&#8221; Ora, da Ximena voraz na penumbra ao crochet alguma coisa deve estar faltando, por supuesto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;As anota&#231;&#245;es feitas at&#233; aqui dizem respeito mais a um p&#250;blico exigente, desejoso e amante da escrita de Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez. Mas existem algumas importantes para o grande p&#250;blico, aquele que esgota edi&#231;&#245;es de cem mil exemplares em tr&#234;s meses. Esse grande p&#250;blico deseja a&#231;&#227;o, sexo, e d&#225; um valor especial a um livro pelo enredo. Para esse grande consumidor de hamb&#250;rguer e best-seller anotamos: do t&#237;tulo Memoria de mis putas tristes, do n&#250;mero de putas anunciadas e prometidas pelo narrador, &#8220;hasta los cincuenta a&#241;os eran quinientas catorce mujeres con las cuales hab&#237;a estado por lo menos uma vez&#8221;, at&#233; a frase final vai uma grande frustra&#231;&#227;o. Exclu&#237;das Ximena e Damiana, que n&#227;o s&#227;o putas, o narrador relata 3, tr&#234;s, Casilda, Castorina, Delgadina. Dizemos relata e nisto vai uma imprecis&#227;o de voc&#225;bulo. Com exce&#231;&#227;o de Delgadina, a donzela que ele n&#227;o desvirgina, as outras duas s&#227;o pequenas varia&#231;&#245;es ao tema (supondo que haja um), s&#227;o fugas, mais dispersivas que org&#226;nicas de Bach. Em todas, o que &#233; muito desagrad&#225;vel, ocorrem linhas que s&#227;o versos med&#237;ocres de boleros ruins, que soam como uma imita&#231;&#227;o pobre de lirismo: &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&#8220;Nadie merece ser m&#225;s felices que ustedes&#8221; , ou &#8220;y cont&#233; las doce campanadas de las doce con mis doce l&#225;grimas finales...&#8221;. Diante disto, qualquer coment&#225;rio ser&#225; apagado e vil. &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Este livro de Garc&#237;a M&#225;rquez &#233; bem t&#237;pico do que a m&#225;quina do mundo faz de um escritor. E isto n&#227;o &#233; simplesmente a m&#225;quina editorial, mas a m&#225;quina mais ampla, do business, que transforma um criador num pop star. Quando Scott Fitzgerald relatava em The Crack-Up, A Derrocada, que &#8220;parecia um bom neg&#243;cio ser um homem de letras bem sucedido&#8221;, mas que se descobriu&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;prematuramente como um fracasso, Hemingway zombou cruelmente de Scott. T&#227;o diferente de Fitzgerald, ele, Hemingway, massa de m&#250;sculos, viril, de cojones de propaganda, jamais escreveria um texto como A Derrocada, porque era um vitorioso, um her&#243;i, de magazines, de business e de fama. Mas o processo da vida &#233; mais sutil, astucioso e delicado. Hemingway tamb&#233;m chegaria a um crack-up, at&#233; o blow up, com uma espingarda, amplo e insofism&#225;vel na testa. Em um caso e outro, a m&#225;quina do mundo, que n&#227;o escolhe carne, prepara a sua mat&#233;ria-prima antes. Utiliza a fama para secar, desidratar um escritor do seu h&#250;mus, o que vale dizer, reduz o criador a uma griffe, o que vale dizer, faz do seu estilo um trade mark assinado, o que vale dizer, faz do estilo e do homem uma caricatura. Assim, nessa moenda vitoriosa da m&#225;quina, ser Garc&#237;a M&#225;rquez &#233; escrever &#224; maneira de Garcia M&#225;rquez, &#233; reproduzir ao t&#233;dio seus cacoetes, ampliar blow up seus defeitos de letras de boleros ruins nas frases, expor um crack-up de piadas de mau gosto, porque afinal isso &#233; puro Gabriel Garc&#237;a M&#225;rquez. Mas nada, nada que se compare ao criador antes da fama, aquele de frases virgens, desconcertantes, como em El coronel no tiene qui&#233;n le escriba, onde havia uma personagem que de t&#227;o pequena e el&#225;stica parecia atravessar paredes.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="FONT-SIZE: 14pt"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Vale dizer, enfim, neste domingo 30 de janeiro, dia de cumplea&#241;os do escritor e editor Jes&#250;s G&#243;mez: ser famoso &#233; bom, ganhar com a fama muito dinheiro &#233; bom, mas o &#243;timo &#233; ter uma estrada de trabalho pela frente, guiados por nossa voz interior, a nossa alma. Este &#233; o melhor regalo. Este &#233; o melhor good time.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;Este &#233; o sal da terra, Jes&#250;s. E se o sal perde seu sabor, como tornar&#225; a ser sal? &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;





</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">15</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-04-25T19:40:26Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-04-25T19:38:00Z</date>
    <id type="integer">313699</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-05-31T02:43:06Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>triste-memoria-mis-putas</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-04-25T19:40:26Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>Triste memoria de mis putas</title>
    <updated-at type="datetime">2009-06-10T18:20:14Z</updated-at>
  </post>
  <post>
    <IP type="integer">0.0.0.0</IP>
    <author-id type="integer">37457</author-id>
    <blog-id type="integer">19783</blog-id>
    <body>&lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: center" align=center&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;IMG id=img_0 src="http://mesquita.blog.br/wp-content/imagescaler/4e58935f7cb4d9e77c2e3d88984b8035.jpg"&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Nos tempos em que pensei ser professor, sempre tentei dizer a jovens estudantes que a literatura&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;era fundamental na vida&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;de todos. Mas quase nunca tive sucesso nessas arremetidas rumo a seus esp&#237;ritos. Minhas palavras pareciam n&#227;o fecundar. Primeiro porque a literatura ministrada a eles, em outras aulas, destru&#237;a todo o gozo de viver. Os mestres, profissionais ou burocratas, ensinavam-lhes a anti, a literatura para antas, com listas de nomes, datas e resumos de obras, nada mais. Em segundo lugar eu n&#227;o fecundava porque o valor do sentimento, o sentido de uma rosa, o c&#226;ntico de amor ou o desajuste de pessoas em uma sociedade corrupta nada significava para as tarefas mais pr&#225;ticas, que se impunham. &lt;/FONT&gt;



 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;- O que eu ganho com isso, professor?&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;E com isso, o jovem, quando de classe m&#233;dia, queria me dizer, que carro irei comprar com a leitura de Baudelaire? Que roupas, que t&#234;nis, que gatas irei conquistar com essa conversa mole de Machado de Assis? Ent&#227;o eu sorria, para n&#227;o lhes morder. A riqueza do mundo das p&#225;ginas dos escritores, a gratid&#227;o que eu tinha para quem me fizera homem eu sabia. Mas n&#227;o achava o que dizer nessas horas quando o petardo de uma frase de Joaquim Nabuco ganhava a zombaria de toda a gente. Eu sorria e me punha a gaguejar coisas estapaf&#250;rdias do g&#234;nero os poetas s&#227;o os poetas, Cervantes era Cervantes. E me calava, e calava a lembran&#231;a dos sofrimentos e humilha&#231;&#245;es em vida do homem Cervantes que dignificou a esp&#233;cie.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;- O que eu ganho com isso, professor? &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Quando essa pergunta me era feita por jovens da periferia, exclu&#237;dos, isso me ofendia muito mais que a pergunta do jovem classe m&#233;dia. Aos de antes eu respondia com uma oposi&#231;&#227;o quase absoluta, porque n&#227;o me via em suas condi&#231;&#245;es e rostos. Mas a estes perif&#233;ricos, n&#227;o. Eu passava a ser atingido nos meus dom&#237;nios, na minha gente, porque eu olhava os seus rostos e via o meu, no tempo em que fui t&#227;o perdido e carente quanto qualquer um deles. Ent&#227;o eu n&#227;o sorria. Aquilo, do meu semelhante, me acendia um fogo, um &#225;lcool vigoroso, e eu lhes falava do valor da literatura com exemplos vivos, viv&#237;ssimos, da minha pr&#243;pria experi&#234;ncia. (H&#225; um relato sobre isso em &#8220;Hist&#243;rias para adolescentes pobres&#8221;.)&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;Ent&#227;o eu vencia. Ent&#227;o a literatura vencia. Mas j&#225; n&#227;o tinha o nome de literatura. Tinha o nome de outra coisa, algo como hist&#243;rias reais de miser&#225;veis que t&#234;m a cara da gente. Mas tudo bem, eu me dizia, que se dane o nome, vence a literatura.&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;No entanto, agora refletindo enquanto escrevo, descubro que ainda assim havia uma grandiosa derrota nessa vit&#243;ria de extremo recurso. Eu, o professor, falhava como professor. Quero dizer, eu n&#227;o acendia a chama em seus cora&#231;&#245;es como um fogo de pentecostes, com o calor de que a literatura &#233; um valor permanente, alto e t&#227;o alto que por vezes parece substituir a pr&#243;pria vida. Quero dizer, para ser mais preciso: eu n&#227;o fazia aqueles adolescentes atirarem-se aos livros, que seriam uma casa, um c&#233;u, um amigo, uma amiga, um amor, a namorada. Os jovens se quedavam por momentos diante do relato e depois mudavam de assunto, para outra coisa mais urgente. Afinal, jovens precisam comer, vestir, beber, e pegarem em namoradas mais concretas que um soneto de Cam&#245;es. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;O professor falhava porque pr&#225;tica, grosseira e opressora era a onipresen&#231;a do mundo das necessidades. A literatura n&#227;o se inscrevia como uma pr&#225;tica nesse mundo. E pr&#225;tica aqui em dois significados: como um h&#225;bito e como uma interven&#231;&#227;o &#250;til, pragm&#225;tica. A literatura se opunha ao mundo pr&#225;tico. Na vis&#227;o de todos, ela era como um luxo, um caviar... mas me expresso mal, porque o luxo &#233; desejado, o caviar &#233; querido. Era muito pior: a literatura roubava o tempo que deveria estar empregado em outra coisa. Que coisa? Qualquer coisa, coisa qualquer. Os passatempos mais est&#250;pidos seriam mais necess&#225;rios que essa inomin&#225;vel que furtava energias, dinheiro e a&#231;&#245;es dignas de serem vividas. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;- Em vez de estar lendo, voc&#234; devia...&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Ent&#227;o eu n&#227;o mais sorria. No mais &#237;ntimo de mim eu me julgava, eu me sabia certo como um neur&#243;tico. Tudo era o contr&#225;rio do que eu pensava, mas eu estava certo. Certo como um neur&#243;tico silencioso. Pois que louco eu seria a proclamar as venturas da literatura quando todas e quaisquer coisas eram mais venturosas?&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;Esta semana uma jovem m&#237;ope, t&#237;mida, &lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;com 19 anos, deu uma subst&#226;ncia e um conforto a essa qualquer coisa,&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;coisa qualquer que para nada serve, que furta o tempo e deixa os seus cultores neur&#243;ticos, malucos ou esquizofr&#234;nicos. Na altura em que a mocinha atravessava um momento dif&#237;cil, prestou concurso para uma bolsa de estudo na Alemanha. Pois esta semana saiu o resultado: ela foi um dos tr&#234;s jovens escolhidos. E por isso viaja, e por um ano ter&#225; bolsa l&#237;quida e livre de 600 euros, e mais universidade, casa e alimenta&#231;&#227;o. Mas como, eu perguntei a ela, como voc&#234; conseguiu, se n&#227;o &#233; uma falante de alem&#227;o? Ao que ela, em seu esp&#237;rito verdadeiro, me respondeu:&lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;-&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;Eu fui salva pela literatura. Em minha carta contei como Goethe entrou em minha vida. &lt;/FONT&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;FONT face="Times New Roman" size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/o:p&gt;

 &lt;P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"&gt;&lt;FONT size=3&gt;&lt;FONT face="Times New Roman"&gt;Ah, sabem? Escrevo em um dia de domingo, faz sol, tudo &#233; luz. O neur&#243;tico aqui dedica &#224; jovem esta cr&#244;nica.&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style="mso-spacerun: yes"&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/FONT&gt;







</body>
    <closed-comments type="boolean"></closed-comments>
    <closed-trackbacks type="boolean"></closed-trackbacks>
    <comments-count type="integer">7</comments-count>
    <created-at type="datetime">2009-04-09T00:11:32Z</created-at>
    <date type="datetime">2009-04-08T23:55:00Z</date>
    <id type="integer">306517</id>
    <last-comment-date type="datetime">2009-08-11T01:46:29Z</last-comment-date>
    <myfile-id type="integer"></myfile-id>
    <nicetitle>a-salvas-o-pela-literatura</nicetitle>
    <published-at type="datetime">2009-04-09T00:11:32Z</published-at>
    <site-id type="integer">1</site-id>
    <status type="integer">1</status>
    <title>A salva&#231;&#227;o pela literatura</title>
    <updated-at type="datetime">2009-08-11T01:46:30Z</updated-at>
  </post>
</posts>
